Tijd voor een pilsje en een kipbucket
Wat fijn en kalm begon eindigde dansend en dronken. Deze morgen werd ik om 10:00 wakker. Ik opende mijn ogen, bleef stil liggen en vroeg me af welke dag het was en waarom ik me zo beroerd voelde. Nadat ik 40 minuten tegen de douchemuur had gehangen en mezelf getrakteerd had op een Pentavitin maskertje besefte ik dat ik een nieuwe bril moest kopen. De rand van mijn bril is te klein voor de wallen en ik heb een erg grote nerdy bril gezien met dikke zwarte rand that screamed Erik. Een smeertip van Erik: Sperti op de wallen smeren. Goed, mister freshman was ready to roll na een zoethout thee en een kommetje muesly met sojamelk (which is terrible to drink by the way). De gedachte mezelf ziek te melden spookte wat door mijn hoofd, zeker toen ik mijn send items van de avond ervoor kort bekeek en concludeerde dat ik misschien wat minder moet drinken. Het voornemen te nippen van wijn verdwijnt meestal na twee glazen, wat is dat toch.
Deze middag heb ik twee potjes met knakworsten op. Een halve pot mosterd, wat broodjes en warme knakworsten. Dat leek me een goed plan, de perfecte snack na een avond doorhalen. Helaas voelt mijn lichaam zich op dit moment niet zo prettig. Ik boer om de minuut wat knakworstlucht op en dit laat me walgen van mezelf. Ik weet niet wat ik moet doen, ben vervelend en moe. Ik heb twee opties voor deze zwoele avond. Optie 1 is het halen van een rode broek bij de H&M om vervolgens via de KFC naar huis te fietsen om Sunset Boulevard te bekijken terwijl ik geniet van een bucket kip. Optie 2 is het halen van een rode broek bij de H&M om vervolgens plaats te nemen op een terrasstoel bij café Stoffel met prettige gestoord publiek zoals Vicky, Jochem en Margriet. Life is so hard.
Tijd voor een pilsje.
A fine frenzy - Almost lover
A little less narcissistic please
Deze middag bezocht ik het Italiaanse delicatessen winkeltje van de prachtige en aardige Sergio. Ik kocht een heerlijke Parmezaanse kaas, wat olijven en een juiste Orvieto Classico bij deze correcte, gastvrije en galante x-factor deelnemer. Ik bedacht me om het linkeroortje van mijn koptelefoon in mijn oor te laten hangen en hem stiekem te begluren op Beyonce’ Videophone terwijl hij mijn bestelling bereidde echter vind ik hem te aardig om zo ordinair met hem bezig te zijn. Toen ik hem met de zoektermen Sergio en Tilburg probeerde te zoeken op hyves bleek hij niet in de lijst voor te komen (like every other nice man) maar in mijn zoektocht botste ik wel op een dame genaamd Foxy op pagina 2, and I tell you, this bitch got it going on. It’s probably the most whorish person I have ever seen, and I tell you, I’ve seen some whorish persons in my life.. but this girl.. damn. I must say she has my respect, some of her pictures have been watched for like 900 times. I mean, that’s a lot. Work it bitch! (a little song for you)
Deze middag bezocht ik het Italiaanse delicatessen winkeltje van de prachtige en aardige Sergio. Ik kocht een heerlijke Parmezaanse kaas, wat olijven en een juiste Orvieto Classico bij deze correcte, gastvrije en galante x-factor deelnemer. Ik bedacht me om het linkeroortje van mijn koptelefoon in mijn oor te laten hangen en hem stiekem te begluren op Beyonce’ Videophone terwijl hij mijn bestelling bereidde echter vind ik hem te aardig om zo ordinair met hem bezig te zijn. Toen ik hem met de zoektermen Sergio en Tilburg probeerde te zoeken op hyves bleek hij niet in de lijst voor te komen (like every other nice man) maar in mijn zoektocht botste ik wel op een dame genaamd Foxy op pagina 2, and I tell you, this bitch got it going on. It’s probably the most whorish person I have ever seen, and I tell you, I’ve seen some whorish persons in my life.. but this girl.. damn. I must say she has my respect, some of her pictures have been watched for like 900 times. I mean, that’s a lot. Work it bitch! (a little song for you)
Xzibit - Choke me, poke me, pull my hair
Deze middag heb ik heerlijk in de zon gewandeld, het is een prachtige zomerdag. Eerst bedacht ik me dat het sportief zou zijn om naar Hilvarenbeek te rollen op mijn zwarte rolschaatsen om daar een prachtig ingepakte doos met 132 binnenbanden af te leveren bij Carolus, het gouden buurthuis. So romantic. Na 10 meter rollen viel ik in het gras pal naast een vers uitwerpsel, dus hield ik het voor gezien en ben ik op mijn sokken naar huis gelopen om mezelf te trakteren op een ittalla glas en een kwart fles Chardonnay uit de viña Errazuriz. Op het balkon dacht ik aan Tilburg en de flat waar ik in woon. Waarom ik mezelf af en toe afvraag of ik moet verhuizen was het topic. Ik woon aan de rand van het centrum, mijn ramen omringt door in bloei staande bomen. Een duif heeft een nest in de boom, staand naast mijn huiskamer raam. Binnen 10 minuten beland ik in het hart van Tilburg en om mij heen heb ik Italiaanse, Turkse, Perzische en Marokkaanse zaakjes met lekkernijen. Mijn buurmannen beschermen mij omdat ze mij geweldig vinden en ik woon 2 minuten van mijn dagelijkse routine. De mensen die leven om mij heen komen vanuit de gehele wereld en iedereen leeft in vrede en vriendelijkheid met elkaar. Why move out? I love it here. In mijn enthousiasme (en alcohol dat zich in mijn bloed verspreidde) nodigde ik wat mensen uit om samen met mij en Henk te komen eten en drinken. En zeg zelf, dat aanbod weiger je niet. (I need to be a little less narcissistic, but hey, I just framed my wine certificate)
Met tegenzin ben ik nogmaals naar Sergio’s winkeltje gefietst om een extra tas vol wijn te halen en heb ik hem een papiertje in zijn handen gegeven waarop staat hoe hij mij kan vinden op hyves aangezien ik niet zomaar te vinden ben (that would be so sad). Een bak haring, wat fetakaas in mango, Perzische Tzatziki, zalmrolletjes en olijven zo groot als golfballen later was ik weer thuis. I need to stop spending this ridiculous kind of money, me being all dandy when I’m not. Het is een mooie dag voor een bourgondisch leven. Get yourself a cold beer and listen to some nice music for the people who need it. Het kindje in de buik van Tineke is overleden.
Abonneren op:
Berichten (Atom)
