Yammie: Kerrie Ananas chips

2012-02-08T05:15:00.000-08:00

Goodbye first love

'Een kop thee meneer,' zei ik tegen de man achter de bar bij de bioscoop. Met mijn zakje groene thee in mijn mok heet water liep ik naar de bioscoopzaal. Zaal 1. Het was druk in de lobby en ik wilde niet vragen of ik aan mocht schuiven bij andere. De gemiddelde leeftijd zal rond de 60 jaar zijn geweest. Normale mensen werken op een woensdagochtend en hebben geen tijd voor film. Ik niet. Maar ik ben dan ook geen normaal mens. De film die ik ging kijken was 'Un amour de jeunesse,' een Franse film. Het verhaal gaat over de prachtige Camille en haar eerste liefde Sullivan. We zien wat iedere jongere meemaakt met hun eerste grote liefde; wulpsheid, onzekerheid en vooral die pure verliefdheid. Sullivan gaat reizen en na vele brieven eindigt de liefde met een brief waarin hij aan haar schrijft dat het voorbij is. Tranen. Goodbye first love. Het leven gaat door voor Camille en dan hoort ze, jaren later, dat hij weer terug is in Parijs.

Toen ik 'The Iron Lady' zag lag ik bij de aftiteling uitgeput in mijn bioscoopstoel, vol met kruimels zoute popcorn en een colavlek op mijn nieuwe overhemd. Moe van het spektakel. DENIS, NO DENIS, PLEASE STAY! Dat was hierbij niet. Een lief verhaal dat siert door zijn eenvoud. Lola Créton speelt Camille en als je haar ziet denk je terug aan 2001; Audrey Tatou in Amélie. De film is fijn. Het mooie Parijs, de ongerepte natuur, de fijne muziek en een goed gespeelde ongelukkige moeder (Valérie Bonneton) Een heerlijk woensdagochtend met een film als dit.

Irritatiepuntje: Tepels. Hoogtepunt: Magne-Håvard Brekke als Lorenz (yum).

Johnny Flynn & Laura Marling - The Water

2011-03-26T10:17:00.000-07:00

Ei

Soms zijn er ochtenden dat het eerste waar ik aan denk is aan wie ik mijn excuses moet aanbieden. Zoals aan mijn baas, die mijn verbruik van de avond ervoor moest lappen omdat ik al in de taxi naar huis zat. Dit was nadat ik tegenover het restaurant de twee Irish coffee en garnalen in melk aan een eend voerde, hurkend aan een vijver in de woonwijk. Dit gebeurde op een metertje of tien afstand van de gastheer uit het Turkse restaurant die buiten een sigaret rookte. Dat zou nummer twee zijn. Of aan Harrie, die ik tegen het lijf liep toen ik de bewoonde wereld weer aandeed en ik hem zijn hond Micky zag uitlaten. Voor het feit dat ik vind dat hij ruikt als de eerste lentezon en ik vrijwel onmiddelijk mijn neus in zijn nek leg als ik een fles wijn op heb. En voor het geping dat volgde waarin ik vanmorgen de woorden 'eitje voor je koken' en 'milk you' las voordat ik alles ONMIDDELIJK verwijderde zodat ik mijn gedrag niet verder kon teruglezen. En misschien aan de bewoners in mijn omgeving; ik denk niet dat ze het leuk vonden dat ik om half twee in de nacht 'Sex, mannen en geld' van Hanny zong. Ik ben een ei. Als ik een reclame zou zijn ben ik die van Zalando.

Miles Davis. Pharaoh's dance.

2011-03-23T11:36:00.000-07:00

Groene therapie

Ik kijk paradijstuinen op omroep Max. We zien de tuin van Loekie, een eenzame vrouw met 300 verschillende soorten horsta's in haar tuin. Ik weet niet wat horsta's zijn. Het is fijn te zien dat de vrouw en haar roze hoed steun halen uit het bezoek van de bijen die dagelijks haar tuin bezoeken. Fijn omdat ik denk dat natuur goed werkt bij depressies, die Loek in zich heeft. Ze verteld dat ze haar moeder op haar sterfbed had beloofd iets van haar leven te maken. Dit was haar uiteindelijk niet gelukt, verteld ze teleurgesteld. Ze is, zoals ze zegt, niet sentimenteel en wijst vervolgens naar een urn in de tuin waarin de overblijfselen van haar moeder verblijven. Daarnaast staat haar favoriete bloem, genaamd Guardian Angel, verteld ze nerveus. Loek is regelmatig bezig in haar tuin omdat ze in haar leven vaak moest vechten, en ze kan in haar tuin toch wel gelukkig zijn. Ik vind dat fijn voor Loek. Na Loek zien we de persoon die oog in oog met de ballen van Tonny Eyk stond; de stem van 'Bulletje;' het beest uit de Mini-playbackshow. Het dier MOEST een oude olijfboom hebben om zich vervolgens af te vragen wat hij ermee zou doen. Ik drukte de volume weg. Ik heb geen tuin. Ik heb een balkon met een plantentafel. Die heb ik net in de lak gezet. Geen concertzaal horsta's. 2 cactussen. In terracotta bloempotten.

Claude Monet' Woman in a garden.

Frank Sinatra. Where are you.

2011-01-15T03:07:00.000-08:00

Apple tree

Na wat maanden doelloos gestruin door de binnenstraten van het prachtige Tilburg en het negeren van vrienden - die me op een bijna strijdlustige wijze iedere dag bleven bellen - was het moment daar om mezelf van de bank te hijsen. Ik mag dan altijd geroepen hebben dat mijn brede kijk op het leven mij zou helpen, mocht iets emotioneels gebeuren zoals het overlijden van een ouder. Nou, daar moet ik op terugkomen. Het overlijden van een ouders is opzich niet erg moeilijk. Dat is niets meer dan het uitzoeken van muziek, en BAAMM jonguhh, verbranden die handel. De laatste woorden van mijn eenvoudige vader waren: 'Gooi maar wat jonge jenever in dat infuus.' We lachte, gaven elkaar een kus en namen vervolgens afscheid. Wat ik niet wist is dat ik in de maanden daarna verdronk in muziek van Sigur Ros en me opsloot voor de buitenwereld. Het roken van fijne marijuana en het kijken van porno was een dagelijks terugkomend ritueel. Een periode van stilte en kant-en-klaar maaltijden. Om van te walgen. Tijdens de overgang naar het nieuwe jaar lag ik onder mijn hoofdkussen vuurwerk te luisteren en pinkte ik wat tranen weg. Afgelopen week sloeg ik een spijker in de muur en zag ik pap van achter glas de kamer inkijken. Sigur Ross verving ik door Beirut, porno heb voor dit leven afgezworen en ik lachte oprecht toen ik 'Dispicable Me' keek. It's so FLUFFAAYY!

De tamelijk zweverige lerares, mevrouw Van Giersbergen, liep langs de verschillende ezels waar haar nieuwe pupillen een poging deden een kegel, bol en vierkant van piepschuim op papier te schilderen. 'Wat belangrijk is bij schilderen is dat je een fantasie uit je hoofd op het papier zet,' gaf ze als tip tijdens de eerste les. Vanuit een hoek werkte ik in stilte aan mijn schilderij. 'Nou, je bent lekker bezig,' hoorde ik haar zeggen achter mijn linkerschouderblad. 'Wat maak je,' vroeg ze terwijl ze bedenkelijk naar mijn papier keek. 'Het heet Zero Tollerance,' begon ik. Een bos waar gouden nullen met puntmutsen een leven hebben zonder ambities. Een bos met appelbomen en gouden appels. The zeros just fuck, shit and die, that's how they live their life,' vertelde ik enthousiast. 'De cijfers die in kooien zitten zijn ten dode opgeschreven en de letters in kooien wacht hetzelfde noodlot,' ging ik verder toen ik opmerkte dat ze zonder enig respons wat verward naar het papier bleef kijken. De kleine dame met een soepjurk vol bloemen speelde wat met haar blonde strohaar en keek me aan alsof ik praatte als een metworst zonder vet. Ik probeerde haar nog te imponeren door Martin Luther King te quoten: "Even if I knew that tomorrow the world would go to pieces, I would still plant my apple tree." Ik maakte het tweede deel van deze prachtige woorden in stilte af. Ze was al doorgelopen naar de dame naast me. Ze hadden plezier en de wat oudere dame genaamd Joke vertelde dat haar geschilderde kegel op heel wat anders leek. Zero Tollerance zei ik in gedachte tegen mezelf, ik wilde horen of het echt zo dom klonk. Dat deed het wel een beetje. Ik besloot foto's te maken van het papier. Van Giersbergen keek me aan als Emma Sandys' A Medieval breaty.

De foto's lagen bij vriend Frank op tafel. Terwijl ik naar de foto's keek probeerde ik hem te overtuigen van mijn creatieve werk en terwijl hij een fles port opende mompelde hij begrijpend. 'Ik vind het prachtig,' en hij gaf een kus op mijn wang. 'Zoek een man met wat geld zodat je je leven kunt slijten met het maken van schilderijen die je zelfs aan de straatstenen niet kwijtraakt,' zei hij. 'Vincent van Gogh,' beet ik van me af.

Beirut - Forks and Knives (La Fête)

2010-09-15T11:52:00.000-07:00

Gasleiding

Godverdomme toch. Val ik deze morgen toch bijna in een heel diep gat toen ik aan mijn dagelijkse fietstocht naar mijn werk wilde beginnen. Er worden nieuwe gasleidingen bij mij voor de deur in de grond aangebracht, blijkt. Het is dat een lange viezige man met een modderig ..tuinpak me waarschuwde, anders had ik zeker wat gebroken na een val. Hij lachte. Ik zei niets. Eigenlijk heb ik weinig gezegd nadat ik een paar weken geleden de crematie van mijn vader bezocht. Vaak zat ik thuis wijn te drinken zonder vrienden om me heen om me te troosten. Ik sloot me liever op in een stil en koud huis om weg te dromen in gedachtes over mijn vader. Of ik bezocht mijn moeder; mijn alles. De eerste paar weken had ze veel familieleden om haar heen die een kop koffie kwamen drinken om vervolgens hun gezicht voor een volgende veertig jaar niet te laten zien. Van een afstandje hield ik dan moeder in de gaten, en soms, als het nodig was, vertelde ik iets over het gebeuren om het gesprek een minder beladen kant op te laten gaan. Mijn moeder heeft me onlangs daarvoor bedankt. "Dat sentimentele geneuzel na een afscheid wat prachtig is geweest," zei ze er snel achteraan. Gisteren gaf mijn moeder me een foto van vader waarop hij midden dertig oogt, maar volgens smam is hij daar vijfentwintig. Hij hangt nu aan een muur in mijn salon, met een rechthoek van grenen om hem heen. Ik vroeg me af wanneer ik mijn inspiratie weer eens zou voelen. Het duurt, en het duurt. Het is saai. Is dat saaie juist mooi? Of fijn? Het voelt niet fijn. Is dat raar? Of is het misschien raar dat ik dat raar vind?

Toen ik vanmiddag naar mijn voordeur fietste zag de gasleidinglegger mij weer. "Dé doede gij verdomme goed, zo halve daoge wereke," en hij schommelde speels wat op zijn benen van links naar rechts om een reactie van mij uit te lokken. "Lust u een mok koffie," vroeg ik omdat ik vind dat dit hoort. "Dat lusten wij wel," zei hij terwijl hij achterom naar zijn collega's keek. Ik ben naar binnen gelopen, heb voor mezelf een vol glas pinot gris uit de Mendoza valley ingeschonken en liet de koffie in het koffieblik voor wat het was.

Ik las scéne 14 uit het boek van Erato. Toen ik de naam Frida zag staan dacht ik aan de muziek van Frida Boccara die tijdens de dienst door de ruimte galmde. Cent mille chansons rien qu'à nous. Cent mille horizons devant nous. Partagés de bonheur.

Spap dood. Nieuwe gasleidingen. Herfst.
En ietsiepietsie inspiratie.

The Corrs - Radio

2010-06-27T00:14:00.000-07:00

Zomer in Tilburg

Festival Mundial

Wat teleurgesteld loop ik terug naar mijn maten. Mundial 2010 heeft geen rekening gehouden met de voetballiefhebbers. Nu valt me op dat ik de enige voetballiefhebber ben tijdens dit festival en de liefhebbers om de hoek bij café Bet Kolen zijn gaan bieren en op hun vuvuzela'ke blazen. GEEN VOETBAL dus. Mijn vrienden besproken de tepels van vriendin Dinja. Deze keken namelijk naar de hemel en, als ik de borstfanaten mag geloven, zijn tepels die naar de zon kijken opgewekte tepels. 'Ik denk dat ik perenborsten het mooist vind,' zei ik nét voordat ik deze foto maakte.

5 euro for a blowjob, side-way trash?

Kalmpjes genieten van 's ochtends 11:00 tot 's avonds 23:00. Dat is festival Mundial voor mij. Kletsen. Drinken. Roken. Foto's maken. Dansen. Vicky bekijkt een meisje dat voor haar wild aan het dansen is (loves..) maar zich daarbij irriteert aan de beweging van haar lippen. Niets is zo naar als mensen die hun mond bewegen maar totaal niet weten wat de betreffende artiest op dat moment zingt en de onbegrijpelijke behoefte heeft om aan onbekende festivalbezoekers te laten zien hoe goed ze de lyrics kent. Ik heb die fase afgesloten tijdens Terror Squad' Lean Back, Remi Martin' hook. Toen was ik 25 jaar jong. I thought I was so cool (bla bla bla seven-fourthy fizzy, and I just bought a bike so I could ride till I die.. bla bla bla).

Terror Squad featuring Fat Joe & Remi Martin

Na hét optreden van Dhaka Brakha. Zonder twijfel de bombshell van de dag. Ukraine on top (YT filmpje is overigens van een concert in Polen, love het guitar).

Als je niet van horrorfilms kunt genieten moet je de Amerikaanse 'Quarantine' eens kijken. Die is ook eng maar kan niet tippen aan deze Spaanse versie. Ik keek deze film alleen en heb meerdere malen hardop 'jeej toch' en 'gadver' gezegd terwijl ik me verschool achter een kussen. It´s a sick movie. Kijk ook The book of Eli, Toy Story 3 en, jaja, Revolver. Die laatste film plaats ik in mijn top 50. Loved Ray Liotta en Mark Strong. Loved the story, the furniture, the colours and the whole casino chic vibe.

David Fonseca - Hold still

2010-06-14T20:09:00.000-07:00

Best hired assassin in a movie

1. Mark Strong as Sorter in Guy Richie' Revolver.

2010-06-13T10:54:00.000-07:00

Guilty chic

I'm the kind of guy who can live a very secluded life. Just being by myself, growing a preposterous long beard. A guy who dreams more then being out there, havin' a blast. I listen to my music (new Sia, new Kelis, Adam Lambert is amazing.. and all of a sudden I'm in my Simply Red mood, wrapped up in wanting to know everything there is to know about Port). You know, just doing my thang.

Sometimes I forget about my friends, which can be pretty unfriendly. My girl Lilian is pooped from defecating out a new shitter like, I don't know.. two months ago? My girl Vicky just spoiled herself by renting a fabulous apartment and needs all the help she can get (but I'm here at home, dancing all silly on Simply Red in some crazy overall feeling with myself). And Frank, my dearest soulmate Frank. He became 43 last week (and it's not that big of a deal that I forgot his birthday, no, that's not it. The big ofF from the deal is that he is in his midlife crisis and I'm not there to tell him that he is working that psychological doubt just fine). No, I'm just dreaming away in my own imaginairy world, being selfish. That's me.

My gayfriend Henk posted a new YouTube on YouTube (Henk, thanks for the new computer, It's amazing). It's a preview that will be used at a party I have this saturday. Trijs and Johan got married some time ago and their definitely the kind of peops who throw a party that balls. The party is for people they care about. And to be honest.. I almost forgot about it because I can be so simply blue with simply red. I started looking at the 5 minutes of adorable pictures with some cranberrie juice in the background to make it all more sentimental. I cried a minute ago while watching. Not because I am sad, no, because I am blessed. The people I know are amazing. Just like Linda (hotfox). I want her to be a member of my crowd (Let's have a blast @ Sec' next week, assisting our chocolate bear).

Everytime I see the peops I mentioned earlier; there glad to see me. They enjoy my company and consider me as their friend. They hug me. They care. I need to buy myself a fine filofax and write down appointments, or else I become a silly old, and lonely man. Without my friends I wouldn't have the guts to be so goddamn cocky.

That's all for writing away my sense of guilt.

Oeps. Almost forgot my long-term muse. I want to paint you naked on Amanda Blank' Lemme get some. Your silky skin. And your eyes. I will need all the colours of the rainbow to paint those pearls.

Adele - Cold Shoulder

2010-05-30T12:52:00.000-07:00

Theodora, koningin van Byzantium
Paul I. Wellmann

Voor het raam bij het trottoir zat een meisje, het donkere haar hoog opgemaakt. Zij speelde met een mirtetwijg. Zij sprak niet, maar glimlachte. Was deze glimlach instinctief of opzettelijk? Haar grote ogen hadden een onschuldige uitdrukking - zoals alleen de jeugd heeft, zelfs wanneer wijsheid en een verstolen genotzuchtig egoïsme onder deze blik verborgen liggen. De mirtetwijg in haar hand.. de plant, gewijd aan Aphrodite, de godin der liefde... sprak voor zichzelf, en Datos bleef stil staan en keek op naar haar. Heel lief, dacht hij. Hardop zei hij: 'Klein meisje voor het raam, op wie wacht je?' 'Op u.. misschien,' antwoordde zij. 'Op mij? Misschien?' zei hij, getroffen door deze vrouwelijke uitdrukking. 'Ik, een man met een grijze baard... en een meisje zo bloedjong als jij?'

Love does not consist in gazing at each other, but in looking outward together in the same direction. Antoine de Saint-Exupery.

Little Milton - Grits ain't groceries

2010-05-20T08:07:00.000-07:00

Almost Lover! Alles goed? Gvd wanneer zien we elkaar weer?!?!

Licht stoned van de HG schimmel-, vocht-, & weerplekkenreiniger stond ik op een keukentrapje met een verfkwast in mijn handen. Terwijl ik op een stuk badkamermuur de schimmel dood hoorde gaan tijdens een hardnekkig verwerkingsproces dat het chemisch middeltje teweegbracht verfde ik een schoon stuk muur met de JO2070 uit de ‘Ambiance a la Carte’ collectie. Mijn wang was mintgroen, mijn handen en ook de grond had ook enkele spatjes mint opgevangen. Ik voelde me goed. Druk in de weer met verven laat me genieten. Een Domino’s pizza was besteld en een vochtdruppel liep langs een flesje ‘De Koninck’ dat mijn wasmachine versierde. Ik geniet van de geur van verf in mijn flat. Het is de geur van vernieuwing, creativiteit. Ik verdrink in verf en alles wat daar bij komt kijken. Schilderen. Schrijven. Intens. I paint my own reality. The only thing I know is that I paint because I need to, and I paint whatever passes through my head without any other consideration. Frida Kahlo. Terwijl ik druk in de weer was met het pimpen van mijn Queen Elizabeth badkamermuren liet mijn mobiele telefoon me horen dat er iemand aan me dacht. Ik besloot een pauze in te lassen en terwijl ik mijn balkon betrad las ik de sms die de titel van deze blog verklaard. Ik was er stil van. Het mobiele nummer begon met 43, had een 6, een 7 en een 1 in het nummer en mijn hart begon sneller te kloppen. Het is Erato. Het moest wel. Het is Erato. Dus ik begon weer te malen. Oké, ik wist dat mijn mails naar hem té beladen woorden bevatte om zelfs één simpele minuut aandacht aan te besteden en dat ik ‘A fine frenzy’ als afsluiter gebruikte is niet echt mijn sterkste zet geweest maar dat deze gemailde brieven zijn vruchten af zouden werpen terwijl hij het zo fantastisch leuk heeft met zijn nieuwe aanwinst (eating fries in Antwerpen is so bourgeois), verbaasde me toch. Telefoongesprekken met vriend Frank volgde. Ook vriendin Dinja en ik besproken het uit het niets ontvangen bericht en ik schoot langzaam maar zeker terug in mijn oude patroon van extreme gevoelens. De muze. There he was again. Using his creative fingers to send me a text gave me an overwhelming feeling of joy. A feeling of agitation wich made me almost gag again. Ik denk dat ik 8 flesjes bier in mijn lijf goot in pakweg 30 minuten.

And then I received another text. From the same number.

O, ik ben het btw. Uw Griekse schone; Vicky. Poes Jupiler heeft godverdomme aan mijn simcard liggen knauwen. Ik gebruik nu een Nokia N73 en ik ken niemand anders die oude toestellen zo begrijpt als jij, so I need help. Call me back now.

I’m on my way to her now. Frank and Dinja called me back again because they thought it was so hilarious. ‘Drown yourself into a depressing again,’ they said and laughed about it. I also laughed. But imma spit the Greek proud outta her face when she opens the front door. That bitch.

And to give my sickness some more shape: I listened to ‘Only the Rain’ preformed by the ‘Dolly Dots’. I think I want to hang myself. Moron.

The Beatles – Here comes the sun

2010-05-12T13:31:00.000-07:00

Quit smoking is a bitch
Celebrating the Resurrection of Christ needs a cigarette and some texting

Adecco Anja: Ik zit heerlijk aan de rode wijn en heb net lekker gegeten dus dat verzacht weer een hele hoop. Nergens last van. Jij al in de disco?

Erik: Ik luister naar Pink Martini en hang wat thuis, nippend aan een pinot Grigio. Zo kalm zonder sigaret. In een disco ben ik al jaren niet geweest, de kroeg sla ik vandaag fijn over. Morgen Jazzfestival in Breda. Enjoy, gezonde vrouw.

Adecco Anja: Ik heb het helemaal gehad met dat klote niet roken. Zo gehad om als een patiënt hier aan tafel te zitten.

Erik: Wat voor roker je ook bent (un pakske Kent, keind), de allerlekkerste sigaret waar je je lippen weer om tuit tijdens een zwak moment?

Adecco Anja: Marlboro.

Erik: Marlboro!

Pink Martini - But now I'm back

2010-05-02T10:05:00.000-07:00

King of Scrabble

Dat noem ik nu een titel. De koning van Scrabble. Jawel. Ik kan u meedelen dat ik nog nooit, en ik herhaal: nog nóóit een ronde heb verloren met het gezelschapsspel Scrabble. Ik maar iedereen in. Iedereen. Zo ook vandaag op deze prachtige, regenachtige lentedag in mei. De vogels zingen hun lied en alles ruikt fris. Ik vind dagen als deze verrukkelijk. Deze middag kwam de onderbuurman een mok koffie drinken en we besloten een wedstrijdje Scrabble te spelen (Het begon natuurlijk met dat hij me vertelde dat hij vreselijk goed is in het bordspel en ik dat met een dodelijke blik accepteerde als het begin van een oorlog!). Zie hieronder het resultaat. De ES zuil, dat ben ik. TS, mijn onderbuurman. Ik vraag u: Glorie!

(Smeerkees van een onderbuurman. Inside information. Telkens als hij met een spelletje aan de verliezende hand is gaat hij allemaal van dat matcho gedrag vertonen. Snap je, van die mannen die dan flauwe grappen gaan maken over woorden die op het bord liggen en je proberen af te leiden met hun smerige praat omdat ze niet tegen hun verlies kunnen. Zo naar.)

Ik mag hem graag. Mijn onderbuurman die mijn lampjes vervangt en mijn vingers van elkaar trekt als ik ze vast heb gelijmt met twee seconden lijm (vorige week: ik was benieuwd of het snel zou drogen. 2 secondenlijm. Dumbass.) Met zijn vriendin en al hun onnodige problemen steeds. Hun 6 honden en hun werkloos bestaan. Choller chique.

Baudelaire. 28 punten. Gustave Courbet schilderde Baudelaire. Kijk van Courbet ook eens 'Le Désespéré' en 'La belle Irlandaise' (Portrait of Joanna Hiffernan; Courbet' Muse)

Charlie Winston - Soundtrack to falling in love

2010-05-01T03:13:00.000-07:00

Feestdag ter gelegenheid van de verjaardag van de koningin

In de stationshal van Eindhoven loop ik met zo'n 2500 in het oranje gestoken feestvierders richting een joelende menigte die, als ik me niet vergis, op muziek van 2 brothers on the 4th floor danst. Jongens zijn druk met het tellen van de biervoorraad (3 koelboxen vol flessen Grolsch: Respect!), vriendinnetjes voorzien elkaar van de nodige plamuur en enkelen denken dat het fijn is voor hun kind van 3 om Koninginnedag te vieren in een op hol geslagen stad vol zatte Brabanders. Ik ben slachtoffer van een dikke jongen die met zijn oranje, tuba achtige speeltje aan mij laat weten dat hij er is door mijn linkeroor te voorzien van het nodige geluid. Ik negeer hem en loop de stationshal uit. Tegen de muur van de stationshal sta ik op een rustig plaatsje te bedenken hoe ik bij die kerk kom vanuit waar ik verder wel weet hoe ik moet lopen, en rook daarbij een sigaretje. Naast mij staat Whitney Houston met een microfoon in de vorm van een lul. Een beetje nerveus staat de jongen die menigte in de verte te bekijken en ik weet zeker dat hij zich afvraagt of hij levend bij de homokroegen zal arriveren. Ik zeg dat hij er fantastisch uitziet en ik doe de Houston imitatie van Kathy Griffin, iets wat hij ver van leuk vind aangezien ik tijdens mijn act zie dat hij wegloopt. Ook ik wandel in de richting van de menigte en ongeveer 6 straten en 50 minuten later ben ik op plaats van bestemming. Frank en Gert zwaaien naar me en terwijl ik naar ze toeloop door de gezellige straat vol vreugde zie ik dat ze giechelen, waarschijnlijk omdat ik een Hollandpet en een oranje vest aan heb. Ik ben klaar voor een goed feestje en een koude pint.

Het was een fijne middag en avond. Het publiek was gezellig. De straat waar ik in stond was voorzien van een breed scala aan publiek. Homo's, mensen die kleren van de andere sekse dragen, het Frans Bauer gehalte van Brabant, dansende kinderen met een glaasje ranja, ja, het was een gezellige middag zonder regen in een net wat te fout straatje met oerhollandse gezelligheid. Gert was in zijn nopjes omdat hij met Henk Krol (hoofdredacteur Gaykrant) had gepraat. Frank babbelde en danste met iedereen die alleen al naar hem keek en ik vertelde Whitney Houston dat zij en haar lul uit moeten kijken voor een groep Feyenoord aanhangers. 'Jij, én die Feyenoord aanhangers moeten uitkijken voor mij, met mijn lul,' zei hij kattig. Ow, en ik sta met Sieneke op de foto. Ik heb haar succes gewenst en ze zij dank je wel. Brutal. Om 23:30 lag ik tevreden op mijn bed met een half jointje tussen mijn lippen, luisterend naar Bizet' The Pearl Fishers, als voorspel voor een urenlang masturbatief hoogstandje.

Karin van 8. Met een letter 8. In plaats van Acht. Of Agt. En Mask'ara, met haar achternaam tussen haakjes? Ik bedoel, that's some funny stupid shit, right? En voor de organisatoren van het hele event: Zoek een nieuwe presentator, deze was te pijnlijk om naar te luisteren.

Shalalie shalala, shalalie shalala, het gaat niet uit mn bol.

Whitney Houston - All the man I need (live)

2010-04-27T22:22:00.000-07:00

Trivial Persuit Tuesday
(on Wednesday)

‘Ga je naar huis, of heb je nog tijd voor een spelletje,’ vraagt moeder terwijl ze de vieze borden in de vaatwasser plaatst alsof ze een tangram in elkaar puzzelt. Ik zie het kleine vrouwtje druk in de weer met pannen en bestek, en ook al heb ik beloofd dat ik met de buurman Kriek ga zuipen besluit ik wat langer bij mijn moeder te blijven. Ik besluit terplekke dat ik Trival Persuit wil spelen. ‘Als je maar weet dat ik je bruut inmaak met een spel Trival, mam,’ zeg ik speels en zonder wat te zeggen gaat ze verder met het opruimen in de keuken terwijl ik het spel klaarzet.

Mijn moeder weet alles. Het enige wat mijn moeder in haar leven heeft gedaan is luisteren naar prachtige muziek en het lezen van mooie boeken. Mijn moeder kan zich verliezen in boeken. In een boek kan ze dromen. Ik luister naar haar uitleg over het antwoord bij bepaalde vragen en ik zie haar genieten als ik naar haar luister en vragen stel over alles wat ik niet weet, onwetende bengel die ik ben. Als klein kind zei ze niets, ze las boeken en gaf me knuffels. Nu zegt ze ook niet veel, de mensen in haar omgeving zeggen veel. Dus leest ze nog steeds zoveel als mogelijk is.

Kijk mij nu zielig in het roze. Deze Triviant heb ik verdiend met een ‘vermaak’ vraag. Moeder pakte het kaartje en glimlachte. ‘Goed luisteren jongen, welke stad. Dus wélke stad (maakt hierbij met haar wijsvinger draaiende bewegingen in de lucht en kijkt mij met grote ogen aan, zoekend naar enthousiasme voor de eerste punt van de cirkel die ik in de wacht kan slepen) staat bekend om zijn textielindustrie?’ Ook ik maak mijn ogen zo groot als pingpongballen en geef haar enthousiast het antwoord. Ze gilt als een blij meisje en pakt een roze punt uit het zakje. Moeder is altijd enthousiast, dat maakt me blij.

Ik kwam thuis en heb geen Kriek meer gedronken met mijn Finse buurman. Ik heb in ‘Exodus’ gelezen.

“My mother had a slender, small body, but a large heart - a heart so large that everybody's joys found welcome in it, and hospitable accommodation." - Mark Twain.

Syreeta - Cause we've ended now as lovers

2010-04-26T01:38:00.000-07:00

Oom Sjef en zijn glazen oog

Twee duiven neuken er op los in de tuin. Als de duiven gaan neuken dan gaat de zon veel schijnen de komende dagen verwacht ik altijd. Als de duiven naar binnen zouden kijken zouden ze achter een smal, hoog raam van een openslaande jaren 30 tuindeur, mij naar hun zien kijken. 'Voyeur,' zouden ze denken. Terwijl ik de vreemde manier van geslachtsgemeenschap aanschouw luister ik met een half oor naar mijn babbelende familieleden in de ruimte achter me. Ze praten over oom Sjef. Wat voor man het was. Fijne verhalen uit de oude doos worden de kamer rond verteld. Vage bekenden schuin voor me - drie mannen van begin 30 - weten zich geen houding aan te nemen en amuseren zich net wat te uitbundig. Ik irriteer me eraan. Lulloos. Ik weet niet veel van mijn oom Sjef, bedenk ik me als ik me weer omdraai en naar buiten kijk. Ik weet dat hij sigaren rookte. En een glazen oog had en hij altijd vriendelijk naar me glimlachte als hij me zag. Hij wierp me altijd een vette knipoog toe. Oom Sjef woonde in Den Haag. Hij trouwde de zus van mijn vader zo'n 45 jaar geleden en ze ging vrijwel meteen met hem daar wonen. Daar veranderde ze haar naam van Leen naar Els. Volgens mijn ouders deed ze dit omdat de naam Leen te boers klonk en ze zich toen schaamde voor haar arbeidersachtergrond. Ik vond het altijd een leuk verhaal en zag tante Leen - die vorig jaar haar laatste adem uitblies - als een sjieke tante die deelnam aan dingen als High Teas, Society Clubs, en mooie kleding. Als kleine jongen sprak het decadente me aan. Het zag er rijk uit. Ik verwonder me over het uithoudingsvermogen van de dieren buiten in de tuin. Het is verdomme negen jaar geleden dat ik zo geneukt ben, en deze gedachte laat me wat treurig langs de coniferen wegkijken. In mijn maag voel ik een grote, kloppende bol van energie alsmaar groter worden en ik concentreer me op mijn ademhaling. Ik haat het troost zoeken bij elkaar om het verlies te verzachten. Het verdriet een bepaalde sentimentele richting in praten, flikker toch op. Geneuzel. Ik neem een grote teug zuurstof tot me en draai me naar de mensen in de ruimte. Een oude zus van mijn vader kijkt wat in haar lege kopje op het schoteltje dus ik pak de thermoskan van het aanrecht om haar nog wat bij te tanken. Terwijl de koffie haar kopje vult kijkt ze omhoog om te zien wie haar stoort in haar dromen. Ze glimlacht als ze me ziet en grijpt mijn been vast en aait van boven mijn knie tot mijn ballen op en neer. 'Mijn schaap, wat lijk je toch sprekend op je moeder,' zegt ze oud en wijs en ik geef haar een zoen op haar wang. Nerveus en trillerig pakt ze mijn hele gezicht vast om het te voorzien van een natte pakkerd. "Net ons Marij, net ons Marij", mompeld ze wat in gedachten.

Het ergste aan het doodgaan van een familielid is voor mij niet zozeer het moeten missen van een bepaald persoon, nee, die mensen leven wel voort in mijn hoofd. Het naarste gevoel is het zien van meerdere hoogbejaarde broers en zussen die met elkaar in een ruimte rouwen en hun eigen thuis van vroeger zien uitsterven. Ik vind het erg verdrietig voor ze. Je ziet hun verdriet zo hard. Het is zo krachtig, dat oprechte verdriet. En ik doe dan mijn best maar om er genoeg te zijn en ik zeg wat lieve dingen tegen lieve tantetjes. Maar het is nooit genoeg wat je doet. Je kunt altijd meer doen. Dat is ook een kutgevoel, dat altijd meer willen doen. Soms geniet ik daarvan, laat je zo lekker leven. Toch. Dood. Getsie. Dood en liefde. Thank god we have music. En de nummers schieten door mijn hoofd. Tijd om zo snel mogelijk het pand te verlaten. Mijn maag voelt gek en ik heb erg de drang me te verdrinken in muziek. Ik snelwandel langs de rits woningen de eerstvolgende gang met houten tuindeuren in en neem wat tijd voor mezelf tegen een muur.

Shall I play Abba' Thank you for the music as finisher when I'm dead? That's huge, right?

Pink Floyd - Hey You

2010-04-25T01:25:00.000-07:00

Exodus

Leon Uris

Iedere man heeft, diep in zijn geheimste gedachten verborgen, ergens een Marina, maar hij had zijn marina in levenden lijve gehad. Ze bestond werkelijk. Lachen en hartstocht, tranen en vurige beloften. Het leven met Marina was te vergelijken met een bestaan in de borrelende krater van een vulkaan die elk ogenblik kon uitbarsten. Hij was gek op haar - hij begeerde haar onbeheerst, als een razende. Hij ruziede en maakte scènes uit jaloezie, om haar daarna weer vol berouw en deemoed om vergiffenis te vragen. Marina.. Marina.. Marina.. die zwarte ogen en haar ravenzwarte haar! Wat wist ze hem te kwellen! Hoe ze hem weer in verrukking kon brengen! Hoe ze hem tot extasen op wist te zwepen, zo duizelingwekkend, dat hij zelf niet had vermoed, dat zoiets ter wereld mogelijk kon zijn. Die kostbare, wonderbaarlijke uren van hun samenzijn... Zijn handen hadden door haar haar gewoeld en haar hoofd achterover getrokken. En hij had naar haar dieprode, zinnelijke lippen gekeken... Ik ben gek op je wijf... ik ben gek op je!

Glenn Miller - Moonlight Serenade

2010-04-18T12:48:00.000-07:00

The private lives of Pippa Lee

Pippa: Tell me what you like about me.
Herb: Well, your not a show off about it but I think you very intelligent. And your beautiful but your cool about it. And there's a sadness about you, and I like that. In moderation.
Pippa: I like your jacket.
Herb: And that's it?
Pippa: No. No, I, I like your face, and your voice, and, ehm, this is gonna sound strange.
Herb: Say it.
Pippa: It's like ehm, like I can feel what your feeling. I know when you feel nervous, or happy, or sad, I can feel it. In my body. In my fingers.
Herb: Tell me something about yourself, tell me the most important thing about you.
Pippa: I'm a fuckup.

Trailer

2010-04-18T02:01:00.000-07:00

Thank you for smoking

Nick Naylor is the Vice President and chief spokesman for the Academy of Tobacco Studies and the protagonist of the film, which follows his career as a talking head for Big Tobacco. Naylor appears in public speaking engagements and on television programs defending the cigarette companies. Each week, he meets with Polly Bailey and Bobby Jay Bliss, lobbyists for the alcohol and firearms industries respectively, and refers to the trio as "the M.O.D. Squad" ("Merchants Of Death"). The antagonist of the film, Senator Finisterre (D-Vermont) (William H. Macy), advocates adding a skull and crossbones label to all cigarette packaging, attempting to ward off the American people from smoking. To deal with this PR nightmare, Naylor attempts to convince big wigs in the film industry to "put the sex back in cigarettes" by making actors smoke tobacco on screen (product placement). Nick also plans to appear before the U.S. Senate to fight the packaging bill. Amidst his plans, Naylor tries to build a better relationship with his son, Joey, and has an affair with Heather Holloway, a seductive reporter with a secret agenda of her own. When Naylor's world seems to come crashing down, his true talent as a public speaker and strategist emerge.

Trailer

2010-04-17T11:00:00.000-07:00

Dog in heat

Frank: You did what? (looking shocked)
Erik: Yes. (turning a little red and being all gigly to make myself look more innocent)
Frank: So you.. Yesterday.. What time.. How..
Erik: I drank pints with Dirk and Mark on the terras, then grabbed a cap to Dirk' home, we talked about life, smoked the best grass I have ever laid my lungs on, I sext Harrie (a text but with an indescent proposal in it), and he was all in to it.
Frank: But, did you, like, have sex with him again?
Erik: No, I sucked his cock on the couch.
Frank: Humpff. Erik, it is a bit, how do I say this delicately?
Erik: Slutty?
Frank: Yes, slutty.
Erik: Frank, his body is amazing, his dick is just perfect, I think I'm addicted to his manhood.
Vicky: Dus gij het lekker liggu kluivuh?
Frank: Oh my god..
Dinja: hihi, niets boven een avond 'working the skills'.
Frank: Ow, wat erg.
Erik: And I was all smelling like café, I was stoned as hell. And he, he looked and smelled so good. And his dog, Mickey, he was staring at me from the kitchen like, hello there, hi, why don't you come and say hi to me. I think Harrie couldn't get me faster out off his house after I made him say god.
Frank: Maybe there is still something between the two of you.
Erik: There is absolutely nothing between us anymore. We are not the kind of guys to have a relationship together, that's clear too me, it just took me a while to see that.
Frank: Then the hell with it. Maybe you can have a sexual relationship with him.
Erik: That would be fun.
Frank: And the sun is here, time for you to mingle your way in again.
Erik: I'm done mingling.
Frank: I know this man from Eindhoven, he is..
Erik: ..stop Frank, really. It's very sweet but I don't need no man.

Vicky: Gosh, here we go again.

Erik: Seriously. What I need from my friends is to understand me, or at least, try to follow the way I flow. I've written loveletters last year, it's not like I can just go and meet other men like my words were just a phase or something. I opened my heart to this creature. And I know some of you think that holding on to a certain feeling is sick but understand that this is the way I see and live love. And even thou the crush is gone, wich some of you may not believe, it was the first time in my life I was in love. I will not give up on what I feel is perfect. I think that's fake. And about last night; give a man a perfect blowjob is not love, that's lust.

Vicky: And we already have so much fakeness going on.
Erik: Exactly. King Kong has got nothing on me.
Frank: I think your so 19th century.
Dinja: I think we need to go bowling.

VV Brown - L.O.V.E.

2010-04-13T01:31:00.000-07:00

Virus - A Sex and City one

De SATC trailer van een paar maanden geleden liet mijn hart niet snel overslaan. But there's a new trailer. And it's fabulous. Ik was werkelijk in de overtuiging dat SATC mij niet nog een keer hard kon raken na al die jaren van lachen, huilen, neuken en vriendjes hebben die een post-it in huis achterlaten waarop hij je vaarwel zegt. Of iemand die wil dat je op hem plast. But who am I kidding? I'm in love again.

En dan zeggen mensen tegen mij dat dit toch helemaal niet erg is - als ik op een leuk feestje met aanwezige de nieuwe youtube aanwinsten bespreek en ik natuurlijk luidruchtig open met deze nieuwste trailer plus een onderbouwing van 25 minuten - maar die mensen liegen. Ik schaam me er voor. Ik met mijn marathons. Ik met mijn lange discusies over het feit dat Mr Big echt leuker is als (of dan) Aiden. Om eerlijk te zijn, ik walg dan van mezelf. Het is niet erg stoer zeg maar. And, between us, I am pretty fierce. Mensen lachen in deze jaarlijks voorkomende situaties dan vriendelijk en doen net of ze luisteren, ik bedoel mijn enthousiasme is overweldigend, en na enkele minuten zie ik de betreffende luisteraar langzaam wit wegtrekken. Het, het is gewoon niet prettig om tegen dezelfde mensen al meerdere malen door te slaan in één of andere obsessie die ik heb (I call it bibel). Very odd. It's not jungle chique. Very lavish.

But it's me. I just relate to their lifes. It's fun. It's chique. It's pathetic. It's me. It is. I would wear white on my wedding too, like a virgin.

Vandaag zijn de zenuwen er weer, seizoen 1 zit in de DVD, het is tijd om de thee in het keukenkastje te laten staan. I'm switched to my martini's. Overigens heb ik net nieuwe Adidas sneakers en, jajaja , een Camel Sport Coat uit de nieuwe Spring collection van Prada besteld. Hoe kan ik uitleggen hoe ik me voel.. mmm.. lemme think.. een beetje zo. 0:33 - 1:15

Trailer (1:38)

2010-04-07T01:25:00.000-07:00

You ain´t nothing but a hound dog

Listen to the Lisa Lois album, Bright Eyes & Neva Dinova with Happy accident, Kitz in the Hall album; Land of make Believe and Goldfrapp with I wanna life. O, and the Black Eyed Peas finally have a great song: Imma Be (but the video? It's just silly).

O, en dat 30+ feestje wat ik afgelopen vrijdag bezocht? We walked in, laughing, having fun, all exited for this so called amazing night we were suppose to have, and first, when we got in, they needed to see our passport. That made me smile. I mean, if they want to see my passport they must think I'm not older then, let's say, 27? Then, we needed to give our passport to another man who needed to make a copy of it. And I was like, why? A copy of my passport? That's strange, isn't it? So I gave mine to him and after he made a copy he gave it back at me, together with that copy. They asked me to write down my e-mail address on it. Strange again, so I said I didn't want to receive any emails but for some reason I couldn’t get in if I didn't, so I wrote down some made up e-mail address like thisisastrangeplace@hotmail.com, or something like that just to make a point. So after we all made something up, we got in.

On the website it said that ladies could drink free Chardonnay. So we were all into Chardonnay. The desperate woman standing at the bar (she was screening every man who entered the room) was not pleased with me, asking for an empty glass so that my friend Dinja could give me some of hers (still broke from clearance sale at Videoland). I believe, at one point, she almost started crying because of it, so I decided to pay € 3,75 for a glass.

I talked a bit with my friends, we toasted, laughed and at one moment I looked around the room to see where this evening was going for us. I started to mingle. All the people were standing close to their peeps, talking about other people, trying to stand fierce, you know, boobs out, ass out, being serious but still hot and sexy. It was funny. They were talking politics, about being in their 30’s and how fun it is that there was actually a place for people their age, their backpacking experiences and all the good work they’ve done for the community, bla bla bla. They were all so full of themselves. NOT my crowd. So I stopped mingling.

After four glasses of expensive (but good) Chardonnay (the waitress was still staring deathly in my eyes) I looked around in the room again. Did you know people in their 30's don't like dancing before they have too much to drink? There kind of scared to bomb, or something. I don't know, like their afraid to come out their comfort zone because they think their too old for that. And really, it was kind of depressing to see that some group of people my age have the same problem with expressing themselves like we all had when we were in our puberty. You know, looking around, feeling stupid if you would dance, staying close to your friends because otherwise people might think your alone, shit like that. It was all really lame. A lame party. With lame people. I noticed that most peeps were taking about what they have accomplished and really telling other people the price of the new house they bought. So much talk to make themselves feel more mature, I guess. It made me boisterous. And that is not a good thing (crunkin’ on Gard du Nord, stuff like that). I made a fool out of myself.

There was this cameraman who filmed the lounge room, filming groups of peeps smiling friendly in the camera while checking if their hair was still in shape. At one point the camera spotted me, in all my craziness. And I tell you, he couldn't stop filming me. And bored as I was, I couldn't stop smizing in the camera. I started giving hand kisses into the camera, singing karaoke (Peggy Lee - Fever), dancing. At one point (totally serious), I took the cameraman with me to the restroom to make him film the beautiful room. And me. Asking the camera to guess what song I was peeing. It was so embarrassing.

So after I danced with Dinja, trying to make the best of it, we just had enough. It was too serious. Too obedient. Everybody sipped on one wine for like 40 minutes, we already switched to beer and started jumping around on the dance floor asking the DJ to play Abba. I mean, it was better if we left. And we did.

Dreckatude. And they tell me to grow up. Whatevs! Wrong place. Wrong place wrong time Sally, that´s my name. So I went to Tilburg as fast as I could to visit Cul de Sac to dance with people in their 30’s. Talk about wine, love, sex, art, movies and music. Yessur!

I just think, when you grow older, people have different priorities. It’s not like I’m dissing people who are different then me. They don’t judge me, I ..yeah, I do judge them. But I just don’t get the whole materialistic way of putting yourself out there and really think you are more of a person if you have a good job or a great house. It looks like people are really proud of themselves if they’ve accomplished something. Why is that? Why is that a surplus value? I mean, a feeling like that don’t make you happy. It certainly doesn’t make me jealous in any kind of way, or make me look up to them because that is what some people like to see on your face every time they tell a story about themselves. What happened with just having fun and enjoy every minute, laugh and just, I don’t know, live it. Do some people loose their creativity at some point?

And another thing. Men these days do not know how to garnish me. All that talk about nothing. Where are those men who reach for your hand because they want to dance with you. Are they afraid? Do I scare them? I mean, it’s not like they don’t approach me but when they do.. nothing! If I ask a man for a dance, mostly they look at me like I’m an imbecile. I guess I´m just old fashioned. And speaking of old fashioned…

Elvis Presley - You ain't nothing but a hound dog

Happy Easter. Have a blast.

2010-04-06T08:45:00.000-07:00

Not without my friends

Vicky: Well, to make a long story short; I'm glad your over this whole crush of 2009.
Frank: Ik kan zeggen dat ik me uitstekend heb vermaakt, liefdesbrieven en zo. Wat Chablis?
Dinja: .... ja, graag.

Vicky: The last time I saw him - in that ridicolous bar - I had it. He was talking about you, laughing because what you did was so funny or something, I don't know. It was not funny. At all.
Frank: Nou, het was toch apart. Ik heb Erik nog nooit zo zien gedragen over één of andere vent.
Dinja: He is not just some guy.

Vicky: I Think your right, he was not.
Frank: En dat is nu allemaal afgesloten.
Dinja: ...some more Chablis, please.

Vicky: What's up Dinja?
Dinja: Nothing, just, I don't know. I think Erik just, It, let's say that it was a big of a deal.
Frank: ...

Vicky: Erik?

Erik: It was a big of a deal. And it still is. I'm sorry guys but, I'm still in love, I can't deny I'm not. I can't just laugh it all away like it is nothing. I mean, it was nothing, but, well, I just can't get him out of my head. And I don't care if he laughs about me, joking around when I'm alone in this gaybar. It just makes me happy when I see him, how dumb that may sounds. I like him. He is.. I don't know, I really like him.

Frank: Then where is he? The man is not in love with you, can't you get that in that crazy mind of yours?
Vicky: You.. like? him? Frank' right Erik.

Erik: Dat mogen jullie vinden maar zo voel ik het niet.
Vicky: Dan ga het zo maar voelen hotshot.
Erik: Oja, daar ben jij goed in inderdaad, lekker doen alsof.
Vicky: Wat bedoel je daarmee?
Erik: Je weet precies wat ik daarmee bedoel.
Vicky: Nee, dat weet ik niet Erik. Leg mij dat eens uit.
Dinja: guys, stop.

Dinja: Ik ben naar zijn show geweest en zijn show, de muziek, zijn optreden, het is echt een leuke vent. Ik ken hem niet maar ik neem aan dat het een oke gast is. Als Erik dit voelt moeten we hem niet duidelijk proberen te maken dat hij zich vergist. Het is toch mooi?
Vicky: Het is naiëf.
Frank: Het is gênant.
Dinja: Ik vind het mooi Erik. Als jij door wilt gaan hiermee..
Vicky: ...oja, bijna 9 jaar..
Dinja: Al is het 30 jaar.

Erik: Soms zit ik thuis achter de pc en verbeeld ik me dat ik in een show zit zoals bijvoorbeeld X-factor, een show met een afvalrace. Martijn en Wendy presenteren het en Erato is het middelpunt. Een zaal vol mensen en in een soort box zitten twintig mannen die samen met Erato een reis naar Portugal kunnen winnen just by singing songs and remembering the lines. Alleen maar mannen die verliefd zijn op hem. Ik blinkt daarin zo hard uit. Uiteindelijk kiest hij niet voor mij maar zit ik bij de laatste twee. Soort Natalie Makoma bij Idols, en dat Nikki wint.

Vicky: ....ik ga naar huis zo.
Frank: Lieverd, dit is niet goed hoor...
Dinja: Ik vind het prachtig Erik. Droom. Dat kan ook zonder hem.
Erik: Het vreemde is dat ik me niet schaam voor mij gevoel. Ik voel me er sterk bij.
Frank: It's not about him anymore, it's about the things you felt.
Vicky: That's right.
Erik: It's not.

Vicky: begrijp jij dat het voor mij moeilijk is te zien dat jij zo valt voor een man die, echt Erik, trekken heeft die echt niet charmant zijn.
Erik: Die heb ik ook.
Vicky: En hij is slim genoeg om die wel te zien bij jou, kijk waar hij op dit moment zo weg van is.

Frank: Rebound.
Dinja: Yes, rebound.
Erik: No, no rebound. Erato doesn't do rebounds. The guy is really nice. I don't know him, I talked to him once. He is nice. He is ok.
Vicky: And your not. Cause your chaotic, naiëf and silly. You are up in his face all the time, it is not charming. Not charming at all.
Frank: En dat is waarom hij je niet leuk vind. Dat maakt hem bang.
Dinja: Juist.
Vicky: Nee, niet bang. Hij zoekt dat hysterische gelul gewoon niet.

Erik: Can we talk about something else?
Vicky: No we can not. Sitting all night waiting for a message on hyves. Painting him on wood, even thinking about taking a tattoo wich is a symbol for love, Erik, it is so pathetic.
Erik: I paint my own reality. The only thing I know is that I paint because I need to, and I paint whatever passes through my head without any other consideration.
Frank: You never meet another guy if your stuck in this dream.
Dinja: He doesn't want another guy guys. Don't underestimate what Erik feels.
Vicky: I don't like what I see Dinja, he is just sitting home, dreaming. Two nice men left him because of this one fling he had a year ago.
Dinja: Can't we just dream along with him.
Frank: Dream with him? About some guy who calls him in the middle of the night just because he likes to jerk off to something an then dissapears from the planet like Erik is a happy meal on a boring Thuesday night. Get real Dinja. I'm out.
Vicky: Oh, yeah, let me hear that story again about the way that kiss felt. I'm out.
Frank: Or the way he held his hand before he kissed him.
Vicky: Or, hahaha, the way he ran out of that bar calling his name, after he walked back in after he left just to dance with him on that Fairytale song.
Dinja: ...

Vicky: He doesn't respond to anything Erik, he doesn't call you, mails you, when you told him you send him a text he just said he had a new mobilenumber. It's just nuts.
Erik: And I told him his girl looked like a transvestite.
Vicky: She does. With her cryface.
Erik: I think he has some cool friends.
Frank: What? You have cool friends Erik.

Erik: You know bitches; Thanx. We've been over this more then once and I wanna thank you for that. Ik weet dat ik lastig ben geweest afgelopen jaar en vooral een dromerig gezelschap. De manier waarop jullie hier nu mee omgaan doet me goed. Even tho it's mean, it's about me.

Vicky: Ik wil gewoon dat je verder gaat.
Frank: Ik ook.
Dinja: tsja, ik eigenlijk ook Erik.
Erik: Zeker niet. Wat ik voel kan ik nog een jaar volhouden.

Dinja: Zo jong. Zo mooi. Cranberries - Never grow old.
Frank: Lady Linn - Waiting.
Vicky: Nine Ince Nails - Closer.

Dinja: Are we in?
Frank: Vooruit.
Vicky: Fuck it, I'm in. But I'm dissapointed that he didn't ask me to model for him. Guess I'm too big boned for that slick haircut.

Erik: ..thanks
Vicky: Tell me the Fairytale story again, I'll open up another bottle of wine.

Maria Mena - I'm in love again

2010-03-02T08:33:00.000-08:00

Grapy Tuesday
Having a bowel movement in spring' first sunlight

Yessur. Finally. Sun. Kaarten voor festival Mundial zijn te koop. Nerd sluit dit jaar af. De mooiste dag van het jaar - na Valentijnsdag - is de dag dat je merkt dat de warmte zachtjes haar gezicht laat zien. I am so ready.

Most people withdraw stuff they ate the day before at the break of dawn. Running to the toilet after sipping from their first coffee or sucking on their first Lucky Strike, read a newspaper after they sat down or something like that. I'm not a morning person so I don't have time for this particular shit. I have my moment when I come home from work, the first moment of the day when I can sincerely relax. After a sip of some nice Riesling. I finish my first smoke of the day when I'm done flushing my lucky strike. Shitty blog, isn't it.

Level 42 - Lessons in love

2010-02-28T11:26:00.000-08:00

Regen op zondag

Nat na wandeling in storm met mensenvriend.

Sanmarco mosterd. The best.

Spruiten. Bourgeois.

Glenn Miller - Sunrise Serenade

2010-02-23T08:16:00.000-08:00

Katachtige ram shocked chaotische waterman

Ik. Ja. Ik. Ik vind het niet zo boeiend waar mijn collega's de hele dag over brabbelen. Ik luister niet zo vaak naar de verhalen waar ze de dag mee vol babbelen. Ik knik af en toe vriendelijk, ik glimlach naar ze en als ik niet naar ze heb geluisterd of ik vind het onderwerp kut gooi ik een grof woord in de groep waarmee ik alle aandacht naar mij toe trek in plaats van naar een collega die uitlegt hoe je een kind van drie het beste op een pot kunt laten schijten of verteld waarin een injectienaald verkeerd was ingebracht tijdens een wekelijks bezoek aan het ziekenhuis. Zoals vandaag. Om 15:00. Een gevoel van verveling bekroop me dus ik besloot extreem aanwezig te zijn. Theatraal. Over de top. Het onderwerp ging klaarblijkelijk over charmes want mijn uiterst correcte - en voorbeeld - maar katachtige ram van een teamleider besloot mij met de neus op de feiten te drukken. 'Praat jij er maar overheen mannetje, sinds een jaar begin jij ook goed af te takelen. Die stoere praatjes van je verkoop je niet meer.' Ik nam haar woorden in me op en bleef haar, en de grond, wat bevreemd aankijken. Ze kneep haar oogjes ietsjes samen en glimlachte onopvallend valsig. 'Denk daar maar eens over na, jij zogenaamde Casanova,' voegde ze aan haar boodschap toe om deze wat meer kracht bij te zetten. Zoals ik al eerder zei: kittig rammetje (so spirited).

Toen ik thuis kwam na een dag hard werken liep ik meteen naar de badkamer om mezelf in de spiegel te bekijken. Ik bekeek mezelf grondig. Mijn haar. Mijn gezicht. Ik trok vervolgens mijn trui uit en bekeek mijn bovenlichaam. En ik zag het. Ik schrok een beetje moet ik zeggen. Ze had namelijk gelijk. Ja, gelijk. Ik zag er niet meer zo jong uit als een jaar geleden. Ik was geen twintiger meer die automatisch hitsig oogt. Een twintiger die zonder te douchen en gewoon zijn haar wild haar laat zijn de straat kan overheersen en met alles wat er rondloopt kan flirten. Ik krijg tietjes zag ik. Mijn haar word dunner - wat overigens niet zo erg is want mijn krullen komen langzaam terug waardoor ik naarmate de jaren op Jan Wolkers zal gaan lijken - de wallen komen boven en onder de dikke rand van mijn bril uit en er groeien haren op plaatsen waar ik nooit eerder haar heb zien groeien.

Jullie begrijpen dat ik me aanstel. Ik stel me altijd aan. Een clown als het ware. Maar toch; een bezoek aan de spiegel is iets waar ik me ieder jaar na Carnaval toe zet, als de vogels weer gaan fluiten. Ik bekijk dan de schade die de nare maanden november (slachtmaand), december (wintermaand) en januari (louwmaand) hebben aangericht en ik besef dan dat het tijd is om drastische maatregelen te nemen.

Juist. Klaarmaken voor de mooie maanden van het jaar. Mei (bloeimaand) en juni (zomermaand). Sporten. Pimpen. Aanschaffen van mooie hebbedingen om de snoepwinkel op straat weer vol zelfvertrouwen toe te lachen. Op Mundial. Op Oerol. Bij de bakker op zaterdagmorgen. En ik begin dit jaar de wallen onder mijn ogen aandacht te geven. Een tube sperti en een bezoek aan een fijne opticiën zijn het resultaat.

Ik begin morgen. Volbeat in 013. Brute mannen vragen om bruut geflirt.
Kom je ook? Ga je mee buiten spelen, Mickey?

Justin Timberlake - Sexy Back

2010-02-22T10:30:00.000-08:00

Deur 133

Bright Eyes - First day of my life

2010-02-21T06:55:00.000-08:00

Baklava

Zo. Ik bern thuis. Bruut avondje maat. Omn 123:00 het eerste biertje. 14 uur drinken? Gaan wij naar Rodersana voor een week of 9? As ie je nie meer wilkl damn hebbu we t in iejer geval afgesloten met een brute stapavond. Net als dn Harrie. Griekse vriend van me.

Die dj bij die flikkerkroeg. Echt. Nicht denk. Ik mag um wel, meej zn shagbuil en zn Grfiekse muziek. Sakis. Hij heeft zijn buil in zo’n leer tasje zitten. Hoe hiet zoiets? Shagzak? Shagknip? Bah bah. Goed. Zeg, ik hoef jou nie te vertellen dat Erato er ook was, meneer ik loer steeds naar hem? Wolf. Hij is nie tof hoor. Moeilijk jong. Ik mag hem niet. En die vriendinn van hem, da is ook. Grietje toch. Die muziekk in café de Cul. Gekkenhuis. En die baardmans met dat petje. zag jee die? Popje.

Ik liep Door de Heuvelstraat naart huis. Kom ik daar John tegen. Johnnepon. Hij neukt als een konijn erik maar tblijft een brute vbent. Ik zei Zo. Hallo. en ik wist genoeg. Hij ligt te w8en boven. Ik zei dak nog effe wat mailtjes moest sturenm. Snapte. Ik zei, warm jij jezelf al maar vast op jongen. Bruutheid. Ik hoop nie dat een strajs een kouwe douche moet nemen.

Tsawsd leuk m,aat. Lang leve Harrie en zn fles whisky. Proost Har.

Ilse Delange - Miracle

2010-02-21T03:35:00.000-08:00

Frank

Lieve Erik. Erik. Erik. Erik. Toen je me gisteren belde en een beetje verdrietig mijn voicemail vervuilde (als jij snikkend praat is er geen touw aan vast te knopen, gebrabbel is het) kon ik niet reageren. Ik zat naar Vera Mann te luisteren in het vervelende stuk 'Dromen zijn bedrog'. Het meest heb ik genoten van de wijn na de voorstelling. Erg lekker. Vannacht heb je mijn voicemail ook nog volgepraat. Drunk dialing Erik. Foei.

Erik, als jij, zo zat als een toeter Harrie midden in de nacht tegenkomt hoeft hij niet te babbelen met je. Dat je zijn deur dicht hoort vallen omdat je 5 meter achter hem naar huis stiefelt is awkward voor je maar hij moet dat zelf weten. Ik vind het jammer. En je pakt het niet verkeerd aan Erik. Hooguit dromerig. Je zult wel in de telefoon geklommen zijn. Ben je netjes gebleven? Toch geen dozijn smsjes verstuurd?

Kom vanavond naar Eindhoven. Ik zou met Gert naar 'Bedgeheimen' gaan kijken maar vanmorgen leek het hem een puik plan als ik met jou zou gaan (ik denk dat hij een beetje humeurig is omdat ik gisteren, zo zat als een pinnetje, op straat in een put heb staan pissen terwijl ik luidkeels zachte G, harde L zong. In mijn laan. Niet stijlvol Erik. Niet stijlvol). Kunnen we naar Dave Mantel staren. Erik. Frank. Parktheater. Ik haal je op van het station. Laten we zeggen: 16:00?

Gert en ik zijn net wakker. Hij kijkt op zondag altijd naar 'Business Class' terwijl ik wat aanrommel of boetseer. Als we vanavond een rode wijn drinken keten we wat. Ik zeg net als Rutte maar zo: één glas rode wijn is weer één rode rakker minder (wat een lul).

Neem je een fles 12 jaar oude whisky mee?
Ps. Draag iets gepast (en wat gel in de haren).

Je vriend, Frank

Amanda Blank featuring Chuck Inglish - Lemme get some

2010-02-20T04:28:00.000-08:00

Bommelding uit Breda

Het doet me pijn de herkenning te zien. Het punt dat je denkt te voelen dat er iets ontbreekt, dat het niet echt is. Dat je ermee wilt stoppen omdat er niet voldoende uitkomt. Maar het is dan nog zooo pril, het kan nog alle kanten opgaan. Maar de onzekerheid trek je niet en door het "uit" te maken wil je bij de ander wanhoop zien. Je wilt iemand zien vechten om je vast te houden. Maar iemand die "gezond" in elkaar zit zal dat niet snel doen na zo'n korte periode. Die zal aangeven dat het jammer is maar tegelijkertijd beseffen dat als het nu zo loopt het klaar is.

En als je dan merkt dat de ander het ogenschijnlijk gewoon accepteert dan word je gek. Dan komt het besef dat je het "weer" kapot gemaakt hebt. En dan komt het proces van verwarring wat zich uit in boosheid, verdriet, machteloosheid, eenzaamheidsgevoelens, etc, etc, etc.

Het is zo pijnlijk om te zien dat je jezelf zo in de weg staat (en ook door de herkenning nogmaals). Dat het simpelweg aankijken en zien wat er gebeurt niet lukt. Dat er gelijk heel dramatisch een knop omgezet moet worden. Geen grijs gebied, nee, gelijk zwart en wit.

Door de herkenning kan ik nu ook wat beter invoelen wat jij nu doormaakt. En wat een gevaarlijk punt is, is jezelf constant zeggen dat je het kapot gemaakt hebt. Dat is als een gezwel wat zich voedt met jouw destructieve gedachten waardoor je een volgende keer nog eerder zo reageert omdat je het dan accepteert dat je zo bent. Dat gezwel zit er nu eenmaal en wordt steeds groter. Het moet er dus uit. En dat kan alleen als je nu lief bent voor jezelf, leert dat je dit niet handig aangepakt hebt maar wel dat je zo'n mooi en gaaf mens bent, met alles erop en eraan. Dit stukje doet je pijn dus zal er een draai aan gegeven moeten worden. Hoe? Geen idee.

Ik hoop toch dat ik Harrie eens zal ontmoeten.

Dionne Warwick & Friends - That's what friends are for

2010-02-17T12:55:00.000-08:00

Mommy with the cute face, can I get a 5th date?

Yessur

Homemade. Vers. Vers. Vers. Het gele ziet er wat vreemd uit. Vreemde man, vreemde soep.

El director. Met foto van Tilly Jonkers. 'Erik, ik wil eenzaamheid fotograferen en dacht aan je. Zou je voor me willen poseren?' Het is dat Tilly een erg lieve vrouw is. En tegen lieve vrouwen kan ik alleen ja knikken (People associate me with loneliness. Fuck me!).

Koffie. Martini. Quarter Pounder met kaas (vanzelfsprekend vegetarisch) en een halve liter cola van McDonalds. Juist. Carnaval. 1 dagje dit jaar. Carnaval is lame. Dit was mijn laatste carnaval. Voor dit jaar. Ik word te dik voor zoveel bier.

Sieneke - Ik ben verliefd (sha-la-lie)

2010-01-27T09:34:00.000-08:00

Young love

De man die ik met nieuwjaar van mijn onweerstaanbare zoen liet genieten blijkt leuker dan dat ik in eerste instantie dacht. De verse sushi met fantastische Chablis waar we van genoten op zaterdag, liggend op zijn hoogpolige tapijt. Zijn, met kaarsen verlichte badkamer die ik nippend van een fijne Merlot vanuit zijn met kokend water en amandelolie gevulde bad bekeek. Zijn nuchterheid. Zijn hebberigheid in bed. Zijn romantiek. Als twee jonge honden draaiden we opgewonden en met veel enthousiasme om elkaar heen de afgelopen weken. Gisteren smste hij me dat hij van zijn haardvuur genoot en dat hij, los van warme chocolademelk met een scheut rum, ook mij miste. Vandaag hielden we elkaar gezelschap met onze mobiele telefoon. De smsjes werden kleffer en kleffer. Heel Gerard Reve allemaal. Het toppunt van deze maand was een foto die hij me vandaag mmste waarop hij mij liet zien dat ook zijn andere Harrie blij met mij is. We are having a blast. We are tripping. I love it when I trip over a man. En om mijn ziekelijke klefheid nog wat kracht bij te zetten; we zongen Düm Tek Tek van Hadise om half acht in de ochtend terwijl we slaperig in zijn auto naar het werk reden (and normally we are men who don't speak for an hour after we wake up. Did I really say 'we'? That's sick).

Tijd om mijn familie weer eens te bellen.

Frank: Dag Erik. Leuk dat je langs wilt komen maar dat hoeft niet hoor, ik ben niets veranderd. Werken tijdens carnaval in Boxtel? Die planning is al weken geleden gemaakt, je bent te laat. Kom maar langs in je Gaga legging. 2 euro voor een pilsje.

Dinja: Ooooo, Erik. Ik kan niet meer onthouden wat ik allemaal nog tegen je wil vertellen, het is een warboel in mijn hoofd. Ik ga alles even opschrijven zodat ik een soort van lijst heb die ik met je door kan nemen. Heb je een week? Of heb je het nog steeds te druk? Wat zeg je? Joshua? Nee, die is zo 2009.

Vicky: Dit is de voicemail van Vicky. Op dit moment kan ik de telefoon niet aannemen. Dat kan ik wel maar ik wil je de boodschap laten horen die ik al weken hoor als ik je probeer te bellen. En voor een man die een Griekse zanger van canvas aan zijn muur laat schitteren heeft dat knulletje van je lef om een lied van die Turk te zingen.

O, and did I mention we talked about going to New York together?

Hadise - Düm Tek Tek

05-02: And a bottle of Chivas Regal 12 year old whisky. For my birthday (yessur).

2010-01-19T13:22:00.000-08:00

During a boring birthday with peeps who think they're it

(tweede glaasje rosé)
Snobistic bitch: Deze muziek.. Jeminee zeg.. Dit is toch geen muziek?
Sophisticated bitch: Inderdaad, dit is redelijk kansloos als je het mij vraagt. Hoe oud waren we; 16?
Shut it, bitch: Het is zo.. hoe zal ik het zeggen.. puberaal allemaal.
Stupid bitch: We zijn deze muziek wel ontgroeid weet ik. Wat jullie dames?

(tweede flesje martini)
Vicky: Texting Erik: I'm starting to believe that i'm way too much for you. Ik ga zo jagen in de kroeg, er zijn hier geen mannen. Ga je met me mee babbelen in de stad, maat?
Erik: Texting Vicky: All that talk but it seems like you can't come through. Reeshof folks ova here, take me back to the city! Nog twee flesjes George legen! Hit me!

Destiny's Child - Loose my Breath

Vicky: Bedankt voor de gastvrijheid meid. Wij vertrekken.
Erik: Mazzel ladies.
Stupid bitch: Jullie gaan zeker weer een kroeg in, hahaha.
Vicky: Walking away..
Erik: Zet snel een plaat op en volgt Griekse meesteres..

Missy Elliott - Dog in heat

Vicky: Supp, dog?
Erik: Dead wrong, you know this record be turning me on.

2010-01-16T23:49:00.000-08:00

My Schrijversbuurt Queens

Nul zes twee vijf drie een twee vijf zeven.. en dan.. ehh.. shit.

De groene knop op mijn mobiele telefoon werkt niet meer vanuit mijn telefoonlijst. Ik moet handmatig een telefoonnummer intoetsen voordat deze zijn werk doet. Gekkenhuis.

Frank: (autobaan geluid)
Erik: Allo?
Frank (ruis ruis) Ja.. Nee.. brlgrr blmrr.. oudervergadering.. doei..
Erik: Nou ja zeg.

nul zes twee vijf drie één twee vijf... ehh.. twee vijf.. oja, zeven.. ehh.. shit.

Frank: Erik, luister eens lieverd, ik ben druk bezig met werk en heb dus nu geen tijd voor je. Ik bel je vanavond, bespreken we wat je wilt weten.
Erik: Ik denk aan Eco bruidskaarten en een Fair Trade bruidstaart. Heel 2010. Wat jij?
Frank: Geen eco en van dat soort groen gelul.
Erik: En hoogglans wit met olijfgroen als basiskleuren?
Frank: 2009. Grijs en framboos.
Erik: Framboos?
Frank: Framboos Erik en, ik.. echt waar.. bel me vandaag niet meer.
Erik: Nou ja zeg.

Wolfmother - California Queen

2010-01-12T00:51:00.000-08:00

All of a sudden I love slick haircuts

Vicky: Erik, my friend. Do you promise to hush if I tell you a secret?

Erik: Were leaving for Champagne? Cádiz? Lagos?

Vicky: I know some soldiers in here. You'd be stunned if you look over your left shoulder.

Erik: Where they at? Where they at?

Vicky: It's your soldier!

Erik: Fuck!

Vicky: Yes. Looking atrocious with that slick haircut if you asked me.

Erik: (Looking over my left shoulder to let my heart stop beating for a while. Again) He looks absolutely gorgeous.

Vicky: Who's the chick?

Erik: I think it's the single lady who drinks Martini.

Vicky: My kind of girl. Your not a single lady, if I may say so already.

Erik: Well, suddenly that feels wrong.

Vicky: Don't run for drama queen. Just, don't.

Erik: He looks gorgeous.

Ik lig in mijn mand te zweten. Mijn spieren doen pijn, mijn hoofd is zwaar en ik heb de behoefte zielig te doen tegen iedereen. Met mijn rechterwijsvinger maak ik gebruik van mijn cappaciteit blind te kunnen typen en mijn hoofd heb ik begraven in mijn met rozen bedrukte kussen. Kreunend. Ik ben ziek. Darn.

Afgelopen week heb ik de film 'Water' gezien (koop ut en kijk ut) en voor wat spanning de film 'Midnight Meat Train' (ik ben altijd heel stoer zoals jullie weten maar voor deze film had ik een kussen nodig om mezelf achter te verbergen. Ik heb zelfs mijn oren dichtgedrukt zodat ik niets kon horen. Sick movie).

Destiny's Child - Soldier

Gabby Yound and other animals - Maybe

2010-01-05T09:17:00.001-08:00

Aangeschoten warhoofd kust nuchtere man

Frank: Kom je gedag zeggen tegen mijn stijlvolle kerstboom? Vandaag tuig ik deze af.
Erik: Walg jij ook zo van Frans Bauer en dat wijf uit de reclames van de Nederlandse Energie Maatschappij? Eten met de mond dicht leerde mijn moeder me.
Frank: Ik kijk geen televisie Erik, Kom je langs?
Erik: Ik pak zo de trein, uurtje of 14:00 zo?
Frank: Gezelligheid.
Erik: Gezelligheid.

Het stonk in de trein. Bloemkool met een snufje gember kwam ik tot de conclusie toen ik Eindhoven Beukenlaan al was gepasseerd. Erg naar. Ik verheugde me op een middag doorbrengen met vriend Frank. Ik had op het station van Tilburg al een Turkse deegrol naar binnen gewerkt voor een goede bodem; de middagen in de Lichtstad gaan gepaard met de nodige Lindemannen dus ik bereidde me voor.

Voordat ik mezelf door de NS naar Eindhoven liet rijden fietste ik met een kleine omweg langs Harrie. Ook al hadden we die bewuste avond liters alcohol naar binnen gegoten, ik had onze ontmoeting tijdens het zuipfestijn in de vroege uren van de eerste dag in 2010 nog "vers" in het geheugen liggen. Dus besloot ik een vriendelijk kaartje in zijn brievenbus te doen. Toen ik op de eerste dag van 2010 naast hem wakker werd zei ik hem dat zijn muren erg Ennio Morricone voelden. Hij keek me vreemd aan dus een kleine toelichting leek me wel op zijn plaats. Op het kaartje had ik 'Ennio Morricone - Un Altro Mare' geschreven. En natuurlijk mijn telefoonnummer voor als hij het leuk zou vinden me eens te bellen voor een flesje Keizerskroon Oud Bruin, of iets.

During sippin’ too much Chardonnay-Sauvignon:

Tweettweet tweettweet Es-Em-Mes

Ladderzat waren we toen we elkaar leerde kennen in de kroeg.. maar ik was gelukkig nog helder genoeg om je achterna te lopen toen je ineens wegliep. Brak waren we op het moment dat we afscheid namen bij mijn voordeur .. maar jij was gelukkig nog actief genoeg om te onthouden waar ik woon nadat ik je zonder mijn nummer te geven weg liet gaan. En nu zit ik, geheel zonder last te hebben van door alcohol gedreven verschijnselen, op de bank met Ennio Morricone op mijn laptop. Bijzonder hoor. En zo blijkt maar weer eens dat het leven ook in alle nuchterheid soms zomaar een geluksmoment oplevert. Dank je wel. En nu zal ik eindigen met te zeggen op nieuwjaarsdag: ‘waarom eenmalig als we beide geen bezwaar hebben tegen het vervolg? Toch? Kus! Harrie.

Frank: Jezus, wat overdreven.
Erik: Beetje veel, maar wel lief.
Frank: Lief, lief, lief.
Erik: Whatevs
Frank: Don't go all psycho stalker on him now. Take a chillpill!
Erik: jajajaja.

Toen ik, redelijk aangeschoten, weer in mijn hometown arriveerde fietste ik langs zijn huis. In de trein hadden we gesmst en zijn smsjes lazen vriendelijk en in al zijn nuchterheid een tikkeltje speels. Ik twijfelde geen moment om wederom aan zijn deur te staan. Er hing een briefje aan de deur dat zijn bel kapot was dus ik klopte subtiel op het raam. Hij schrok kort toen hij mij zag maar glimlachte vrijwel onmiddellijk en keek vervolgens verlegen naar de grond. ‘Je hebt gedronken hé kerel, ik zie het aan je ogen,’ zei hij plagend. Ik zei niets. Ik zoende hem. Hij liet zich zoenen. Ik liet hem vervolgens staan aan zijn voordeur en fietste naar huis. Ik glunderde. Loves.

Ennio Morricone - Un Altro Mare

2010-01-04T14:19:00.000-08:00

Trilogy

Ik heb een huis in Portugal voor je gekocht. Vertrekken we morgen?

Nu ik je aandacht heb wil ik eerst even zeggen dat je haar goed zat zaterdag.

Ze zeggen dat een man met een hond charmant is. Een foto van Erik en Faust is toegevoegd.

Ik heb verliefdheid altijd een vreemd iets gevonden. Totdat ik verliefd op jou werd. Al mijn verhalen over verliefdheid die ik kende stelde niets meer voor nadat ik jou zag. Ik denk dat ik nog niet eerder verliefd ben geweest in mijn leven. Jij raakt me met je overkomen dat ik mezelf niet meer herken. Hoe afstandelijker je doet, hoe leuker ik je ga vinden. Kansloos. Frustrerend. Interessant. En nu schrijf ik dit zo, eigenlijk weet ik niet waarom ik zoveel voor je voel. Dat zal verliefdheid zijn denk ik.

Ik heb een overweldigende tijd achter de rug met hysterische kotsbuien en slapeloze nachten van het zoeken naar steeds een mooier lied om te luisteren. Ik heb je werkelijk aan kunnen raken in mijn dromen. You gave me a hell of a ride.

Ik word gepest met de uitspraak ‘hate me or do me’. In mijn omgeving lachen mensen zich suf. Ik laat ze. En ik laat jou ook, jij paradijsvogel. Ik kan je foto’s niet meer zien. Ik kan mezelf niet meer aankijken in de spiegel omdat ik dan schrik van wat ik zie. Ik wil van je af, de gedachte aan je doet me pijn.

Hyves is de enige weg naar jou voor mij. Dus ik sluit die deur, lief mens. Ik heb je niet voor me kunnen winnen. Dat haat ik. Ik heb me voorgenomen te geloven dat je kort zult glimlachen en daarna mij en mijn mail vergeet.

Voor het geval niemand dit vandaag tegen je heeft gezegd: Je bent waanzinnig mooi.

Liefs.

A Fine Frenzy – Almost Lover

2010-01-02T02:01:00.000-08:00

Faust wil kroelen met Mickey

Ik droomde afgelopen nacht van een zwarte slang die mij in een 'Alice in Wonderland' achtige wereld wilde doden. Ik had het gevoel alsof ik jaren vluchtte voor deze slang. Hij achtervolgde me en ik rende van het dier vandaan. Als hij dichtbij kwam werd zijn lijf recht en stijf en deed hij zijn bek open om me op te eten. Vreemde shit. Uit het onzinnige dromenboek van F. en J. Zucker bleek dat mijn slangdroom voortkomt uit mijn seksualiteit of diepgewortelde verleiding en jaloezie. Oeps. Ik ben wel een jaloers aangelegde man kan ik zeggen. Humpff. Goed, allereerst wens ik diegene die dit leest een fijn 2010. Nadat ik in verschillende steden verschillende vrienden had bezocht eindigde ik om kwart over drie in de nacht bij de plaatselijke kroeg op de hoek. Ik had in het toilet van de trein mijn martini en champagne al verloren dus met een kauwgom in de mond bestelde ik een Jupiler om daar de avond mee af te sluiten (zo 2009). Ik had zin om te dansen. Dansen met een man die zich voorstelde als 'Harrie'. Deze gezellige man met half lang haar en vrolijke toet boeide mij met zijn vriendelijke glimlach en galante manier van contact zoeken met me. Klassiek bijna. We kletsen wat. We dansten wat. We liepen wat over straat en dronken nog wat bij hem. Hij zoende mij. Dat laatste was ongeveer op het moment dat we beiden zeiden dat we de 'Crazy in Love' versie van 'Anthony and the Johnsons' erg konden waarderen. Ik werd wakker met Harrie om mij lichaam heen gewikkeld. Dat was fijn. Ik plaagde hem wat met zijn perzikkleurige muren en plafonniere van steen in de vorm van bladeren en shit. Ik gaf hem een zoen en ik sliep nog wat met hem. Wakker worden naast een man op de eerste dag van het jaar. Yahoo. Hij heeft me niet op intieme plaatsen aangeraakt. Hij bleef een heer. Binnenkort maar eens een kop koffie drinken met Harrie om te kijken wie hij is. Hij heeft een grappig hondje. Die heet Mickey.

Nu we het toch over honden hebben, ik heb een nieuwtje. Ik heb een eigen hondje. Echt waar. Zijn naam is Faust. Faust, the dog from hell. Hij is gevonden in een bos, vol met teken. Bang. Alleen. Koud. Faust is een angstig beest van 13 jaar oud. Een oude man. Hij woont nu bij mij en vriendin Jori. We wandelen met hem. En we knuffelen met hem. En we kopen truitjes voor hem. En dat laat hem op zijn oude dag een tevreden hond zijn. Fabulous.

Peaches and Herb - Reunited

2009-12-20T02:32:00.000-08:00

15 minutes of fame

Frank: So, now that we drank four bottles of wine; how are you?
Erik: I think I have never said this before; I think your Christmas tree is beautiful.
Frank: Advokatt. Champagne. Mud. 3250 lights. Sapphire pine. How are you?
Erik: If you'd grow a beard, you'd be Santa.
Frank: How are you?
Erik: I'm always fine, you know that.
Frank: You don't look fine. Still in love?
Erik: I think it's dying. I'm so composed lately.
Frank: You think you are composed lately?
Erik: Don't argue with me about this. When I say I'm composed, I'm composed. Okay?
Frank: That is so composed what you just said.
Erik: (pointing my forefinger a little pissed at his nose)
Frank: So what music have you been listening to, lately.
Erik: Sia.
Frank: Lately.. I think it's time for Janet Jackson.
Erik: I'm still waiting for that Artemide "boob" you supposed to gave me last February, when I turned thirty. So what have you done for me, lately?
Frank: Seriously. End this dream.
Erik: Just a little longer?
Frank: Yeah, do that. Then it's defenitely a rainbow chase.
Erik: I reacted in an exaggerated manner?
Frank: You always exaggerate. But that's sweet. Change the music you play for him on hyves.
Erik: Like an adult, as always.
Frank: Hate me or do me!
Erik: I will use that one in my book.
Frank: I will use it in a play on the day you marry him in Portugal, in the garden of the house you bought for him. A simple home for two.
Erik: Frank, I could never be with this man, you know why?
Frank: Because it was spineless when you wanted him to live inside of you?
Erik: No, because he don't like fondue Bourguignonne. And don't be so gross, it was nine months ago you know.
Frank: Exactly! Here's a bottle of whisky and a pack of smokes. A late birthday present. Go home. Finish it. Fatality! Higher than the lid! Over the cover!

So I pored myself a drink this evening, threw away my tickets for the Gôlse Revue because I understand that i'm just a little to voyeuristic and thought about what happend to me this year.

I started out cocky.
1:30 - 2:07

I think it was in July when I saw the face of god.
Napoleon: Until then, mio dolce amor, a thousand kisses; but give me none in return, for they set my blood on fire.

Then my dick got irritated of all this jerking off.

And then there was nothing.

Randy Greif - She looked down at her feet

2009-11-29T02:41:00.000-08:00

Fabolous

Tweettweet Tweettweet Es-em-Mes

Hoi Erik. Ik heb voor komende zaterdag twee vipkaarten voor Fabulous. We willen gezellige mensen mee, heb je zin? Groetjes Sotiria.

Ik gilde. En Ik gilde hard. en ik zag dat Vicky haar linkeroor vastgreep en me bezeerd aankeek alsof ik haar een oorprobleem had bezorgd. 'Vick, I'm beginning to get some kind of respect for this girl,' zei ik enthousiast. 'Ze heeft twee kaarten voor Fabolous dus we gaan zaterdag met haar mee,' hoe gaaf is dat? 'Wie is Fabulous?' vroeg ze, duidelijk gepikeerd door de ruis in haar oor. Well, I can tell you, the floodgate came open. Ik vertelde haar met verruktheid over zijn album 'Street Dreams,' 'Ghetto Fabulous,' de Rhythm & Soul Music Award die hij vorig jaar heeft gewonnen en dat hij genomineerd was voor een American Music Award in de categorie 'Favorite Rap/Hip-Hop male artist. Verveeld bleef ze me aankijken en ik bedacht me dat ik beter wat TMF gerelateerde nummers kon aankaarten dus begon ik te zingen. 'Guess who? J to the Lo, F to the A B, die ken je toch wel, ging ik verder. 'Get Right?' 'Jennifer Lopez?' Een kleine grijns verscheen op haar gezicht. 'Je bent zo schattig als je ratelt over niets,' en kneep in mijn wang terwijl ze met haar andere hand haar telefoon pakte om te bellen.

Terwijl Vicky met haar zus belde vroeg ik me af wat dat vip op die kaarten nu precies zou betekenen. Een skybox? Cristal? I can tell you, I was in rap heaven. Ik vroeg nog of het concert in Breukelen zou plaatsvinden, ik bedoel, van Brooklyn naar Breukelen zou stoer zijn. Ik droomde verder maar werd uit mijn droom gehaald door een Peter Stuyvesant die Vicky in mijn mond stak en ik vroeg haar meteen of ze had gevraagd wat het vip op de vipkaarten betekende. 'Dat is het eerste wat ik heb gevraagd maar doe jij maar rustig,' en ik had het idee dat ze me uitlachte. Niets was minder waar. 'Ik weet niet wie die Fabolous is waar jij het over hebt maar de Fabúlous waar zij komende zaterdag naar toe gaat is in de Brabanthallen. Één of ander electro, dance, house geneuzel met druk publiek en irritante muziek, count me out.

Zonder te spreken liepen we verder. 'J to the Lo, F to the A B,' zong ik nogmaals. Vicky sloeg me in mijn maag en lachte, 'stop met het zingen van die muziek voor negers.' Ik zei haar dat ik niet begreep dat ze fabolous niet kende. Een beetje valsig zei ze 'wie is fabolous Erik?' Fabolous? 'Well, Fabolous is just fabulous,' zei ik trots.

Zoals jullie begrepen hebben - door de muziek op mijn hyves het afgelopen jaar - ben ik verliefd geweest. Dat is was fijn, maar ik heb het niet zo goed aangepakt kan ik u schrijven. Dat besef ik door Fabolous (haunted by feelings of anxiety) en Jennifer lopez (it was her fine body that made me think of you). I flipped! And I hate to flip! But still, I have a haughty manner.

Jennifer Lopez feat. Fabolous - Get Right

2009-11-07T05:15:00.000-08:00

Wankerman

Het is een tijd geleden dat ik mezelf een dag rust moest geven om even op adem te komen. De mensen die mij kennen weten dat ik dag in en dag uit aan het rennen ben en bezig ben met teveel dingen tegelijk. Vandaag is tot nu toe een dag geweest dat ik even met niets bezig moest zijn. Ik begin met gisterenavond, zo rond de klok van zes. Ik had een kennis op bezoek. De vuurzee aan en het aantrekken van negativiteit in haar verhalen was zo onaantrekkelijk en onnodig dat ik mezelf moed moest indrinken om nog verder naar haar te luisteren. Ik zag haar lippen op en neer bewegen en ik voelde de walging in mijn lijf alsmaar meer schreeuwen, ik besloot de avond binnen een kwartier af te sluiten (ja, leuk, we bellen weer, ja, leuk, daaaag). Naast mij lag mijn prachtige nieuwe maar onhandige LG telefoon en onopvallend stuurde ik, na enige overweging, de tekst sos10 naar toets 5 en 10 minuten later rinkelde mijn telefoon.

Erik: Met Erik.
Vicky: Wat?
Erik: Hoezo, wat is er dan?
Vicky: Heb jij vervelend bezoek?
Erik: Jezus, gisterenavond?
Vicky: Ja. Bloedend. Eerste hulp.
Erik: Ik kom er meteen aan.
Vicky: Neem een pakje stuif voor me mee en mijn Mandela boek.

Ik vertelde mijn visite dat mijn vriendin iets te diep had liggen penetreren (bloedend, eerste hulp.. why did I say that) en dat ik meteen naar haar toe moest om haar te voorzien van een knuffel en een vriendelijk woord. Ze begreep het meteen, ze had immers ook al in zes verschillende bedden gelegen afgelopen half jaar, en oh, wat was ze verdrietig. Ik was een goede vriend, vergat ze nog te zeggen (er was uiteindelijk nog plaats voor twee druppels in mijn emmer)

Ik besloot bij mijn hulplijn een pakje sigaretten af te geven. Ze deed de deur open, gekleed alsof ze later naar een vijf sterren restaurant ging om te dineren. Ze liep naar binnen en ze vroeg me of ik bleef eten, ze had een Griekse ovenschotel gemaakt (aardappels en kip en citroen, met salade en als toetje taart). De keuken zag eruit als een keuken bij een keukenboer en ik vroeg me kort af hoe dat mogelijk was. ‘Wat heb je gezegd wat er mis met me is,’ vroeg ze kalm terwijl ze een sigaret opstak. ‘Ik vertelde dat je buikgriep hebt van die gehaktstaaf van gisterennacht,’ en ik bukte om in de oven te kijken. ‘Ik denk dat je wel wat anders gezegd zult hebben,’ en ik voelde haar ogen in mijn rug prikken (guess dirty minds think alike). Ik zei niets en ging aan tafel zitten. We aten wat, dronken een fijne Sauvignon uit de Errazuriz en kletsten over de fijne onderwerpen in het leven. Over wijlen Patrick Swayze en wat voor herinneringen we aan Dirty Dancing hebben bijvoorbeeld. Over het nieuwe seizoen van Americans Next Topmodel (cycle 13, en dat ik niet snap dat niemand ernaar kijkt) en we rekenden uit wat het me zou kosten als ik met de gehele familie naar een scherp, tikkeltje aandoenlijk en sexy toneelstuk zou gaan kijken binnenkort, als verassing. Na wat uurtjes babbelen fietste ik naar huis. Naar de bank.

De nieuwe opleiding waar ik mee ben begonnen, de nieuwe boeken en boekenwurm (Ron Arid, check!), de zon die zo veel heeft geschenen en me heeft laten feesten in parken, de oude vrienden die me even nodig hadden en de maagpijn van verliefdheid. Maar vooral Toon, die ik gelukkig en vervolgens ongelukkig heb gemaakt. En Githe, die in januari is overleden en waar ik dagelijks aan denk. En dan denk ik ook nog eens tot vervelends toe na over welke kleur ik mijn deur moet verven (huidige status: Verkeerswit).

Dus vroeg ik mijn buurman op de koffie en zei tegen hem dat hij best binnen mocht blowen, iets waar ik anders een gruwelijke hekel aan heb. Een kwartiertje later ging hij weer verder met het verzorgen van zijn zieke hond en hij liet een half sigaretje op de asbak liggen. Ik rook nu en luister naar Joni Mitchell. Need to calm myself the fuck down, ik ben nog steeds walgelijk verliefd. Weet je, die paradijsvogel heeft tijdens een gesprek in de nacht van enkele uren ineens zijn pik uit zijn broek gehaald om een ruksessie met me te houden. Love that in a man.

Oja, en natuurlijk drink ik. Een fles goedkope en ranzige Côtes du Rhône die ze op mijn werk als cadeau aanbieden aan medewerkers, als bedankje voor hun inzet.

Joss Stone - Mr Wankerman

2009-10-31T12:02:00.000-07:00

If I could sit in it, this would be Le Corbusier

2009-10-31T10:26:00.000-07:00

Mijn frietboer Robert

Vandaag at ik een tonijnsalade, een avocado en een goedemorgen met kiwi smaak. Daarnaast heb ik ieder uur dertig buikspieroefeningen gedaan en maakte mijn collega Gerard een peanutbutter jelly sandwich voor mij. Kortom: een gezonde dag.

Als beloning, omdat ik vandaag maar liefst acht uur had gewerkt, fietste ik langs de frietboer bij me om de hoek genaamd 'de Smikkelaar' (voor de kenners: de Smik of de Smikkel). Ik kan natuurlijk zeggen dat ik deze friettent uitkies omdat hij 1 minuut van mijn huis gestationeerd is maar dan zou ik liegen. Ik ben namelijk verslaafd aan een friet speciaal en ik wil de beste, al moet ik er een half uur voor fietsen. Om niet om de feiten heen te draaien zal ik vertellen waarom ik bij deze frietboer mijn bestelling plaats.

Telkens als ik binnenkom zie ik hem staan achter de frituurpan. Terwijl ik wacht tot ik mijn bestelling kan plaatsen observeer ik zijn gespierde rechterarm die het vet van de frietjes schut. Als hij zich omdraait schrikt hij telkens een beetje, duidelijk blij mij weer te zien. Zenuwachtig bestel ik wat ik wil die dag, en ik ruik zijn testosteron vanaf de andere kant van de toonbank mijn neusgaten in stromen. De paar haren die op zijn kale maar vooral enorme hoofd geplakt zitten laat mij licht zweten van opgewondenheid. Vandaag vroeg ik hem of hij nog lange lummels had, deugniet dat ik ben. Verlegen knikte hij nee. De fijnste momenten die we samen delen is als ik een softijsje bestel. Voordat ik de onsmakelijke koek wil beetpakken tikt hij subtiel wat ijs tegen mijn hand. De blik in zijn ogen als ik het van mijn hand lik staat op mijn netvlies gedrukt. Vandaag zei hij dat hij mijn vage muziekjes en teksten op hyves niet begreep. Ik vertelde hem dat ik dit evenmin begrijp maar dat hij een verliefd man niet mag bekritiseren op zijn acties. Ik pakte mijn friet en liep met een glimlach naar buiten, luisterend naar mijn nieuwe Mika cd. Zijn naam is Robert. Ga hem bezoeken en bestel eens een kroket bij deze fijnste snackbar van Tilburg en omstreken.

Zeg lillike vetpan, wanneer hedde gij wir lange lummels?

Pussycat Dolls - Buttons

2009-10-19T10:36:00.000-07:00

Agapornis

Het woord agapornis is een Griekse wetenschappelijke naam en het betekent: agepe (liefde), ornis (vogel). Het vogeltje doet zijn naam als liefdesvogeltje eer aan. Als de vogeltjes een stel hebben gevormd, dan zijn ze een hecht koppel voor het leven. De vogeltjes zitten dan steeds heel dicht bij elkaar en verzorgen elkaars vederpak.

Gisterenavond sprong ik om 21:30 in mijn bed en ik begon vol enthousiasme te lezen in hoofdstuk 7 uit ‘Brandende liefde’ van Jan Wolkers. Mijn collega Michelle schoot met een geweer drie gaten in mijn lichaam. Volgens het ziekenhuis had ik nog maar drie dagen te leven en ik voelde het leven uit mijn lichaam wegzakken. Ik besloot langs haar autogarage ‘Attrea’ te fietsen waar ik plaatsnam op de prachtige catwalk die de garage rijk was en ik lachte heel luidruchtig en griezelig naar mijn collega die op dat moment praatte met enkele familieleden. Mijn lach was een voorbeschouwing voor al de demonische ideeën die ik in de komende 72 uur tot werkelijkheid zou brengen op haar lichaam. De overvolle garage was doodsbang voor mij en mijn lach. Ineens schrok ik wakker en ik keek naar de wekker. Het was 02:10. Ik opende de balkondeur en ramen in de slaapkamer voor wat frisse lucht en ik liet me op het bed vallen. Ik pakte één van de vier kussens en legde deze naast me neer, pakte de punt van het kussen in mijn hand en kneep er zachtjes in. Het voelde aan als een kussen maar in gedachte raakte ik zijn billen weer aan die aanvoelden als een gevulde hand Play-Doh klei. Call it what you want, I call it pelvis adoration. Ik stapte uit bed en snelde naar de badkamer waar ik een fles Hugo Boss pakte en besprenkelde hiermee vervolgens enkele malen het kussen. De vorige keer dat ik hem zag vroeg ik hem of het misschien Issey Miyake was dat ik rook toen we elkaar drie vriendelijke zoenen gaven. Natuurlijk wist ik hoe Issey Miyake ruikte, nee, ik stelde hem die vraag zodat hij me zou vertellen welke geur hem nog onweerstaanbaarder maakte als dat hij al is. Ik viel binnen enkele minuten tevreden in een diepe slaap.

Ik hoorde mijn moeder op mijn voicemail iets zeggen over vogels – Ik hield me verborgen voor de buitenwereld onder een stapel spreien en dekens vanwege een kleine hoofdpijn die ik had opgelopen door het drinken van een paar flessen Moulin à Vent – maar ik besloot haar later terug te bellen. Enkele minuten later werd ik wederom gestoord door het gezoem van de trilfunctie op mijn telefoon. Het volgende crescendo: “Aangezien jij NIET. REAGEERT. op mijn voicemail, gaan wij zonder je.” Geschrokken belde ik mijn moeder om te vragen wat er met die bejaarde brombeer aan de hand was. “Ja, ik dacht, ik laat je vader bellen, dan zul je wel wakker worden. Ga je mee naar een opvangtehuis voor papegaaien in Veldhoven,” vroeg ze enthousiast en met een snufje ironie. ‘L'arme du faible.’ Aangezien ik veel tijd besteed aan een studie en haar al niet al te vaak zie besloot ik om met haar mee te gaan. Eenmaal aangekomen in Veldhoven, na een heerlijke autorit langs verschillende dorpjes (ik ben verliefd op het dorp Vessem) wandelden we de gehele middag meerdere kilometers langs volières in het prachtige maar dieptrieste opvangtehuis voor onder andere mishandelde papegaaien. Het hoogtepunt van de dag was mijn bezoek aan een gigantische volière vol met grasparkieten. Met uitgestrekte armen liep ik de volière binnen en met wat enthousiaste kreten liet ik mijn vogelvrienden weten dat ik er was. De regenboog van kleurrijke veren liet me voluit glimlachen en ik genoot van al de verhalen die ze naar me schreeuwden. De zon op mijn gezicht was warm en er vloog spontaan een klein stofje in mijn oog. Na een dag gevleugelde vrienden besloot ik twee nieuwe huisdieren te nemen, echter geen grasparkieten.

Brandende Liefde:

‘Volgens mij maakt het geen enkel verschil. Alleen die glimlichten zie je nu duidelijk, dat is waar. Maar daar heb je niet eens van geprofiteerd.’ ‘Dan zal ik dat alsnog doen,’ zei ik en sloeg mijn armen om haar heen en wilde haar zoenen. Ze duwde me niet al te principieel van zich af en zei, ‘Niet zo overhaast, jongetje. Ik houd van spanning.’ ‘Ik ook. Daarom heb ik je je lippen steeds nat laten maken. Ik dacht, dan worden ze lekker week en zacht.’ ‘Het spijt me van al die regie-aanwijzingen van je. Maar dan moeten ze toch maar weer opdrogen.’ ‘Volgende keer ga ik je schilderen, dan is het echt nodig. Dit was maar een vingeroefening.’ 'Denk maar niet dat je me nog eens zo gek krijgt,'zei ze. 'Zit ik de hele tijd op mijn lip te sabbelen en zit jij je alleen maar te verlustigen. Nee, dat doen we niet meer.' Ze pakte de kopjes en liep ermee naar de keuken om koffie te gaan inschenken. 'Echt een artiestenstreek,' hoorde ik haar vrolijk mompelen.

God help the girl - God help the girl

2009-09-13T00:53:00.000-07:00

Get that dinge linge ling ling long

Mijn oude collega en wijnmaat Coen Pollaert had ik al veel te lang niet gesproken. Deze, meest charismatische heer die ik ooit heb gekend – los daarvan een vreselijk ordinair zwijn die lacht om zijn eigen grapjes betreffende, om zomaar een willekeurig voorbeeld te geven, het neuken van schapen – was mijn collega tijdens de periode dat ik met wijn werkte. Via een omweg had ik zijn nummer weten te achterhalen, eerder die week had ik door op een verkeerde knop op mijn nieuwe telefoon te drukken al mijn nummers gewist. Ik besloot hem te bellen. Er schoot een kronkel verkeerd in mijn hoofd toen ik zijn naam hoorde en ik begon onmiddellijk het refrein van Anouks Three day’s in a row te zingen en ik hoorde hem lachen aan de andere kant van de lijn. Hij was blij van me te horen. Een kort gesprek volgde en we besloten binnenkort eens wat te gaan eten, en dat maakte mijn dag compleet. Hij vertelde dat hij dat buurthuis in beek regelmatig bezocht in het verleden en dat we daar maar eens een biertje moesten gaan drinken, aangezien hij dat een erg fijne kroeg vond. Fijne vent, fijne kroeg bedacht ik me en ik vertelde Coen dat ik hem miste en ik hing op.

Ik had natuurlijk al, tot misselijkmakend toe Doin’ it van LL Cool J tezamen met die onbekende zangeres, en niet te vergeten Isobel Campbell & Mark Lanegan met Come on over (turn me on). Het spel tussen Jack Splash en Missy Elliott voeg ik aan mijn lijstje toe.

Jack Splash featuring Missy Elliott & Jazmine Sullivan - I could have loved you

Op mijn werk ging het gesprek over verslavingen. De ene is verslaafd aan sigaretten (Camel shit), de ander aan alcohol (volgens mij is deze persoon best vaak aangeschoten op het werk maar dat mag ik niet zeggen want in mijn hyves vriendenlijst staat Anja tussen mijn vreselijk hete en wulpse vriendinnen Jori en Vicky). Ik vertelde hun dat mijn energiegehalte mijn drugs is en dat ik gelukkig al heel lang niet meer nuchter ben geweest. Everybody needs a drug! It's like pretending I'm Penelope and then letting myself fall into the arms of the artist.

2009-08-30T02:45:00.000-07:00

Milady de Winter

Daar lag ik dan in een hoek van de gang. Een Buddha Cheese in de ene hand, een fles martini in de andere. Ik was verdoofd en kon alleen nog voor me uit staren met het gezicht van Toon op mijn netvlies gedrukt. Het gezicht achter zijn krullen, waaiend in de wind toen hij me vroeg hoe lang ik niet meer verliefd op hem was.

De afgelopen nacht had ik twee uur geslapen en ik had besloten om in de ochtend, na het schrijven van mijn brief aan hem, een wandeling te maken en te ontbijten in de stad. In een rustige kroeg las een stuk in de krant over een meisje dat 18 jaar vermist werdt en ineens bij haar moeder aan de deur stond toen de serveerster me een tosti kaas en een jus d'orange bracht. Ik vroeg haar op een niet fijne manier of het teveel moeite was om me er bestek bij te geven en met opgetrokken wenkbrauwen vervolgde de serveerster haar route. Ik keek naar buiten en zag mijn niet stralende gezicht. Er rolde een traan over mijn wang en duwde mijn tanden stevig op elkaar om mijn emoties onder controle te houden. Ik kan dat niet hé, kalm blijven. Ik vroeg mezelf kort af wat ik in het centrum van de stad deed en waarom ik niet met een stapel horrorfilms mijn dagen voorbij liet gaan. Ik denk dat het de serveerster was die haar hand op mijn schouder legde want toen ik wat later mijn krant weer pakte lag er bestek. Ik heb haar 5 euro fooi gegeven en de tosti niet aangeraakt.

Maar daar lag ik dus. In de gang. Feeling like a bitch. Ik heb uitgebreid gesproken met mijn vrienden en met mijn moeder. 'Hij was zo vreselijk lief mam,' zei ik hoor in de hoop dat ze zou zeggen dat ik het toch verkeerd had. 'Ja,' was alles wat ze zei. 'Dat kennen we niet zo goed hé jongen,' vervolgde ze terwijl ik wederom mijn kiezen liet knarsen over elkaar. Alle mensen in mijn omgeving met hun goede bedoelingen, dacht ik. Het is fijn maar ik merkte dat het me niets deed. Ik keek naar het boek van Alexandre Desplat. 'Erik, hoe kan het nou dat je de drie Musketiers nog nooit hebt gezien, dat kan niet,' hoorde ik hem nog zeggen. Ik voelde me leeg. Ik hoorde iemand kloppen op de voordeur.

'Dag buum,' zei de onderbuurman. Met een gitaar en een tas van de Albert Heijn in zijn handen stond hij te wachten tot ik hem binnen liet. 'Ik ben erg moe, ik kan niet kletsen nu,' zei ik hem maar hij negeerde me. 'Ga jij maar martini drinken op de bank en dan zal ik voor je koken, je moet wat eten.' Enige tijd later trok hij me van de bank en nam me mee naar mijn balkon. Daar stonden twee borden klaar. Schol, een salade met walgelijk lekkere dressing en wat schelpen van deeg gevuld met vis. Een vogel floot en terwijl ik hem zocht in de boom naast het balkon, en genoot van een heerlijke maaltijd vroeg ik de buurman of ik ooit nog zou lachen. Hij zei dat dit zou gebeuren als iets echt grappig is. Een kleine glimlach verscheen al op mijn gezicht want ik bedacht me dat ik hem way to much Sex and the City heb laten kijken. In de avond rookte ik een joint om me te verdoven en hij speelde gitaar voor me. Hij speelde een lied wat hij ooit voor zijn toenmalige vriendin had geschreven. Ik vroeg hem of ik ooit nog zou meemaken dat er iemand is die telkens weer het station uit komt rennen en zich in mijn armen stort, uit blijdschap me te zien.

Nu is het zondag. Ik heb een uur gedouched en nu geen flauw idee wat ik moet doen, los van mijn drie nieuwe Steven Seagal films die ik vanmiddag ga kijken (woo hoo). Normaal gesproken zou ik een gek ontbijt maken (avocado, chips, augurken en pannenkoeken) en met Toon de halve dag lezen en kroelen in bed. Toon zal tegen het eind van de middag zijn wekelijkse Supernatural avond hebben met een vriend en dingen gaan verder zoals het was. Zoals het is. Ik heb de juiste beslissing genomen met Toon maar ik mis hem sinds ik hem zag weglopen op het perron in Nijmegen. Hij keek nog één keer om.

Mijn Zweeds buurmeisje kwam me net een boterham met leverworst brengen en vroeg me waarom ik zo verdrietig was. Ik vertelde haar dat ik wat was kwijtgeraakt. De buurman knipoogde naar me en nam haar bij de hand het trappenhuis naar beneden om te gaan rolschaatsen. De dunne muren hadden waarschijnlijk mijn verdriet doorgelaten.

Antony & The Johnsons - Crackagen

2009-08-28T21:48:00.000-07:00

d'Artagnan

Slapen blijkt niet de oplossing te zijn om mijn verdriet uit te schakelen. Ik droomde net van een hotelgang waar ik in een hoek zat. Tegenover mij zat een dikke man met kaal hoofd en grote hoed, hij had blauwe ogen en keek scheel. Op het midden van het gangpad lag mijn telefoon en ik wilde hem pakken om je te bellen maar durfde niet vanwege deze man (vage shit). Ik schrok wakker en voelde meteen weer wat ik had gedaan.

Doordat ik mezelf zo kalm en beheerst heb geuit naar je gisteren.. vind ik het eerlijk om je een mail te sturen. De manier waarop ik met je in gesprek zat was emotioneel en onduidelijk en ik bedacht me dat ik zo snel mogelijk weer terug moest reizen naar Nijmegen om het je nogmaals uit te leggen maar ik ben bang dat ik dan weer ongecontroleerd zit te spuien.

Ik leerde je kennen in februari en ik was meteen verkocht. Je glimlach, je haar, je zoen. Het waren de oppervlakkige dingen waar het om draait als je iemand leert kennen. Ik was verliefd. Naarmate ik je beter leerde kennen de afgelopen maanden was het de hoeveelheid liefde die je me gaf hetgeen wat me erg boeide en me ontzettend liet genieten. Je wilde de hele wereld laten zien dat ik bij je hoorde en dat is fantastisch. Ook thuis bij je ouders, het warme onthaal. Ik daarentegen kreeg het steeds benauwder. Ik heb die mate van aardigheid en liefde nooit zo goed gekend en wist niet hoe ik dit moest aannemen. Uiteindelijk kan ik zeggen dat ik bang was Toon, bang dat er wat fout zou gaan tussen ons. Ik begon naar dingen te zoeken die ik kon gebruiken om aan te kunnen tonen dat het tussen ons niet zo goed zat, echter kon ik niets vinden en ik probeerde mezelf te vermannen en te genieten van jou aandacht en alles wat je deed om het mij plezierig te maken. Toon, ik heb me erg speciaal gevoeld.

Dat ging goed maar toen zei je me dat je van me hield. Die mooie woorden gaf je me maar ik kon ze niet terugzeggen hoewel ik wel degelijk hetzelfde voelde, en dat al na zo’n korte tijd samen. Met veel moeite heb ik het ook kunnen zeggen tegen je maar ik begon weer te malen. De tijd daarna, dat jij genoot van mij, zat ik met een fles port bij vrienden uit te pluizen wat er niet klopte aan ons, en dat haat ik van mezelf. Uiteindelijk was ik op en ging ik zover dat ik mijn gevoel voor jou omschreef als niet meer dan vriendschap. Je gelaatsuitdrukking op dat moment staat in mijn geheugen gegrift.

Toon, met pijn in mijn hart laat ik je gaan. Jou open en pure manier van liefde geven is overweldigend en je verdiend iemand die het net zo kan uiten en accepteren. Iemand die graag hand in hand met je wil lopen en niet om zich heen kijkt. Iemand naar wie je niet 2,5 uur hoeft te zoeken op een gayparade en die midden in de nacht op het station in Nijmegen arriveert. Ook iemand die je niet gaat bellen als hij bij vrienden zit en vraagt of je niet te jong voor hem bent. Vooral iemand die geniet en niet bang is te zeggen dat hij veel van je houdt.

Ik denk aan alle fijne en leuke dingen die we hebben gedaan, bedankt daarvoor. Je bent prachtig.

Abba – The day before you came

2009-08-13T09:57:00.000-07:00

Priscilla

Deze morgen was het stil toen ik wakker werd. Normaliter staat Priscilla voor mijn slaapkamerdeur, pikt en knabbelt ze er wat tegen en krijst ze op hoog volume om me uit bed te krijgen. Een soort haan als het ware. Deze morgen snelde ik de huiskamer in omdat ik opmerkte dat ik me verslapen had. Daar zat ze, stil op de grond. Ik pakte haar op mijn hand en ze ging tegen mijn vingers liggen. Ik liep wat onrustig te mienemienemiene (dat zeg ik als ik niet weet wat ik moet doen) en besloot na twintig minuten ijsberen om haar op mijn bed te leggen. Drie spreien, een dekbed en vijf kussen lagen in een cirkel op het bed met in het midden een kleine tra waar mijn vriendin in lag te rusten (lees: dood te gaan). Ik kon pas om half twee naar de dierenarts en om één uur aaide ik haar buikje, maar ik zag het al, ze was dood.

Ik had zeven jaar geleden een mooie kooi gekocht voor haar maar daar heeft ze nooit in gezeten. Het was haar huis, en de kooi stond er als decoratie. Ik bewaarde zakken met vogelzaad in de kooi. Drinken deed ze alleen uit een ittala kom. Als ik vrolijk was danste ze met me mee, als ik verdrietig was riep ze kut. Mijn woning was van haar en ik mocht bij haar wonen.

Katie Malua - I cried for you

2009-08-10T07:18:00.000-07:00

Sumoworstelaar

Goedemorgen Erik.
Goedemorgen Herman.
Ga je eten?
Dat staat in mijn plan de campagne maar mijn boterhammen zijn nog bevroren.
Voor een ijskonijn als jij moet dat toch geen probleem zijn.

Over valsheid gesproken; nadat ik afgelopen zaterdag een volle dag gewerkt had, kwam ik thuis waar ik een lezende Toon op het balkon trof met een glas cider in zijn hand. Ik plaatste me naast hem, gaf hem een kus en pakte het glas uit zijn handen. Ik stak een sigaret op en dronk wat glazen bubbelwater met hem. Zijn linkeroog is opgezwollen, erg rood en het lijkt op een grote puist maar dan zonder het witte bolletje. Hij heeft een ontsteking aan zijn oog welke met een verkregen zalfje weg zou moeten trekken. Ik bedacht me dat het een leuk idee zou zijn om bij vriendin Vicky te gaan eten, aangezien ze dat via de sms had gevraagd in de loop van de middag. Nadat ik vertelde dat hij met zijn oog best de deur uit kon stemde hij onzeker in. Nadat ik met Toon langs de Jumbo was gefietst voor wat fijne chardonnay bereikten we rond zeven uur het huis van Vicky. Een man of zes zat aan een tafel voor de tuin en sommige op een matras in de tuin, all doing what they do best. Lekker praten over alles en vooral niets, elkaar met een knipoog beledigen tot op het bot en vooral drinken. Na wat gelach, meligheid en subtiele beledigingen zag Toon zijn kans rijk en vergeleek Vicky met een sumoworstelaar, iets wat niet in goede aarde viel bij de andere tafelgasten (Vicky is een volumineuze vrouw met een ontwikkelende vorm van stijl en grof smoelwerk). Toen we na een leuke avond de volgende morgen wakker werden en samen een kop thee dronken vroeg hij aan me waarom zijn opmerking over de sumoworstelaar niet leuk was en wat er wel en niet gezegd kan worden, tenslotte zijn jullie ook grof naar elkaar was zijn achterliggende gedachte. Ik vertelde hem dat het gewicht van iemand geen onderwerp is voor een grap en dat dit daarom niet in goede aarde viel.

Even later, tijdens het zetten van een kopje thee met honing en het snijden van watermeloen, hoorde ik mijn telefoon. Het was Vicky. Ze vertelde me dat iedereen klaar was met Toon na de opmerking die hij maakte. Ik vertelde haar dat ik bij deze meteen klaar ben met de mensen die dat vonden, en ik wachtte op een respons echter bleek die opmerking die ze maakte een observatie gebaseerd op het aantal mensen dat daarna nog met Toon praatte. Ik wilde nog zeggen dat het ook niet zo vriendelijk was om met een lap een stoel te poetsen en deze tussen andere mensen te wringen toen er iemand je stoel had ingepikt, terwijl er naast Toon nog een lege stoel stond. Ik wist dat dit, los van flauw, vechten tegen de bierkaai zou zijn bij deze dame die altijd het laatste woord wil en heeft. Na het telefoongesprek met Vicky belde ik vriend Taksi om te vragen hoe zijn nieuw geverfde muren bevielen en hij beloofde me zijn bookshelf van Ron Arad waar ik erg blij mee ben. Hij begon hard te lachen nadat ik hem het sumo verhaal vertelde van de avond ervoor. Ach, wat schattig die Toon, lachte vriend Taksi. En het is goed dat die Vicky eens een koekje van eigen deeg krijgt met haar grote mond, volgde hij. We lachte wat en ik besefte me dat ik me druk maakte om helemaal niets.

Fijne middag Herman.
Fijne middag Erik.
Ga je nog wat leuks doen?
Met vrienden wat drinken.
Douche je eerst, je stinkt namelijk naar oud zweet.

Maandag, de dag dat ik de gehele dag gaap. Ik ben van mening dat een weekend drie dagen moet duren om goed uit te rusten. Ik ontving een mailtje van Vicky; Ik zal Toon eens een krabbel via hyves sturen. Ik antwoordde dat dit een leuk idee is. Een uurtje later bekeek ik de hyves van Toon en zie ik dat ze een krabbel heeft geplaatst; sumo groet pad-oog. De lieverd.

Anouk – Three days in a row

2009-08-08T23:49:00.000-07:00

Bitchfight in Amsterdam

Tijdens de gayparade van dit jaar hing ik aan een klein barretje in de drukke Reguliersdwarsstraat. Vriend Henk (die helaas onze vriendschap heeft verbroken aan het eind van deze dag) voelt zich op deze dag thuis tussen het volk dat zonder kleding, zonder schaamte en vooral zonder smaak de straten van Amsterdam onveilig maakt voor kleine kinderen vanwege hun behoefte in het openbaar andere te shockeren, het liefst met lichaamsdelen die normaal gesproken goed verpakt zitten. Op bonkende beats struint de menigte alle aanwezigen af om te kijken of er nog vers vlees rondloopt wat ze op dat moment bevalt voor een minuut of dertig. Grote zonnebrillen sierden de hoofden waardoor het totaalplaatje meer op een groot en deprimerend bijennest leek dan op een gezellig feest om te vieren dat mannen en vrouwen in Nederland openlijk homoseksueel kunnen zijn. Terwijl ik de menigte vanuit het begin van de straat observeerde vroeg ik me af waarom ik ook alweer in Amsterdam was. Een Antilliaanse jongen lachte wat toen hij mijn gezicht zag en ik keek hem aan terwijl ik mijn hand naar hem uitstak met hierin tien euro. Hij begreep me, pakte de tien euro uit mijn hand en gaf me de plantensigaret die hij daarvoor in zijn rechterhand hield. Even relaxen, dacht ik. Ik schaamde me kort voor mijn geaardheid. Comedy. A joke, a circus.

Na enkele uren bier drinken en een fijne nachtrust in het verschiet (Rennaissance hotel did not look like a five star hotel, but the pillows looked faboosh) praatte ik wat met mensen, danste ik op vage house muziek en vermaakte ik me kostelijk. Ook mijn vriend Toon zou nog langskomen en dat liet me glimlachen, ik had hem gemist. Enige biertjes later hing ik zelfs in de nekken van zes beren en kwebbelde ik met deze brute manspersonen en goten we onszelf vol met bier. Alles verliep prima totdat mijn mobiele telefoon een gaatje vond in het overbelaste netwerk, vervolgens hysterisch begon te piepen en me liet zien dat ik acht smsjes had ontvangen, zeven van Toon en één van een vriend van hem, Nick. Blijkt het dat Toon enkele uren de straten van het roze Amsterdam had afgestruind, zoekend naar mij. In de laatste sms vroeg een vriend van hem om opheldering omdat zijn maat Toon wat treurig naar het station was gelopen omdat zijn zin voorbij was. Ik brak een beetje toen ik deze woorden las. Hij heeft uren door de straten van Amsterdam gelopen, en ik was bier aan het drinken? That’s lame. Ik uitte mezelf kwetsbaar bij vriend Henk en vroeg hem wat ik kon doen. Hij vertelde me dat hij hier was om feest te vieren, niet om te smsen. Toen hij een tijd later nog geen poging had gedaan mij op te vrolijken en het alleen maar belangrijk bleek hoe hij zich voelde vertelde ik hem dat ik misschien wat eerder naar het hotel terug zou keren. Letterlijk vertelde hij me dat hij moest accepteren dat ik veranderd was, hij jaloers was en dat als ik naar het hotel zou gaan hij de vriendschap zou verbreken. Ik leunde naar voren, glimlachte in zijn gezicht en zei: Prima.

Als een gek liep ik weg van de slagerij en belde de NS terwijl ik over de Rokin snelde. De vriendelijke dame aan de andere kant van de lijn vertelde mij dat ik nog veertig minuten had om langs het hotel te gaan om mijn spullen te pakken zodat ik iets voor half één de trein naar Nijmegen kon nemen. Ik wilde haar bedanken maar zag in de verte een tuk tuk staan dus ik drukte haar weg, stopte mijn telefoon in de broekzak en rende naar mijn reddingsmiddel. Ik sprong tegelijk met mijn dealer van eerder die dag in de tuk tuk, duidelijk zo stoned als een garnaal. Hij lachte en vroeg me hoe we deze situatie gingen uitvechten. Ik kocht voor tien euro het overgebleven deel van zijn volgende joint, hij gaf me een zoen, een hand, en stapte vervolgens tevreden uit. Rokend met de tuk tuk bestuurder (he was pretty) vroeg hij aan me waarom ik haast had. Ik vertelde hem dat ik de trein moest halen naar mijn geliefde in Nijmegen. Dat liet hem zijn voeten harder werken en ik viel met mijn rug achterover in het vervoersmiddel vanwege de spontane snelheid. Drie minuten later stond ik voor het hotel, ik betaalde de man en ik hoorde hem me succes wensen maar ik had mijn route al voortgezet richting kamer 417. Eenmaal aangekomen in de hotelkamer merkte ik aan mezelf dat ik mijn gevoel nog niet had geuit want ik was woest. Woest op iemand waarvan ik dacht dat het een vriend was, woest op de nichten die mijn dag hadden verziekt met hun ordinaire en stijlloze geneuzel en woest omdat ik niet eerder naar mijn eigen vent had gebeld. Ik gooide al mijn spullen in de tas, schakelde de televisie op een duur pornokanaal, haalde de badkamer en de minibar leeg en vertrok.

Eenmaal aangekomen op spoor 4a pakte ik mijn retour Utrecht. Ik had geen pinpas en paspoort bij me en met de vijftien euro uit mijn broekzak zou ik geen kaartje kunnen kopen van Utrecht naar Nijmegen, daar kwam ik twee euro voor tekort. Ik probeerde na te denken maar mijn hoofd zat te vol en ik was nog steeds woest. Ik ging op de grond zitten en trakteerde mezelf op een fles Heineken en een bifiworst van de minibar. Een man met bril ging naast me zitten en begon een praatje met me. Hij begon te vertellen hoe zijn dag was geweest maar ik onderbrak hem vrijwel onmiddelijk om te vertellen wat er de afgelopen anderhalf uur was gebeurd. Toen ik merkte dat ik mijn opgefokte gevoel kwijt was floot de mevrouw in NS kleding op haar fluit en ik dook de trein in (that was so lame but I needed te tell somebody). Eenmaal in de trein deed ik mijn tas open en vervolgens alsof ik sliep. Als de controleurs zouden komen kon ik zeggen dat ik beroofd was (Dinja learned me that trick). Er werdt niet gecontroleerd en toen ik nog vijftien minuten verwijderd was van het eindstation belde Toon mij terug en vroeg me of ik echt 32 keer had gebeld. Ik negeerde zijn vraag en vertelde hem dat ik bijna in Nijmegen was. Ik kom er aan, vertelde hij enthousiast.

Toen ik uit de trein stapte zag ik hem 100 meter verderop naar me toe rennen en ik deed net of ik hem niet zag. Met zijn Charmander doek zwaaide ik in de lucht en keek opgewekt alle kanten uit behalve die van hem. Hij sprong in mijn armen en zoende me. Ik brak weer. Waarom ben je niet bij Henk, vroeg hij. Omdat Henk jaloers op me is en ik geen zin meer had om met een kennis aan het domme circus in Amsterdam deel te nemen was mijn antwoord (nee hoor, mijn antwoord was dat ik hem miste).

Ik ga nooit meer naar de gayparade.
Henk probably fucked somebody to make himself feel better.

Vanavond sushi, chardonnay, muziek en fijne mensen. Yay.

Jack Splash featuring Missy Elliott & Jazmine Sullivan - I could have loved you

2009-07-29T00:55:00.000-07:00

I took Charmander home

Tell me were and when, we’ll meet again.
Because I just begin to long for you, and the flesh you wear.
And everything will happen if you only give me the word.
Cover up my eyes because the sun is shining to bright.

Afgelopen week had ik de gehele week vrij. De week begon fijn toen ik op maandag mijn vriend Henk uit de stationshal zag wandelen terwijl ik aan de overkant bij Hotel Central van mijn eerste tap genoot. In het stoffen tasje wat hij bij zich had zaten flesjes Spa gevuld met wijn, gewikkeld in krant. Kortom, typisch Henk. We dronken de twee liter wijn en we kletsen wat op een plein in Tilburg voordat we met onze feestneus op onszelf verplaatsten naar de drukte van de Tilburgse kermis, de belofte gek te doen waar maken. Ik merkte aan mijn hoofd dat het goedkope rotzooi betrof wat ik het afgelopen uur had genuttigd en Henk vertelde dat het wijn was met het Albert Heijn logo op de fles en ik wist dat het een zatte dag zou worden. Wat verdoofd stond ik in de Stadhuisstraat te staren, om 23:00 lag ik in bed met een kater.

Woensdag (na een dag in bed te hebben gebaald) was de tijd daar om Toon te bezoeken in zijn woonplaats Nijmegen. Tegen de avond arriveerde ik in de stad van de vierdaagse en mijn oog viel op de binnentuin van restaurant Appels en Peren. We plaatsen ons op de stoelen en bestelden een fles huiswijn (I was a bit scared, but it was good) en wat fijn eten en genoten van elkaar. Een wesp zoemde wat om Toon zijn krullen heen en geïrriteerd wapperde hij met zijn handen om zich heen. Hij sloeg vervolgens de bril van zijn neus in het bord gamba’s in knoflook van de man aan tafel naast ons (It was charming how he grabbed he’s glasses out of the plate and then started licking it clean before apologizing).

Na een nacht doorhalen bij het prachtige Mijn Hemel, belandden we rond 03:00 bij de voordeur van zijn ouderlijk huis waar ik zag dat zijn ouders nog niet in bed lagen maar wat babbelden aan de huiskamer tafel. Aangeschoten als ik was plofte ik naast mijn kersverse schoonvader neer en pakte de fles Chardonnay uit de koeler en zei dat ik wel een glaasje druif zou lusten (het was de eerste keer dat ik logeerde bij Toon). Na mijn zatte praat en grappen die niet grappig waren was het tijd om te gaan slapen. Het eenpersoonsbed van Toon was niet een probleem, zo ook niet de avatar posters aan de muur of het gezellige gastendoekje waarmee ik mijn lichaamssap mee af heb poetsen (Pokemon’ Charmander was printed on it). Wat ik wel een probleem vond was dat ik tijdens onze vrijpartij, de volgende ochtend, zijn zus hoorde hoesten in de kamer naast die van hem. Ik heb tegen Toon gezegd dat ik hoofdpijn had en liever nog even wat sliep, hij zei dat hij me een mietje vond.

Fristi of Yogho Yogho. Ik kan niet kiezen wat ik het lekkerst vind. Humpff, ik denk Fristi. Fristi is frisser en dunner maar die dikke Yogho Yogho is ook fijn voordat ik ga slapen. Ik proef nog door. Mijn oordeel volgt.

Renaissance Hotel, this is Patricia speaking, how may I help you?
Met Erik Spijkers. Ik wil graag weten of er roomservice is in uw Hotel.
Ja, meneer Spijkers, wij hebben roomservice.
En als ik dan in bad lig, kan ik dan roomservice bestellen?
Dan kan meneer Spijkers maar u moet dan uit bad komen om de deur te openen…
Die zet ik dan al open…
Dan is dat mogelijk meneer Spijkers.
Woo Hoo.
Heeft u verder nog vragen meneer Spijkers?
Nee, dat was het. Fijne dag mevrouw.
U ook meneer Spijkers, ik wens u ook een fijne dag.

Luister binnenkort naar de Cold War Kids en kijk de docu Paris is Burning.

Chairlift - Bruises

2009-07-17T05:42:00.000-07:00

Pascalle

Laat me beginnen met het heugelijke nieuws dat mijn Toon een roman heeft geschreven (hoe leuk). De grote kleine man vertelde dit gisterenavond tussen neus en lippen door, duidelijk verveeld door mijn vuurzee aan negativiteit betreffende de aanwezigheid van veren en viezigheid tijdens de roze maandag en de gayparade (waarbij ik overigens aanwezig ben op beide evenementen om bier te zuipen). Nu heb ik ook al menig boek uitgebracht en sieren talloze kinderboeken en wat romans de rekken in de boekhandel. Sinds enkele weken bezig met mijn memoires, maar dat terzijde. Ik vroeg Toon of ik zijn boek zou mogen lezen en hij reageerde enthousiast. Hij vertelde dat zijn mentor op school hem er op had gewezen het boekje uit te geven maar hij vertelde dat hij daar verder niet mee bezig geweest is (…)

Goodmorning Renaissance hotel, this is Patricia speaking.
Dag mevrouw met Erik Spijkers. Ik wil graag weten of er een ligbad in de Deluxe Guestroom aanwezig is.
Ja, meneer Spijkers, daar is een ligbad aanwezig.
Wicked, dank u wel.
Graag gedaan. Heeft u verder nog vragen meneer Spijkers.
Nee, dank u, fijne dag mevrouw.
U ook meneer Spijkers, ik wens u ook een fijne dag.

Op de fietsroute naar mijn bezoek aan het zwembad fietste ik langs mijn ouderlijk huis en ik zwaaide naar binnen toen ik langs kwam fietsen, ze zagen me niet. Ik zag vader en moeder aan tafel zitten, verdiept in een spelletje kaart. Moeder wapperde met een theedoek van links naar rechts vanwege de hitte en vader zat onderuitgezakt in een wit hemd te genieten van een fles Schultenbräu van brouwerij Martens. Nadat ik mijn kilometers in chloor had afgelegd besloot ik een mok thee te drinken bij de twee lieve mensen. Met een spuitflacon mineraalwater zat ik in de tuin mijn gezicht te besproeien terwijl moeder me trots over de bloemen in haar tuin vertelde, en ik moet zeggen, ze zijn werkelijk prachtig. Voordat ik naar huis fietste kietelde, kneep, kuste en adoreerde ik moeder en aaide vader over zijn bol. Voordat ik weg wilde fietsen zei moeder dat ik de volgende keer maar wat langer moest blijven en ik voelde me kort een beetje schuldig omdat ik altijd druk ben. Misschien kan ik dit weekend casino Yatzee met ze spelen. Nadat ik mijn zwembroek had uitgewassen en ik mijn handdoek te drogen had gehangen nam ik plaats op het balkon met een glaasje cider en Vicky. Ik besprak met haar of ik mezelf nogmaals zou inschrijven bij Rodersana om mijn lifestyle problemen voor een week of negen onder handen te nemen. We lachten wat en ze snelde naar haar volgende afspraak.

Genoeg ongein. Ik wil jullie nog een verhaaltje vertellen over mijn jeugd.

Als je een druk leven in een stad leeft gebeurd er veel. Een druk bestaan in combinatie met mijn vijanden genaamd drank en sigaretten Keep your friends close but your enemies closer. In dit turbulente bestaan is het verstandig om mezelf twee weken in het jaar op te sluiten met films (Citizen Kane en Magnolia bekeken, beide aanraders) en muziek (Pink Martini en Paris Combo, zomerse tips). In deze weken laat ik het afgelopen jaar de revue passeren en ik bekijk mezelf grondig van bovenaf (lees: het eten van Dorito’s Sweet Chili en het roken van planten). Ik pak ook mijn fotoalbums uit de kast en ik bekijk de foto’s waarop ik als kleine jongen samen met mijn vriendinnetje Pascalle een kersboom versier. Pascalle was in mijn jonge jaren mijn vriendinnetje. We schommelden naar wat leek uren achter elkaar en we dansten in haar slaapkamer op muziek van de Dolly Dots. Toen ik negen jaar was besloten mijn ouders te verhuizen naar een nieuwe wijk in Tilburg en we lieten de ghetto van Tilburg voor wat het was. Ze is nog tweemaal bij me komen spelen maar daarna heb ik haar nooit meer gezien.

Al 21 jaar bekijk ik haar foto en ik glimlach naar de foto waar ze haar lange haren naar achteren gooit, gekleed in een blauw huispak. Ik heb haar meerdere malen gezocht in het telefoonboek en op hyves maar ze leek van de aarde te zijn verdwenen. Gisteren zat ik met een kennis aan een fles Kriek en ze irriteerde me met haar ellenlange verhaal over haar walgelijke partner genaamd Guido. Guido, dacht ik. Guido, zo heette de broer van Pascalle ook. Toen ik besefte dat deze ingeving me een nieuwe zoektocht opleverde besloot ik deze kennis in het Engels mee te delen dat ze een leven moest krijgen en ik knalde met mijn citybike door de binnenstraten van Tilburg, richting mijn computer. Richting hyves. Richting Guido. En daar was hij. En daar was zij. Ik zag aan haar haren dat zij het was. Het was mijn vriendin Pascalle. En nu zit ik op het werk haar krabbel te lezen en draait de radio het liedje radio van Dolly Dots. De fijne dingen van het leven. Thank you hyves.

Dolly Dots - Only the rain

2009-07-08T01:07:00.000-07:00

Tijd voor een pilsje en een kipbucket

Wat fijn en kalm begon eindigde dansend en dronken. Deze morgen werd ik om 10:00 wakker. Ik opende mijn ogen, bleef stil liggen en vroeg me af welke dag het was en waarom ik me zo beroerd voelde. Nadat ik 40 minuten tegen de douchemuur had gehangen en mezelf getrakteerd had op een Pentavitin maskertje besefte ik dat ik een nieuwe bril moest kopen. De rand van mijn bril is te klein voor de wallen en ik heb een erg grote nerdy bril gezien met dikke zwarte rand that screamed Erik. Een smeertip van Erik: Sperti op de wallen smeren. Goed, mister freshman was ready to roll na een zoethout thee en een kommetje muesly met sojamelk (which is terrible to drink by the way). De gedachte mezelf ziek te melden spookte wat door mijn hoofd, zeker toen ik mijn send items van de avond ervoor kort bekeek en concludeerde dat ik misschien wat minder moet drinken. Het voornemen te nippen van wijn verdwijnt meestal na twee glazen, wat is dat toch.

Deze middag heb ik twee potjes met knakworsten op. Een halve pot mosterd, wat broodjes en warme knakworsten. Dat leek me een goed plan, de perfecte snack na een avond doorhalen. Helaas voelt mijn lichaam zich op dit moment niet zo prettig. Ik boer om de minuut wat knakworstlucht op en dit laat me walgen van mezelf. Ik weet niet wat ik moet doen, ben vervelend en moe. Ik heb twee opties voor deze zwoele avond. Optie 1 is het halen van een rode broek bij de H&M om vervolgens via de KFC naar huis te fietsen om Sunset Boulevard te bekijken terwijl ik geniet van een bucket kip. Optie 2 is het halen van een rode broek bij de H&M om vervolgens plaats te nemen op een terrasstoel bij café Stoffel met prettige gestoord publiek zoals Vicky, Jochem en Margriet. Life is so hard.

Tijd voor een pilsje.

Jill Scott - Golden

2009-07-08T00:56:00.000-07:00

A little less narcissistic please

Deze middag bezocht ik het Italiaanse delicatessen winkeltje van de prachtige en aardige Sergio. Ik kocht een heerlijke Parmezaanse kaas, wat olijven en een juiste Orvieto Classico bij deze correcte, gastvrije en galante x-factor deelnemer. Ik bedacht me om het linkeroortje van mijn koptelefoon in mijn oor te laten hangen en hem stiekem te begluren op Beyonce’ Videophone terwijl hij mijn bestelling bereidde echter vind ik hem te aardig om zo ordinair met hem bezig te zijn. Toen ik hem met de zoektermen Sergio en Tilburg probeerde te zoeken op hyves bleek hij niet in de lijst voor te komen (like every other nice man) maar in mijn zoektocht botste ik wel op een dame genaamd Foxy op pagina 2 dat mijn oren liet klapperen. Alleen maar foto's van haar billen.

Xzibit - Choke me, poke me, pull my hair

Deze middag heb ik heerlijk in de zon gewandeld, het is een prachtige zomerdag. Eerst bedacht ik me dat het sportief zou zijn om naar Hilvarenbeek te rollen op mijn zwarte rolschaatsen om daar een prachtig ingepakte doos met 132 binnenbanden af te leveren bij Carolus, het gouden buurthuis. So romantic. Na 10 meter rollen viel ik in het gras pal naast een vers uitwerpsel, dus hield ik het voor gezien en ben ik op mijn sokken naar huis gelopen om mezelf te trakteren op een ittalla glas en een kwart fles Chardonnay uit de viña Errazuriz. Op het balkon dacht ik aan Tilburg en de flat waar ik in woon. Waarom ik mezelf af en toe afvraag of ik moet verhuizen was het topic. Ik woon aan de rand van het centrum, mijn ramen omringt door in bloei staande bomen. Een duif heeft een nest in de boom, staand naast mijn huiskamer raam. Binnen 10 minuten beland ik in het hart van Tilburg en om mij heen heb ik Italiaanse, Turkse, Perzische en Marokkaanse zaakjes met lekkernijen. Mijn buurmannen beschermen mij omdat ze mij geweldig vinden en ik woon 2 minuten van mijn dagelijkse routine. De mensen die leven om mij heen komen vanuit de gehele wereld en iedereen leeft in vrede en vriendelijkheid met elkaar. Why move out? I love it here. In mijn enthousiasme (en alcohol dat zich in mijn bloed verspreidde) nodigde ik wat mensen uit om samen met mij en Henk te komen eten en drinken. En zeg zelf, dat aanbod weiger je niet. (I need to be a little less narcissistic, but hey, I just framed my wine certificate)

M People - Moving on up

Met tegenzin ben ik nogmaals naar Sergio’s winkeltje gefietst om een extra tas vol wijn te halen en heb ik hem een papiertje in zijn handen gegeven waarop staat hoe hij mij kan vinden op hyves aangezien ik niet zomaar te vinden ben (that would be so sad). Een bak haring, wat fetakaas in mango, Perzische Tzatziki, zalmrolletjes en olijven zo groot als golfballen later was ik weer thuis. I need to stop spending this ridiculous kind of money, me being all dandy when I’m not. Het is een mooie dag voor een bourgondisch leven. Get yourself a cold beer and listen to some nice music for the people who need it. Het kindje in de buik van Tineke is overleden.

Led Zeppelin - Stairway to heaven

Ik hou mezelf maar bezig. Ik ben verliefd. Keihard.

God help the girl - I'm in love with the city

2009-07-08T00:50:00.000-07:00

Why don't you do something

Vanmorgen werd ik wakker met een vreemd en akelig gevoel op mijn borstkas. De avond ervoor had ik verschillende biertjes genuttigd bij hét biercafé van Tilburg; Kandinsky. Toon nipte van een verboden vrucht en ik van een deugniet. Door de gezelligheid deze avond rookten we flink door en hierdoor het pijnlijke resultaat op de borst deze dag. Mensen irriteren zich weleens aan mijn vrolijkheid op de vroege ochtend, de meeste mensen willen rust om zich heen de eerste paar uur na het ontwaken. Ik spring, zing en dans door de kamer en ga door waar ik de avond ervoor ben gestopt. Over dansen gesproken, ik heb me zo geschaamd een tijdje geleden, voel mijn schaamte.

Op een ochtend stond ik mezelf in de badkamer af te drogen na een verkwikkende douche en ik zong Marlena Shaw’ Woman of the Ghetto uit volle en niet pijnlijke borst mee. In mijn droge blootje sprong ik uit de badkamer en ik hoorde Britney Spears in een roze Hummer met Louis Vuitton print zingen. Vanuit de gang sprong ik de huiskamer in en maakte wat pirouettes. I see you looking at me, like I got what you need, get up out of your seat (op dit moment gooide ik mijn handen in de lucht), Why don’t you do something. Verstijft bleef ik naar het raam kijken. Een glazenwasser stond net zo verstijft als ik met zijn trekker stil tegen het raam. Zo snel als ik kon dook ik onder mijn bureau wat aan de andere kant van de kamer staat en heb daar een klein kwartiertje zachtjes gehuild. Het was zo vernederend, het was zo homo, het was zo naakt. De glazenwasser was weg, mijn ramen maar voor de helft gezeemd, de rat.

Britney Spears - Why don't you do something

Ik besluit dus wederom om niet meer te roken. Pijn in de borst van het roken is kansloos. Rotzooi. Ik verlies mijn standvastigheid nu ik lees dat Viva la Fête de plaats van Lauren Hill zal vervangen op festival Mundial komend weekend. Op een zwoele zaterdagavond met een Kent in de mond, dansend op Viva la Fête.

Als je mijn hand kunt pakken om me te zoenen, durf je dan ook mijn hand te pakken om met me te dansen?

Viva la Fête - Noir Desir

2009-05-25T23:33:00.000-07:00

Duet bij de tandarts

Deze zonnige morgen had ik een afspraak bij de tandarts. Eenmaal op de fiets richting plaats van bestemming bedacht ik me dat het leuk zou zijn als ik me aan zou stellen. Ik stel me aan als ik nerveus ben en de tandarts bezoeken is niet mijn favoriete bezigheid moet ik zeggen. Mijn plannetje viel in duigen toen ik een lege praktijk aantrof toen ik wild en met veel bombarie de deur open gooide en naar binnen sprong. In de wachtruimte bladerde ik 5 minuten door de nieuwe Revu totdat ik tandarts Eric mijn naam hoorde vragen. Ik mocht met hem mee naar kamer 4 (Mijn tandarts lijkt op de plastische chirurg uit de klassieker ‘Escape from New York’). Ik lag in zijn stoel, klaar om onder handen genomen te worden en zag dat mijn naamgenoot zijn pulkinstrument op een ijzeren tafeltje legde en er eentje vanaf haalde met een wat grotere haak (erg ‘I know what you did last summer’). Ik opende mijn mond en wachtte af totdat de haak mijn tand of tandvlees zou raken tot ik merkte dat hij besloot niet te krabben met zijn haak, nee, hij begon te zingen. Gewoon Britney Spears met het liedje Gimme more (geen grap dit). Liggend in mijn stoel keek ik omhoog naar zijn zingende gezicht, het was hilarisch. Uit opgewondenheid besloot ik de T.I. rap voor mijn rekening te nemen dus ging rechtop in de stoel zitten en nam het zangstuk over. Mijn tandarts was onder de indruk want hij besloot, compleet met haak in de hand om mijn stoel heen te dansen alsof de stoel een strippaal was. Toen het lied was afgelopen heeft hij twee minuten in mijn mond gekeken en ik kon weer aanstalten maken om te fietsen met een nieuwe afspraak op een kaartje in mijn kontzak. Zoek maar vast een duet uit voor de volgende keer, zei hij lachend. Ik liep naar buiten en vuurde een Kent aan. Master, dacht ik.

Lady Sovereign featuring Missy Elliott - Love me or hate me

2009-05-17T23:07:00.000-07:00

Little girl in tears.

Love can make you feel so sad. Als je morgen een dag fijn wilt shoppen, in bed wilt liggen of met vrienden wilt afspreken; bel je ziek morgen. Leef met je mee. Take care. Liefs, Erik.

Fijn om te weten dat ik zo'n lieve collega heb, dankjewel voor je lieve sms. Tot morgen vooralsnog! Liefs, Mole.

To love another person is to see the face of god (Les Miserables). Better never to have met you in my dream than to wake and reach for hands that are not there (Otomo No Yakamochi). I love you more then my own skin (Frida Kahlo). En ik kan nog wel even doorgaan want liefde is natuurlijk het mooiste wat er is en waar het meest over is geschreven. De liefde voor een ander. Ik hou van de liefde als deze wederzijds is; de buikpijn, de zenuwen, de aantrekkingskracht. Maar ook de vervelende kant van de liefde; het gemis, de haat, de jaloezie. De twee ultieme uitersten als het op gevoel aankomt; voor mij beide even mooi.

Sometimes people go, sometimes they stay. Sometimes it's better to go, but you stay. Sometimes it's better to stay, but you go. Love is great and love is fucked up. It's all good. It's so strange what love can do to people. But whatever happens, good or bad, it's all good. Without the pain of love you don't grow as a person. You need to grow to feel alive.

Deanna Durbin - Un bel di

2009-05-11T12:05:00.000-07:00

Smoking the pipe of love

Moederdag was fijn. Na dagen van drukte, afspraken, wilde plannen, dromerige verfkwasten en some screening was het tijd voor een zen dag. Zo’n dag heb ik op een dag als Moederdag. Een kopje thee en een groot stuk kersenvlaai in bosrijk Oisterwijk bij Piet Plezier. Een potje pitpatten (snookergolf) en nog een groene thee op het terras na een spannende wedstrijd golven met een keu. Moeder had plezier. Mijn terrasstoelpoot zakte de grond in waardoor ik bijna mijn evenwicht verloor. Moeder gierde het uit van het lachen. Leuk. Vanwege al deze gezelligheid besloot ik ook nog een eigen gesneden aardappel van vader te eten terwijl ik met moeder een spelletje Boggle speelde. Ik won weer. Ze gaf me een knuffel en bedankte me voor de fijne dag. Ik bedankte haar. Ze zag eruit als een tevreden moeder. Mijn oogappel.

Lezer, de aanvraagformulieren van mijn studie journalistiek zijn gearriveerd. Sinds ik de formulieren heb getekend ben ik als een gek mijn algemene ontwikkeling aan het bijspijkeren. Als journalist dien je van alles een beetje te weten en ik weet van alles een klein beetje van een beetje, dus veel lezen is noodzakelijk. Terwijl ik wat door Nietzsche bladerde bedacht ik me dat mijn Toon komend schooljaar aan zijn studie filosofie begint dus leek het vriend Owen een goed idee hem te testen op filosofen. Een sms conversatie was het resultaat.

Zeg jij. Vertel mij eens wat je een fijne filosoof vindt?
Nietzsche, zonder twijfel. Hij heeft een menselijke manier van schrijven en dat vind ik prettig. Er zijn weinig filosofen die een menselijke pen hebben. Dus Nietzsche. Wat doe je nu?
Ik drink trappist met vriend Owen. Jij dan?
Je drinkt wel vaak een trappist met een vriend of een vriendin, is het niet ;)
Ik drink een biertje en speel playstion met Lucas.
Dat klopt. Geniet van je dag. Liefs.
Geniet, geniet. Zie je maandag. X

Toen ik op mijn fiets stapte en mijn oordoppen in mijn oren plaatste om te genieten van onder andere Lady Gaga (Boys, boys, boys), David Fonseca (Our hearts will beat as one), en Paris Combo (Living room), riep moeder me terug; ze moest me nog wat geven. Hangend op mijn fiets installeerde ik de apparatuur aan mijn lijf en na enige tijd verscheen moeder met een etui. Vader had de pijpen van mijn overleden opa gevonden in zijn nachtkastje en beide vroegen zich af of ik deze misschien zou willen hebben. Allicht, was mijn antwoord. Onderweg naar huis.. Don’t want to lead, don’t want to follow, I want to love, love, love, love you tonight.. dacht ik aan de fijne dag. Goh, de pijpen van opa. Ik ga pijp roken. Gonna make smoking the pipe fabulous again. Moeder belde door zijn muziek heen. Om me nogmaals te bedanken voor de fijne dag. Mijn oogappel.

Carry - Crying in he's mouth

2009-05-10T04:06:00.000-07:00

Oeps, bitch, that aint fair, give that horsey back it's hair

Okay. It mothersday. And I'm drunk.

Linda. I know Linda for 9,5 years now. When I first med (met? meet? meat?) her, she had a relationship with a nice dude.. he was okay.. nice, good looking and being all romantic and shit. Then she med (met? meet? meat?) me, and the tables turned.. she was into pussy, ineens. And she had (hat? head?) some wild business going on for a couple of years. Nu heeft ze een huisje gekocht met een super meid and she is being happy for a while now. I love her.

But, the more things change, the more they stay the same (drunk lady). We hebben wijn gedronken (gezopen) en blikjes bier genuttigd tijdens xfactor en een fles Spätlese tijdens de uitslag van deze niet zo spannende afvalrace (Hester is the bomb, but game over for that mouth). Nadat we genoeg in de huiskamer hadden gedanst (David Bowie) was het tijd voor de flikkerkroeg. It was depressing. But the beer kept on flowing, so we did our thing. I smst a while with my Toon and the surprising thing was; I didn’t had the need to kiss some other stranger, no, I was just dancing, looking hot in my new T-shit and winning it, only because I was in love with this young one. Guys were talking to me, flirting and trying to get my attention.. that was nice, but I didn’t feel like hooking up (Man never hook up with me, they think I will eat them).

Me and Linda are a crazy couple.. we steal drinks, steal smokes, just being childish. I don’t know if she got home save but I will call her in a minute.

It was late; a quarter to three. Vicky walked in. She wanted to make sure I was okay. I love her for that. She’s a total bitch but when it comes to friendship, she’s there when she needs to be there. I told her she could go to her own café. She was happy to leave me, she hates a gaybar, there are no hot or funny guys over there and I totally agree. But she came by.. just to check out if I was good. I asked her if I was naive? She wanted to say yes, but she didn’t. She knew how I felt. She thought: time to move on my friend, time to wave your dreams goodbye. And I did. He wasn’t there while he knew that I was around. He red (read? readed? headed?) my last blog, I’m sure. He knew I was in town. Did you ever had a muse? Did you ever vomit just thinking about someone? I have. Erato makes me vomit. I can’t control it. I can’t get he’s face out of my head, he’s face when I touched him, he’s face when he came. He was attracted to me, or just was attracted to someone who drinks beer, I don’t know. He grabbed my hand, he grabbed it and then kissed me. He really smiled at me like he was happy for a moment. Drunk, but still, the smile was amazing. And it's so strange because he’s not a friendly person (arrogant, selfish.. but the eyes, the eyes are sweet). He didn’t show up.. It makes me feel sad. He's just, I don't know. Morgen denk ik er anders over, dan ben ik weer zeker van mijn zaak. Nu niet. Nu ben ik gewoon ladderzat.

Scissor Sisters - She's my man

2009-05-09T04:41:00.000-07:00

Coffee

Niets boven een vers gemalen mokje koffie en een sigaretje op de vroege morgen, zittend op een kruk voor het pand waar ik werk. Het is rustig. Ik nip van de smerige oploskoffie die ik vond in het keukenkastje. De koffiebonen zijn op maar vandaag zal er een pallet of 12 bezorgd worden. All fine. Just enjoying the sun.

Een groep mannen van midden 40 heeft plaatsgenomen in ons pand. Door de economische crisis zijn ze genoodzaakt werk te doen wat ze liever niet doen. Ze lachen om het werk wat ik doe en hebben klaarblijkelijk ook de behoefte aan iedereen mee te delen wat ze voor fantastisch werk ze hebben gedaan (over all, it sounds boring). Verder aardige persoontjes die er over het algemeen wat van proberen te maken. Broken ego’s, that’s all. Fine with me. I’m just enjoying the sun.

De mannen waren kennelijk niet te spreken over de oploskoffie. Ze dronken geen oploskoffie want dat vonden ze vies. Enthousiast deelde ik hun mee dat diezelfde middag de verse bonen zouden arriveren (I had my prettiest pokerface on that screamed fresh coffee). Tevergeefs, de dames konden niet werken zonder “echte” koffie dus in plaats van met ze mee te kreunen, steunen and acting all bitchy dacht ik; laat mij, als ‘mannetje van alles’ eens wat zakken bonen scoren bij de supermarkt om de hoek. It’s all good. Walking in the sun.

Jongens! Koffiebonen! Helaas werd mijn enthousiasme niet gedeeld. Ik had maar 1 zak bonen meegenomen en daar kwamen ze de dag niet mee door. Dat diezelfde middag de rest werd gebracht en we duidelijk genoeg hadden aan 1 zak was niet aan de orde. They were just nagging and winning it. But that’s all fine with me. The sun shines on my desk.

Grappig dat mensen de gehele dag kunnen vertellen over zichzelf over wat ze allemaal kunnen. Ik kan er ook wat van hoor, begrijp me niet verkeerd, maar over het algemeen geniet ik ieder moment en ben uitermate tevreden met alle dingen die ik onderneem en heb hier niet zoveel bevestiging over nodig (atleast not with complete strangers). Ik gaf aan dat ik het zo fijn vond dat de zon ons verwarmde. Ze vonden dat de zon te warm was omdat deze naar binnen scheen en dat de airco aan moest. Een uur later moest de airco uit want ze hadden het weer koud (Boring).

Tussen de deprimerende me, myself and I verhalen door mailde ik vriend Frank een foto van de 19 jarige. Ik heb gewacht met het sturen van een foto naar Frank tot het moment dat ik hem écht leuk begon te vinden. His opinion is important to me, that's why. And I can tell you, hell broke loose toen ik diezelfde morgen een sms ontving waarin de 19 jarige me meedeelde dat hij me miste. Dus het was tijd om een foto door te sturen en naar de waarheid te vragen. Enige tijd later ontving ik een mail van Frank.

Grappige foto!! Is toch een leuke jongen, niks mis mee alleen dat baardje eraf zou ik zeggen (en een wat stijlvollere bril). Leuk hoor, geniet er maar van, je hebt het verdiend (niet zoveel nadenken lieverd). Ik heb een nieuwe badkamer gekocht, check Sennah pagina 2. Neem je de 19 jarige mee voor een bbq in onze nieuwe tuin?

Zaterdag vandaag. De zon schijnt. Wijn bij Meesters met vriend Owen vanmiddag. Vanavond biertjes, xfactor en de kroeg met vriendin Linda. Morgen pitpatten bij Piet Plezier met moeder en in de avond naar het theater met de 19 ja… met Toon.

Have a nice weekend. Enjoy

Franz Ferdinand - No you girls

2009-05-09T04:37:00.000-07:00

Avondje

U heeft 1 nieuw voicemail bericht.

Dag lieve Erik. Ik sta in de supermarkt en vroeg me af of je zin had om vanavond bij ons Chili con Carne te komen eten. Bel je me even terug, kan ik extra boodschappen doen. Dag lieve Erik.

Dus gisterenavond ben ik naar Linda en Wytze gefietst. Het was geen chili wat ik zag liggen op het bord voor me. Ik kreeg als voorgerecht een kreeftensoep met stokbrood en daarna een bord vol vis, wat avocado, tomaat, enzovoort, en als toetje een stinkkaas. Tezamen met een master vette Chardonnay (Jumbo, 3 euro 49, oranje etiket) maakte dit het etentje compleet. Ik ben erg verwend. Wat flessen wijn op tafel, Lady Linn uit de luidspreker en een prettig samenzijn beschrijft in grote lijnen de avond die we hadden. Ik was diegene die het meeste aan het woord was moet ik zeggen, maar dat ben ik altijd als ik bij hun aan een glas zit te lurken. Natuurlijk waren ze enthousiast over mijn jongen uit Nijmegen, de laatste keer dat ik dit onderwerp had aangekaard droeg ik mijn spijkerbroeken nog binnenste buiten (it was some kind of ridiculous fashion statement). I did not show them foto number 26 van Erato, though. They wouldn’t have an opinion about him right away.. no, they would just love him. So I didn’t mentioned him. Ik heb overigens niet meer gevraagd waarom we geen chili aten.

Hun leven zag er prima uit. Ik had ze een tijdje niet gezien maar alles bleek op rolletjes te lopen. De pasgeborene lag in zijn bedje, het huis zag er huiselijk uit en voelde warm aan. Met hun beide ging het ook goed. Los van het feit dat ze erg moe waren van slapeloze nachten vol luiers, boertjes en huilbuien maakte ze het uitstekend, op een paar prachtige kilo’s na die ze waren aangekomen en waarvan ze beide een beetje baalden. Moeder mocht weer aan de wijn omdat ze geen borstvoeding meer gaf en er mocht ook weer gerookt worden. En dat laatste hebben we geweten. Ach, kijk toch, vind ik hier een zakje met oude planten in een laatje. Het is zo droog. Lieve Erik, zullen we?

Ik ben een uurtje later naar huis gefietst en heb de rest van de avond gedanst in mijn huiskamer. Op Snoop Dogg' Cool. I felt so damn fantastic. Smoking pod while your in love makes your world go crazy.

Snoop Dogg - Cool

2009-05-09T04:31:00.000-07:00

Een telefoongesprek met Griekenland

Vicky: Ow, that’s so funny. Have you listened to TLC’ Quicky lately?
Erik: Fuck that. I’ve been busy with him for over 3,5 hours, I was tired, sweaty, and just done with it all. I just couldn’t stand the fact that I was being oversext by an 19 year old. He asked me if I was tired already. I mean.. he looked at me and asked me (calm and clearly not tired) if. I. was. tired. already. I didn’t feel very manly at the moment.
Vicky: Well, maybe that’s because you didn’t act so very manly during your so called mind blowing experience.
Erik: Are you patronising me?
Vicky: Yes, I am.
Erik: And that makes you what ..a bitch?
Vicky: Guess so.
Erik: Love you..
Vicky: Pity you..

De reden waarom ik zo ordinair en onrustig zit te schrijven is omdat ik een klein beetje ontevreden ben over de gang van zaken betreffende de betaling van mijn salaris. En ik ben het type dat ordinair en onrustig is als hij zich ontevreden voelt. Dit als excuus, het volgende. Al een tijdje verdien ik mijn centen door bij een fijne werkgever in dienst te zijn. Ik heb een fijne baas, fijne collega’s en het werk is ...ach, het is werk en ik kan het grootste gedeelte van de tijd mijn ei kwijt in de werkzaamheden (sounds so depressing it’s not). Ik werk hard en zet me 100% in. Ik verwacht dan ook dat diegene die mijn salaris betaald zich ook 100% inzet. Helaas. Iedere maand blijkt er iets fout te zijn met mijn salaris. Ik mis een gedeelte, het geld wordt in 8 verschillende bedragen gestort en ontvang 9 loonstroken of ik krijg mijn salaris simpelweg helemaal niet gestort. Vandaag stuurde ik een mail of mijn ziekte uren van de week na 28 maart ook verwerkt waren (I was sick of feeling so damn special). De volgende mail kreeg ik terug:

De ziekte-uren van week 15 zijn niet verwerkt. Het is namelijk gebruikelijk dat wanneer iemand ziek is deze wekelijks zijn ziekte-uren doorgeeft omdat wij vanuit het systeem bij de verloning niet automatisch de melding krijgen dat iemand ziek is. Omdat er bij de werkgever met het programma gewerkt wordt is dit dus moeilijk in de gaten te houden.

What? What is she talking about?
I called this girl everyday to tell her how my flew and I were doing. I’ve spoken to her colleague everyday, cause apparently she’s busy all the time. That’s fine with me. I called her twice on the day I started working again. The other colleagues said that they would give her the message. I also send her an email to tell her I was working again, just to make sure she got the message so she could put it in her damn computer, and now this email? Seriously?

When somebody keeps on making mistakes it’s very difficult for me to say: O yea, shit happens ..or, people make mistakes. No, not all the time. I’m a friendly man, I understand people are busy so I keep on smiling and keep sending them my respect, understanding and funny jokes, but really, this is not working. And if I where boss, I would just fire that ass in a minute. We got bills to pay! We need or money! I waited 40 minutes in line During shopping at Aldi for God’s sake (and their Chardonnay taste like beans).

I complained enough about how this is going. Everybody complained enough about how this is going. At first, I just didn’t react. Then, I confronted my boss about it a couple of times, and yes, I understand there still very busy. After not buying those fabulous classic Adidas because miss what’s-her-name forget to transfer my salary, I started asking my direct colleagues, and guess what, there also not so happy with how things are going. Then, we all mentioned it more then once during consultations.

There is still no improvement and people are writing blogs about it to get noticed. Open your eyes.

But I’m okay, I just keep on smiling.

Erik: Are you happy for me?
Vicky: I am, I mean it.
Erik: Thank you.
Vicky: I don’t want to come back to Holland.
Erik: I know, just for a little longer.
Vicky: I can’t.
Erik: I know. I’ll give you a massage?
Vicky: You need manhands for that.
Erik: Bye.
Vicky: Bye.

Ella Fitzgerald, Joe Pass - Lush Life

2009-05-09T04:26:00.000-07:00

Quatro Señores

Vorige week proostte vreind Taksi en ik met een fijne sauvignon (toch best goed spul dat Lindemans). Deze gesprekken met vriend frank zijn altijd gezellig, vertrouwd en open. Als er geen gedoe is hebben we de grootste lol, als er zaken besproken moeten worden zijn we serieus. Ik had een serieus maar gezellig onderwerp. Niet het zwaarste onderwerp dacht ik, totdat hij het gespreksonderwerp klaarblijkelijk meer dan serieus nam. Het kwam er op neer dat ik realistisch moet zijn in zaken die voorvallen en het recentste scenario werd hiermee in twee korte zinnen koud samengevat. We kwamen die avond niet tot een wederzijds begrip kan ik u meedelen, en dat was leuk. Ik, als eeuwig romanticus luister bij de liefde alleen naar mijn gevoel. Diegene die ik het meest speciaal vind, die wil ik bij me hebben. Not settle for less, als het ware. En volgens mijn bff is dit de reden waarom ik in de liefde nooit langer dan een paar jaar een relatie heb. (Freedom, and shit) Toen hij me vertelde dat het vreemd was dat ik nieuwsgierig en koppig een aantrekkelijke eigenschap vind van mensen was het tijd om een fles port soldaat te maken. Met een pak sigaretten en Isobel Campbell muziek. It was fun.

Ik hoor af en toe mensen vertellen dat ze verliefd zijn en dat ze niet weten hoe ze ervoor moeten zorgen dat dit feit die ander opvalt. Deze mensen komen met de idiootste ideeën zoals anoniem een sms sturen, naar plaatsen gaan waar hij of zij ook opduikt of continu bezig zijn met scenario’s die wel eens heel fly kunnen overkomen bij die speciale andere. Fuck that shit, denk ik dan. Mensen die zo met liefde omgaan zijn vermoeiend. Ik begrijp het wel, love can be cruel sometimes (like sending me an email to come to an cafe to talk about art and shit. I stick with my fanhyves, baby) maar maak er wat leuks van. Blijf jaren nerveus omdat je weet dat je over een half jaar of een jaar die andere toch weer tegen het lijf gaat lopen. En geniet nu al van het feit dat je op dat moment niets kunt zeggen omdat hij of zij zo mooi is. Stuur af en toe iets geks met de post, or whatever. Laten weten dat je aan iemand denkt vind ik niet treurig of stalkerig, zoals ik weleens in de wandelgangen van de een of ander hoor. That’s just love ya’ll. En je naam mag best op het kaartje bij het cadeautje. Be proud. Dus voor diegene die verliefd zijn; laat het los en geniet gewoon. Gebeurd er niets, gebeurd er niets. Gebeurd er wel wat, gebeurd er soms nog niets. Soms wel. And that’s all just fine. Just stay in love.

Yeah, Right!

I know he thinks you're fine and stuff, but does he know how to wind you up?

Gwen Stefani - Wind it up

Vandaag zat ik weer eens met Menno op msn. Dan babbelen we wat en we hebben zelfs een keer gecamt met elkaar. Klinkt allemaal heel geil en zo, maar was niets meer dan erg leuk. Geen wilde masturbeertaferelen, masturberen doe je onder de douche en niet vanachter een webcam. Menno en ik hebben elkanders email eens uitgewisseld, een jaar of vier geleden. In die periode vond hij het allemaal prima leedvermaak, een homo die redelijk verliefd op hem begon te worden. Goed, dat was toen. Nu houden we elkander op de hoogte van het hoe en wat in ons leven. De fulltime poging stoppen met roken, de liefde, wat wilde verhalen. En ik kan ons vorige gesprek in 1 zin samenvatten: The more things change, the more they stay the same. (Mahman, believing in love)

En terwijl ik muziek luister en af en toe naar de tweede foto op de website van zijn vriend aan het glimlachen ben krijg ik een sms. 19 jarige. Trouwens, mijn boxers zijn op dus draag nu mijn zwembroek. Gister geen warm water dus gingen de ouwe vandaag pas de was in..

Time to switch to my other man.

Erik Spijkers

2009-05-09T04:18:00.000-07:00

Mijn nieuwe Zweedse buren

Het was rumoerig in het complex waar ik met mijn 3 buurmannen en buurvrouw al jaren prettig woon. Naast mij stond een woning leeg en ze bleken nieuwsgierig naar de nieuwe bewoner. Terwijl we (ik gekleed in een blauwe korte broek, zwarte sokken, en een geel T-shirt met daarop de tekst weg met rob geus) voor het complex, hangend in een kuipstoel wat alcohol nuttigde (Chardonnay Unoaked, Vina Errazuriz), droomde iedereen weg over zijn of haar ideale bewoner. Annie kwam uiteindelijk met haar verlossende woord: Een Zweedse man met zijn dochter, duidelijk geamuseerd door haar vermogen steeds meteen op de hoogte te zijn van zaken. Na een paar glazen zag ik het wel zitten, een man met kind om me heen. Helemaal lente.

De volgende dag tijdens John Carpenter’ Escape from L.A. (een zak Hamkas tegen mijn linkerbeen, een blonde gozer tegen mijn rechter), hoorde ik mijn deurbel. Het bleek mijn nieuwe buurman die om mijn advies vroeg omtrent Ziggo. Hij leidde mij naar zijn woning en liet mij een 10 pagina’s tellende dreigbrief lezen en gaf me wat kabels. Na een klaagzang van 45 minuten over deze provider (nog steeds trage verbinding), hebben we wat kalmer gekletst. Hij vertelde over zijn verbroken relatie, de frietboer op de hoek en zijn gevoel voor Franse vrouwen (en dikte het verhaal aan door met zijn kruis naar voren te stoten). Ik vertelde hem over zijn nieuwe woonwijk, mijn bezigheden, blabla en vroeg me intussen af of ik de billen van mijn nachtelijke escapade van 11 dagen geleden nog eens stiekem in mijn handpalmen zou mogen voelen? Hij vertelde ook over zijn dochter Nomi. Blijkbaar had ze oude Annie al geïrriteerd. Hij straalde toen hij over haar vertelde, dat was mooi om te zien. Afgelopen week heb ik meerdere malen gezwaaid naar Nomi. Een vrolijke, 7 jarige meid. Buurman Erik, Buurman Erik, schreeuwde ze vanaf het grasveld voor het pand. Vanaf het balkon zwaaide ik naar haar en trok ik gekke gezichten.

Zondag werd ik ziek en de afgelopen dagen voelde ik me niet meer dan een hoopje zeurend mens. Gisteren ging de deurbel, daar stond kleine Nomi. Met twee zakken sinaasappels en een leesboek vroeg mevrouw mij wat fruit te persen, om mij vervolgens naar het bed te begeleiden waar ze aan het verhaal Robin Hood begon. Op de rand van het bed vertelde ze vol enthousiasme het verhaal en ik maakte van onze Jordaan in Tilburg een Sherwood Forrest. Een leuke match. Na een klein uur moest ze naar turnles. We worden goede vrienden buurman Erik, en gaf me een kus op mijn voorhoofd.

Nog wat Rhino caps en weer aan de slag.

Ciara featuring Justin Timberlake - Love, Sex and Magic

2009-04-20T23:07:00.000-07:00

Ik kwam Pim tegen

Damn Erik, you look like shit. (In een baggybroek vol tapasvlekken, een geel T-shirt met een taxi erop, een baard van 5 dagen, de rest van mijn gezicht vol rode vlekken caught during a kissing marathon of 10 hours, een Turkse pizza die ik eerder had gekocht en ik thuis op ging warmen en mijn 19 jarige dude)

Damn Pim, you look good. (Hair nice in a knot, shaved, looking all fresh and hawt in a vintage sweater, strutting on central station in some classic Adidas)

Hij vertelde over zijn nieuwe deeltijd studie waar hij het eerste jaar van afrond over een maandje, het huis wat hij heeft gekocht met zijn vriendin en dat het zo fantastisch met hem gaat. Hij maakte het verhaal iets minder aantrekkelijk door te vertellen dat hij ging backpacken door één of ander Aziatisch land. Ik vertelde over mijn nieuwe deeltijd studie waar ik nog aan moet beginnen, mijn werk, en over de 3D film My Bloody Valentine die ik de dag ervoor in de bioscoop had gezien (zoenen met een 3D bril op, who did that). Oja, en ik vergat mijn man voor te stellen, ook lekker ongeïnteresseerd.

Je hebt bekenden waarvan je weet dat je elkaar erg graag mag maar waarmee je nooit afspreekt omdat je beide druk bent. Dit soort bekenden maken het beste in mij los. Je praat en luistert verder met ze waar je de vorige keer bent gestopt. Bumping into deze bekenden is een goed moment om even stil te staan en te kijken hoe je zelf in het leven staat. En nadat ik Pim tegen ben gekomen, in my zombie look, I knew.

Begonnen met een verkeerde studie en naar 2 maanden weer gestopt. Ontslagen en een nieuwe baan gevonden. Na jaren vrijgezel een nieuwe jongen leren kennen maar om een begrijpelijke reden mijn nachtelijke escapade van enkele weken geleden niet uit mijn kop kunnen krijgen. 2 familieleden en 1 jonge vriendin begraven.

Ja, onrustige maanden waren het.
Time to step up my game!

David Fonseca - Kiss me, oh kiss me

2009-04-20T23:01:00.000-07:00

What else

Toen ik vanmorgen in bed lag wakker te worden, bladerend door de bed and breakfast rubriek in de nieuwe MTC hoorde ik de boiler van mijn Senseo een tandarts geluid maken terwijl deze het water voorbereidde. In een opkomende bui van meligheid sprong ik uit mijn bed en rende ik met snelle passen door het appartement, armen in de lucht, gillend dat mijn Senseo uit elkaar klapte. Ik ontving een sms van mijn onderbuurman waarin hij vroeg of hij me koffie moest brengen.

Als je niet om de drie maanden je Senseo ontkalkt kan het ventilatiegedeelte hierin verkalkt raken waardoor er een druk ontstaat en je Senseo kan stoppen met tappen. Geil nieuws voor de media want kom bij Nederlanders niet aan hun Senseo want dan heb je de poppen aan het dansen. Logisch dat overal te lezen is dat het apparaat een tikkende bom is. Gevolg: half Nederland wacht minuten in de wachtrij van een hulplijn om te vragen of het registratienummer van hun Senseo valt onder diegene die eventueel bijwerkingen zouden kunnen vertonen. Want dan kunnen ze ook een ontkalkingsetje aanvragen en een doos ontvangen waarin ze hun Senseo kunnen terugsturen voor reparatie. Ik kan me zo voorstellen hoe dat gaat bij zo’n hulplijn. Boze mensen die vervangende toestellen willen. Boze mensen die toch een ontkalkingsetje willen ontvangen nadat blijkt dat hun apparaat niet onder de betreffende toestellen valt. Boze mensen! Boze mensen! Maar wel erg lief van Phillips dat ze meteen actie ondernemen sinds het probleem bekend is (zomer 2008). Let’s make things better. Ik vind het allemaal maar bullshit; als men het ding regelmatig ontkalkt gebeurd er niets en ben dan ook alleen benieuwd hoeveel mensen vergeten hun waterreservoir van het toestel af te halen voordat ze het omdraaien om het registratienummer te bekijken. Enthousiast liep ik naar mijn Senseo en bekeek de onderkant (uit nieuwsgierigheid liet ik een vol waterreservoir zitten) en wat blijkt, ik ben ook in het bezit van een probleemgeval.

Met half open mond en mondhoekjes omhoog heb ik een enorme smak geld opgenomen en ben ik deze morgen als de wiedeweerga een Nespresso apparaat gaan bekijken. En nu zit ik weer thuis, bladerend door de bed and breakfast rubriek in de nieuwe MTC, nippend van een kopje Nespresso. De gele cupjes om precies te zijn. Acting all George Clooney (so charming, so sexy, so generous). Ik heb mijn onderbuurman laten weten dat ik niet zo te spreken ben over de smaak van koffiepads maar dat hij een kopje Nespresso kan komen drinken als hij wil. Hij vond mijn arrogantie walgelijk maar de koffie heerlijk.

David Bowie - Let's Dance

2009-04-18T05:44:00.000-07:00

Laten we fijn gaan bowlen

Je bent redelijk afwezig vandaag?
Ja, excuses, hoe gaat het met je project?

Ja prima, hoe komt het dat je zo zit te dromen?
Ik ben een dromer.

...mag ik mee dromen?
Ik droom graag alleen.

Je ziet er verliefd uit?
Jajoh.. ok.

Ben je verliefd op mij?
Dat soort dingen voel je, die vraag je niet.

Dat klinkt niet erg overtuigend?
Hoezo? What is it with these questions boy.

Ik wil graag weten wat je denkt.
Ja, helaas. Ik denk nu eenmaal veel, laat me fijn dromen.
Zullen we gaan bowlen, jij leukerd?

Als je me verteld wat je denkt?
Ik denk erover na hoe ik lekkere boerenkool kan maken. And that i'm bringing you to the last train, for example.

Je bent best een moeilijke jongen, he?
Man. Ik ben een man.

Moeilijke man dan?
Valt wel mee volgens mij. Jij bent diegene die moeilijk doet op dit moment.

Ik zie dat je Oscar Wilde leest?
Ja.

Hoe begint de profundis dan?
Suffering is one very long moment.

oooo, je kent het?
...

Vicky is leuk zeg..
Ja, Vick is een leuke jongedame.

Ze vroeg aan je of het je nog bezig hield en dat ze niet wist of ze dat fijn moest vinden voor je, of juist niet, what up?
Just... just things. Zullen we gaan bowlen?

Ja. Ik vind je leuk, ook al droom je veel.
Ik vind je ook erg leuk hoor, ook al zeik je veel.

Janet Jackson - If

2009-04-13T01:26:00.000-07:00

To the bed, to the kitchen, in the wooden chair

After my new man cycled himself to the train station this morning, me drinking coffee on the back of the bike, he said that he enjoyed being with me. I kind of liked that, cause I thought the same about him. Yesterday evening I picked him up. We hung out, drank beer, watched Death Proof, had sex and then dozed off. I was planning on going bowling with him.. you see, I think bowling, drinking tepid beer and eating deep-fry is the best second date you can have. But unfortunately my lack of money made us stay in. ..but it was all good.

When I returned at my place around 10:00 (the man had to work) I called a friend to tell him about my new next best thing. While waiting for him to answer I pored myself a cup of coffee and lighted a cigarette. I heard the beep of his voicemail so I decided to gave him a little preview about what was going on in the bedroom the other night. (the way I put it he had to call me back in 10 minutes out off curiosity).

10 minutes later my phone rang, it was my mother. She told me that she always loves hearing from me but that she didn’t need to know about what was going on in her sons bedroom.

Shoot me!

Missy Elliott - Can't Stop (produced by Rich Harrisson)

2009-04-09T08:21:00.000-07:00

The day before you came

Op een verjaardag waar ik deze week aan een glas flauwe witte wijn nipte vroeg iemand mij wat ik het mooiste lied van Abba vond. Nu luister ik eigenlijk nooit naar Abba dus trok ik mijn schouders iets wat ongeïnteresseerd omhoog en zocht in de kleine ruimte naar een andere gesprekspartner. Helaas was de vraag de gehele ruimte ingedoken en teveel mensen hielden zich bezig met het fenomeen Abba en ik maakte met mezelf de afspraak dat ik meteen aanstalten zou maken om te vertrekken als er iemand zou pretenderen dat juist ik, door mijn geaardheid een goed antwoord op deze vraag zou kunnen geven. Aan de eetkamertafel (ik zit graag hoog als ik drink) bekeek ik met nog wat andere de zingende menigte in de rest van de kamer. Ik heb nog wel wat woorden van Dancing Queen meegezongen. Dancing Queen, only seventeen, dat zong ik weleens tegen een vriendin, een jaar of 10 geleden tijdens een avond zuipen in de kroeg. Toen vrijwel iedereen uit volle borst Mamma Mia mee ging zingen (en ik het hardste zong en zoop) vond ik het tijd om naar huis te gaan. Ik heb mijn huiswerk gedaan, kan ik u zeggen. Ik heb een paar dagen naar Abba geluisterd. Ik heb gedanst in de huiskamer en zelfs gelachen bij sommige nummers. Best leuk die Abba. Neem nu Money, Money, Money; A man like that is hard to find but I cant get him off my mind, aint it sad. And if he happens to be free I bet he wouldn’t fancy me, That’s too bad. So I must leave, I’ll have to go, to Las Vegas or Monaco, and win a fortune in a game, my life will never be the same.

Terwijl ik op vrijdagavond wat door een nieuwe French bladerde, of iets in die stijl, hoorde ik het op de achtergrond. En ja, Owen, Lay all your love on me heeft inderdaad een fijne melodielijn maar het mooiste lied van Abba is zonder enige twijfel The day before you came.

Muziek: Busta Rhymes - It's all good (first 2 minutes)

2009-03-26T09:37:00.001-07:00

Let's pretend it's friday

Want als het vrijdag zou zijn had ik nu in Breda door het Valkenberpark gelopen, een rugtas vol met blikjes pils. Op naar fijne mensen. Ik zou she's taking off her clothes and 'bout to close the win. dow. op mijn i-pod horen en ik zou flirten met alles wat ik tegen het lijf loop. (with my eyes I would smother them in some hot sauce).

En als de zon zou schijnen had ik gedaan alsof het al vrijdag was maar helaas, het regent. Tijd om op internet naar mooie mannen te kijken, in mooie kleding.

That's hawt.

Jori, mijn lief, ik had je gisterenmiddag niet herkend toen je zo ongecontroleerd uit het raam hing te gillen naar me. Holla in style, bitch.

No one ever really dies -Windows

2009-03-17T01:47:00.000-07:00

Guusje & Erik

9:00
Goedenmorgen, hoe is het? (kijkt me met grote ogen aan) Goedenmorgen, ja goed he, jij dan? Hoezo jij dan? Gewoon hoe het met je gaat. Ja goed, ik heb een jurk gekregen van een vriendin, je weet wel die vriendin van me, die had maat zoveel tijdens haar zwangerschap en nu past ze niet meer in de jurk dus heb ik die gekregen. Nou, dat is leuk (duidelijk een zwangerschapsjurk). Vindt je um lelijk. Nee, vind de jurk wel leuk hoor (soort flamencojurk van dik katoen met elastisch buikstuk) Ok, want jij ziet eruit als een jongen van een kostschool met je spenzer. (geforceerde lach en een vingertje in de lucht) ..even wakker worden hoor.

9:12
Heb ik toch weer zo iemand aan de lijn. Zo iemand? Ja, zo dom, kon niet eens Nederlands praten. Nederlands spreken. Ja, en ze snapte niet eens wat een cv was, zit hier een week of wat, kansloos he? (duidelijk met geamuseerde mimiek op haar gezicht) Vraag je dat aan mij? Ja, kansloos he? Nee, als je net in Nederland bent kan ik me zo voorstellen dat je niet weet wat een cv is. Ja, maar als je in Nederland woont moet je gewoon nederlands praten. Maar ze woonde hier toch nog maar een paar weken? ja? .... Inderdaad, stom hé, want als je in Nederland woont moet je nederlands praten. (Ik was even bang dat ze ook haar voorliefde voor de pvv bespreekbaar ging stellen).

9:30
Heb je nog water in je thermoskan? Het water zit in de waterkoker. Dat vraag ik niet, heb je nog water in je thermoskan zitten? JA, GEWOON IN DE WATERKOKER!! Hallo, of je thermoskan naast je nieuw water nodig heeft? (staat op van haar werkplek en loopt met rood hoofd en kromme rug naar keukentje) Ja. Hier. Water. Dat bedoel ik. Dat begrijp ik maar ik vraag of je nog water in je thermoskan hebt zitten. Als je hierop nee had geantwoord had ik deze bij kunnen vullen, met inderdaad het water uit de waterkoker die hier in de keuken staat. (loopt naar het toilet en hoor haar zachtjes huilen)

9:32
Lieverd, wil je thee?
Ja, dank je.

Lyrics Born - Callin' out

2009-02-27T04:22:00.000-08:00

Sweet Goodbyes
Gek op tulpen part 2

Vanuit de voorkamer kijk ik door de schuifdeuren naar de rechthoekige tafel aan de andere zijde van het huis. Zo onzichtbaar mogelijk probeer ik me op te stellen dus doe ik alsof ik wat op mijn laptop heb te doen voor het één of ander. Aan de tafel zit een groepje ouderen waaronder mijn vader. Ze praten wat, ze lachen wat en ze zijn er voor elkaar nu het nodig is. Hun zus Lenie (of Leny) is deze week overleden.

Tante Leen zoals ik haar ken, of zoals ze zelf liever had, tante Els. Goed heb ik haar niet gekend. Toen ze jong was is ze verhuist naar Den Haag en met een man gaan wonen die maar één oog bezit. In mijn pubertijd, of iets ervoor nog, is ze terug komen wonen in Tilburg en dat ging niet zonder een slag met het zwaard of een stoot van de lans. Verhalen gingen de rondte dat ze zich te goed voelde voor Tilburg, dat ze jaren lang niets van zich had laten horen en dat Els gebruikt werd omdat Leen zo boers klonk maar dat ze toch terug is gekomen naar tilburg, ik geloof door een scheiding met one eye sigarsmoker. Van die informatie die in je referentiekader vastgeplakt zit in een vies hoekje. De laatste 15 jaar was ze wel in mijn leven dus voelt ze als een echte tante. Een sjieke tante. Een sjieke tante met een textielhoofd. Sipping on martini maar wel zelf zult maken kind of woman. I like it.

Normaal gesproken zijn dit zaken die mijn ouders samen verwerken maar naarmate de jaren verstrijken, en het feit dat mijn vader met zijn 65 jaren jong de jongste uit een gezin van 7 is, veranderen de posities een beetje. Iedereen word toch een dagje ouder, niet alleen ikbenerik. Toen ik met vader gisteren op onze wekelijks terugkerende wandelroute door de winkelstraat liep, en hem bijna zag stikken in een stukje gehaktstaaf om vervolgens een uur te hoesten en te kitsen op een verlaten stukje binnenstad Tilburg, zag ik pas hoeveel verdriet mijn vader eigenlijk had. En ik kan je zeggen, dat soort gevoelens hakken er goed in bij een mens. Kijk, de dood is iets wat nu eenmaal bij het leven hoort, zoals koffie drinken. En poepen. Ik heb dan ook geen heftige verdrietaanvallen in dit soort situaties, nee, ik zuip een dag goed, luister en dans de hele dag op Shine (De hoge noten waren voor Gerard Joling bedoeld) en af en toe, op een regenachtige avond tijdens het tandenpoetsen voor het slapen gaan, een snikje, klinkend als een etende cavia. Nu was het anders. Arme vader zocht wat afleiding bij zijn zoon door even de stad in te vluchten en aangezien wij niet het pratende gezin zijn duurde het even voordat die euro viel. En toen ik het zag, toen brak ik.

Dus hier zit ik dan. Vanavond zal ik hem vanuit thuis eens bellen. Het is rood en het wordt steeds kleiner? Een kind met een scheermes!

Dit huis stinkt naar bloemkool en ik heb zin in een groot glas koude martini met een dun schijfje citroen. (Overigens heb ik martiniglazen gezien van Swarovski á 230 eurie. STOP ME!)

Fijn weekend. Enjoy.

Krezip - Sweet Goodbyes
Stomme Krezip! Ok, ik ga jullie ook missen. Het gaat jullie goed.

2009-02-25T01:42:00.000-08:00

Gek op tulpen

Op de tweede rij had ik plaatsgenomen om te genieten van het theaterstuk 'god van de slachting'. Een kado van vriend Taksi voor mijn 30e verjaardag. Ik bemerkte dat ik toch ietswat nerveus zat te wachten tot het los ging. De titel boeit me al enorm, Tjitske Reindinga geeft me een gevoel van verliefdheid en kan in mijn ogen weinig verkeerd doen en daarnaast zat ik er met mijn neus bovenop, ideaal toch? Als ik met mensen over theater praat geven ze aan dat ze het liefst niet te dichtbij het podium zitten en het fijner vinden iets in het midden plaats te nemen. Wat een bull, denk ik dan, het is geen bioscoop. Maar goed, het toneelstuk. Het toneelstuk was erg goed. Het duurde anderhalf uur wat precies lang genoeg bleek te zijn. De opbouw was netjes en grappige vertoningen op en top. Toen ik na afloop met een gevoel van vrijheid een sigaret stond te roken kon ik alleen maar het gezicht van Tjitske voor de geest halen. Granate launcher? Fenomenale vrouw en een toneelstuk zonder teveel poespas. Gewoon gaaf! Gaat het zien.

Zit ik daar spannend in de theaterstoel gaat vader 4 keer bellen. Als ik er niet ben, dan ben ik er niet denk ik dan hé. Probeer het op een later moment nog een keer of stuur een sms.

Paarse tulpen.

Meer paarse tulpen.

Carnaval en Nickelback.

Nickelback - Something in your mouth

2009-02-19T05:43:00.000-08:00

Guusje wil graag even laten horen hoe slim ze is.

Ja Chiemiel, mijn opleiding toegepaste Psychologie via het LOI kun je vergelijken met de opleiding Communicatie die jij op de UVT aan het volgen bent.

Missy Elliott - Put in on You
1 minuut en 34 seconden al te downloaden

2009-02-13T12:27:00.000-08:00

Derrin of Derruit ?

Mijn wekker heeft zich 5 minuten geleden laten horen. Mijn 40 urige werkweek speelt zich af in een pand, 10 minuten van mijn woning verwijderd. Lopend. Ik begin om 09:00 met werken. So what's it gonna be? Douchen en gaan maar dat ik een uur langer kan doezelen, en zo? Óf koffie met croissants?

Fijn weekend.

Big Bad Voodoo Daddy - Mister pinstripe suite

2009-02-12T12:43:00.000-08:00

Hey there sugar baby, saw you twice at the pop show. You taste just like glitter, mixed with rock and roll. I like you a lot lot.. think you're really hot hot. I know you think you're special when we dance real crazy. Glamaphonic, electronic, disco baby.. I like you a lot lot, All we want is hot hot. Baby is a bad boy with some retro sneakers. Let's go see The Killers and make out in the bleachers. I like you a lot lot, think you're really hot hot. Let's go to the party, heard our buddy's the DJ. Don't forget my lipstick, I left it in your ashtray. I like you a lot lot.. all we want is hot hot.

E rug te spreken over dit liedje van Lady gaga. Het klinkt zo fijn tijdens een avond met vage bekenden, waar ik ongeveer een jaartje of twee mee drink en rook op de donderdagavond. Vooral als curly Peter tegenover me zit met een glas whisky en ik hem de dingen zie denken die ik graag wil dat hij met me doet, terwijl ik op de schoot zit van ..hoe heet hij ook alweer? Dansend door een huiskamer in mijn oude spijkerbroek en hoodie terwijl ik op mijn horloge kijk en half drie eigenlijk te laat vind. Dat soort fratsen.

Vorige week heb ik afscheid genomen van dit vage clubje, althans, ik deed een poging tot door te zeggen dat the ship has sailed. Dat kwam niet over. Een half uurtje later probeerde ik het nogmaals; Erik has left the building. Ook dat kwam niet over. O.V.A. probeerde ik nog enthousiast met mijn jas aan, echter iedereen was te stoned. Ik was klaar met deze mensen.

Net hoorde ik curly Peter onder mijn balkon zingen. Hij kwam me ophalen. Jeez, wat een stoere vent vind ik het toch. Ik zat stil op de bank te wachten tot hij weer ging. Ik luisterde naar muziek. (Als nog 1 iemand zegt dat ze schreeuwt kak ik een schaap)
Ik kan zeggen dat ik me uitstekend heb vermaakt de afgelopen 10 jaar. Kansloos veel gerookt, kansloos veel gedr.. zopen en kansloos veel liggen vrijen op Alice Cooper. Ja. Ik wist dat het eraan zat te komen. Het einde van de jeugd. Het lichaam had genoeg gehad. En ik bezit natuurlijk de eeuwige jeugd echter tegen mother time is niet te vechten. Ik zeg: Tijd voor een uitbreiding in een inmens grote boekenkast om eens een jaar of 30 te gaan lezen over van alles en niets. (En natuurlijk een klein glaasje chardonnay komende zaterdag, als ik met vrienden aan tafel zit te kletsen en me veilig kan voelen. En jong).

Btw: haal Sambal Asli van ABC bij een Indonesische Toko. It's the best.
Btw2: yes.. Claudia de Breij is haar stem kwijt. Laten we nu bidden dat dit nog een jaartje zo blijft.

Patricia Kaas - Kabaret

2009-02-03T04:28:00.000-08:00

Guusje heeft een tip van de dag

Als je waterkoker tot net iets boven het randje vult met koud water kun je er precies twee volle kannen mee vullen. Dan piept de kan ook niet zo.

2009-02-01T03:15:00.000-08:00

Giacomo Puccini
Madame Butterfly
Act 2; One fine day

Weeping? And why? And why?
Ah, this faith you are lacking.
Hear me.
One fine day we'll notice,
athread of smoke arising on the sea,
In the far horizon.
And then the ship appearing,
then the trim white vessel,
glides into the harbour.
Thunders forth her cannon.
See you? Now he is coming.
I do not go to meet him,
not I. I'll stay upon the brow of the hillock,
and wait there.
And wait for a long time.
But never weary of the long waiting.
From out the crowded city,
there is coming a man,
A little speck in the distance,
Climbing the hillock.
Can you guess who it is?
And when he's reached the summit,
Can you guess what he'll say?
He will call, "Butterfly" from the distance.
I, without answering, hold myself quietly concealed.
A bit to tease him and a bit, so as not to die at our first meeting.
And then, a little troubled,
he will call, he will call "Dear baby wife of mine, Dear little orange blossom".
The names he used to call me when he came here.
This will all come to pass as I tell you.
Banish your idle fears,
for he will return.
Return.

Enjoy

Deanna Durbin als Constance Harding in Henry Koster' First Love (1939) Het is bijna valentijnsdag. De dag van de liefde. De mooiste en gevaarlijkste dag van het jaar.

2009-01-31T00:08:00.000-08:00

Oja, gadverdamme toch

Om 00:30 ben ik naar de stad gefietst om mijn maat Vicky op te zoeken. Ik moest aan het bier. Eenmaal aangekomen in de kroeg en nadat ik mezelf gelukkig had geprezen met een flesjes bier en een pakje Kent ging ik buiten op een terrasstoel zitten en heb ik gekeken naar die betreffende vriendin, en dan met name de manier waarop ze met een hapje stond te flirten. Goed. Waarom ik dus naar de kroeg ging. Waarom ik veel sigaretten heb gerookt en vooral waarom ik curly Peter alleen in de kroeg heb laten staan nadat hij aan mij vroeg of hij zijn roes naast mij mocht uitslapen. Kill me later. Ik heb een vriendin die Githe heet. Een stoere en vooral lieve vrouw die enkele jaren lang naast me heeft gezeten in de tijd dat ik bij het UWV werkte. We rookten iedere morgen een sigaret met een bekertje koffie terwijl we onze post van die dag bekeken. Nu is dat al enkele jaren geleden maar ook na die tijd bleven we elkaar zien. Zo aten we bijvoorbeeld een pizza in Antwerpen of gingen we soms bij elkaar op de koffie. Even een middag naar het Kruidvat om daar aan de kassa te vragen of ze ook literflessen glijmiddel hadden. Als de verkoopster dan geschrokken nee schudde zei je tegen me dat we dan liever de 5 liter ton gingen halen bij de Etos. Het was tenslotte vrijdagmiddag. Of in een drukke Wibra onderbroeken voor mij passen, en als ik dan naar haar serieuze mening vroeg over een spierwitte slip met plasgleufdiameter van 25 centimeter, vroeg je me bedenkelijk of een iets grotere maat mijn omvang niet wat meer ruimte zou geven. En bij Club X achter de bar hé, jezus wat hebben we daar een lol gehad toen we met onze neus door een rietje een lijntje melkpoeder weg bliezen zodat het leek alsof we niets anders deden dan coke snuiven. Vooral hadden we het over mannen samen. Jij was teleurgesteld in dat ras zoals ook ik teleurgesteld was in mijn ras. Hoewel we het niet echt altijd met elkaar eens waren vonden we op een mooie manier troost bij elkaar, met zelfspot die onze kwetsbaarheid aangaf. We kregen ruzie om dat ik waarschijnlijk iets verkeerd had gezegt. Ik ben, mag u weten, niet zo van de bladeren voor de mond. Affine, uiteindelijk was het de opmerking van haar over het feit dat ik op haar kosten overal mee naar toe reed de druppel die voor mij de spreekwoordelijke emmer deed overlopen. We hebben elkaar nog een paar keer gezien daarna, maar niet erg veel. Toch, iedere keer als we elkaar zagen waren we blij met elkaars gezelschap. Ook toen je ziek werd heb ik je nog een paar keer gezien, met je pruik. Ook toen vond ik je nog de ruige chick. Afgelopen kerst stuurde je me een kaartje waarin je schreef dat je me niet vergeten was. Ik doe niet aan kerst dus heb je geen kaart gestuurd. Om 23:43 kreeg ik een sms. Heb je al gehoord van Githe? X Debby.

Ik voel niets. Missen deed ik haar al. Het was een erg fijne vrouw en ik ben blij dat ik haar nooit zal vergeten.

Lady M / Stuart B - Funk me mister dj (original Stuart B Ibiza club mix)
Dus de voetjes gaan van de vloer na een week verdrietig zijn.
Erik goes dancing tonight!

2009-01-30T02:07:00.000-08:00

Mijn baby zegt hallo (+ dat ik 100 logjes heb gemaakt)

Op deze vrijdagmiddag lees ik op hyves dat mijn nicht Rosalie aan het surfen is op internet en ik bekijk mijn knappe achterneef. Verder kijk ik wat foto's van mensen onder het kopje vrienden. Niet bij de vrienden uit het dagelijks leven want dat vind ik saai, nee, het leven van die bekende van hier of daar. Terwijl ik warme lucht (de verwarming stond vanmorgen om onbekende redenen op 26) in mijn mok blaas en fantaseer over de smaak van een sigaret zie ik op meerdere hyvesplekjes dat er ware gezinnen zijn ontstaan. Fijne foto's van nieuwe gezinnetjes, blije badderende baby's en trotse twintigers overheersen in mijn vriendenlijst. Met mijn gezin gaat het ook goed, mocht u zich dit afvragen. Dit gezin bestaat welliswaar uit een parkiet die mijn huis onder poept en een knoflookteen die ik in een pot aarde heb geduwt met het idee een heuse knoflookboom te creëren, terwijl ik eigenlijk niet eens weet hoe knoflook groeit, maar toch, daar gaat het ook goed mee. Mijn parkiet Priscilla is een uur of vier geleden begonnen met zingen. Ze zingt graag voor mij als ik thuis ben en aangezien mevrouw dagelijks vroeg uit de veren is begint haar eerste couplet om 06:00. Voor mijn slaapkamerdeur. Het is wel mooi om te horen. Haar repertoire bestaat uit klassiek en als ik niet snel reageer wil ze wel eens wat metal uitproberen; alles voor wat aandacht. Het fijne aan Priscilla is dat ze kan praten. Ze zegt hallo. Haar concerten bestaan dan ook uit alleen het woord hallo. Hallo, hallo en hallo. Maar ik hou van haar. Ze eet altijd de juiste acceptgiro's op en los daarvan, mijn kind kan al zingen en huilt nooit. Gisteren, toen Gordon op televisie reageerde op de vraag of hij wel op tijd klaar kwam dacht ik dat ze ging huilen, maar toch niet. Ze kwam van haar stok, sprong op de televise en liet daar een klein poepje vallen. That´s my girl.

Fijn weekend.

T-Love - Love way up (the basement tapes)

2009-01-28T23:09:00.000-08:00

Muziek of Brood ?

Zo, als u bovenstaande foto goed op u heeft laten inwerken; het volgende.

Help mij deze onzekere donderdag door. Ik weet niet wat ik met mijn erg leuke ..mand ..emmer van autoband moet doen. Ik heb deze al op de toilet geplaatst vol met rollen, en bedacht om er een plant in te zetten maar dat is het eigenlijk allemaal niet echt, zeg maar. Dus, en ik weet bijna hoe en wat maar twijfel nog sterk tussen twee opties.

1. De mand staat beeldig in de huiskamer (zoals op de foto), gevuld met fijne cd's zodat ik, als ik aan een vodka 7 up zit (zoals gisteravond ..pff) op mijn gemak eens wat kan grabbelen in mijn autobanden mand/emmer.

2. De mand staat beeldig in de keuken, gevuld met fijne afbakstokbroden zodat ik, als ik weer eens een avond niet kook omdat mijn werktijden liggen tussen 13:00 en 21:30 maar wel erg fijn in het weekend, op mijn gemak eens wat kan grabbelen in mijn autobanden mand/emmer.

What's it gonna be?

Antony & the Johnsons - Epilepsy is dancing

2009-01-20T09:04:00.000-08:00

Guusje is vol van Obama
(Guusje zal meerdere malen op deze blog verschijnen. Guusje is iemand die ik ken die soms wat gekke dingetjes zegt die ik u niet wil onthouden)

Als Barack Obama neergeschoten wordt zal iedereen gewoon verder gaan met het dagelijkse leven; dat deden we bij de moord op Pim Fortuyn namelijk ook.

U2 - Get on your boots

2009-01-11T00:42:00.000-08:00

Ojalala (de zondag)

Onder een sprei, twee dekbedden, een fleecedeken, joggingbroek en oude trui word ik wakker. De zon schijnt binnen en ik knijp mijn ogen toe omdat het zonlicht zeer doet. Ik zie de vrolijke oranje rozen op het hoofdkussen naast me en ik besef me dat dit de eerste zondag is dat je niet naast me wakker word. Op mijn knieen en tenen vind ik steun op het matras en kijk naar buiten, ik weet niet goed wat ik moet gaan doen. Ik geef toe dat ik gewend geraakt ben aan je gezelschap in het weekend. Het leuke vond ik dat je zo goed sliep bij me, dat zei je steeds. Ik keek graag naar je gezicht als je lag te slapen en ik verbaasde me steeds weer hoe fascinerend ik dat vond. Het is nu bijna 10:00 en rond deze tijd had ik je uit het bed gesleurd en je gevraagd of je met me ging dansen op een liedje wat ik had gevonden op internet. Je zou niet tegenstribbelen en met een slaperig hoofd zou je jezelf het hele appartement door laten begeleiden met mijn gekken dansjes. Je zou lachend met je hoofd schudden en zeggen dat ik niet spoorde en me vervolgens optillen, op bed gooien, en daar pogingen doen me in een houdgreep vast te houden. Als je dat was gelukt zou je zeggen dat je me pas los zou laten als ik weer sliep. En vervolgens zou ik dan nog een uurtje slapen.

Hij heeft wat meer zelfspot nu, en ik luister ook naar klassieke muziek. Ik zal het geluid van zijn Nespresso apparaat missen, hij dat van mijn fluitketel. Zo gaan die dingen. Dingen zoals Piet Paulusma als stadsprins van Eindhoven tijdens carnaval dit jaar.

Pink Martini featuring Jimmy Scott - Tea for Two

2009-01-05T13:23:00.000-08:00

Houdoe 2008

Het jaar waarin mijn halve familie besloot dood te gaan. Lieve eikels, zomaar allemaal ziek worden en dood gaan. Dat de rest maar blijft leven in 2009. 2009, het jaar dat ik, oh nee, voor het grootste gedeelte geen 20'er meer zal zijn. Even iets over 2009; ik heb afgelopen weekend genoten van de film Paul dans sa vie. Het leven van boer Paul uit Normandië die samen met zijn twee zusters dag in, dag uit, jaar in en jaar uit op het platte land werken om hun centjes te verdienen. De eenvoud en de natuur in deze docu worden prachtig weergegeven; de materialen, levenswijze en machines stammen af uit een tijd toen ze poep nog met een lange oe schreven (niet leuk Erik). Kijk deze film bijvoorbeeld op een frisse ochtend onder een dekentje met wat aparte thee, en verbaas u. Maar genoeg over 2009. Laat ik het kort over 2008 met u hebben.

In 2008 ben ik gefotografeerd door een fotograaf voor de uitagenda.nl. Op mundial in Tilburg. Voor diegene die er nog nooit zijn geweest is 2009 een uitermate geschikt moment om toch eens te gaan. En fotograaf Piet had een fijne bos donkere krullen. Ik kneep uit opwinding mijn ogen dicht, Dinja speelde wat met haar tepel.

Etten Leurs next topmodel. Jammer dat mijn prachtige gezicht niet te zien is op de twee grote billboards die E.L. rijker is. Het was even afwachten of we gekozen zouden worden maar erg zenuwachtig was ik niet, ik bedoel, groen, stijlvol en ambitieus. So me.

In mei besloot ik naar de Roompot te gaan. Alleen. In Budel. Dat doe ik dus nooit meer.

En het jaar dat ik gestopt ben met bijna niet meer roken vanwege dat feestjes en drank finest zijn en als ik me daar tot beperk ik best mag zeggen dat ik gestopt ben met roken want het is niet dat het niet zo is en waarom zou ik daar over liegen, omdat Kent duurder is geworden, met 50 centen, honden die stoppen met roken voor het geld en over honden gesproken dat ik niet meer aan kentjes zuig en zelfs geen groente meer inhaleer meer meer meer waar ik soms wel naar snak omdat het me zo lekker geil maakt en ik fijn kan masturberen. ...

Goed. Ik ben dus gestopt met roken medio 2008 en Vicky (02-10-2008) heeft beloofd in 2009 wat vriendelijker te kijken.

Teresa Novoa - Duo (de "curro el de lora")

..en geniet van het muziekje en van 2009.

En ik zie Pasula en Dave. in 2009. Ik zeg: whoehoe!

2008-12-30T07:24:00.000-08:00

Inspiratie

*Hoe een dichtregel ontstaat

Soms in de branding,
in het vliegtuig
vlak voor de landing
of zomaar op straat,

soms in de concertzaal
op de cadans van de muziek,
Wanneer mijn vriend de violist
préludeert op Franz Lizt,

soms half slapend, ontijdig ontwakend
of daar tussenin,
op zoek naar andere taal
of naar een nieuwe zin,

soms onthult het morgenlicht
aan een ongescheren gezicht
dat zich met zijn spiegelbeeld verslaat,
hoe een dichtregel vergaat.

* Onbekend

The Killers - Human

2008-11-28T00:04:00.000-08:00

Kort telefoongesprek op vrijdagmorgen

Vicky: tuut tuut

Erik: dwrghhej

Vicky: slaap jij nog?

Erik: hmmmm

Vicky: Wat moet ik met hem Erik. Ik word gek. Nu heb ik weer een mail dat die wijnvlekken tegen de muur naast zijn bed een waardevolle herinnering zijn en shit. Ik hou hier niet van, help mij. Kom uit je bed en zet koffie, ik sta buiten te roken en heb het druk.

erik: ....

Vicky: En, ik bedoel, ik loop nu een tijdje te mindplayen met hem..

Erik: en hij met jou..

Vicky: ..ja, en dat spel, ik bedoel, dat speel ik uitstekend, dat weet je. Wij zijn zo aan elkaar gewaagd, maar als hij ineens out of the blue begint met ik-vind-je-leuk en al die onzin, ik bedoel, ik heb gewoon plezier met hem, en that's it. Wat hoor ik?

Erik: Al meer dan een half jaar. Senseo.

Vicky: Ja, kut erik, daar heb ik toch helemaal geen fuck aan. Wat moet ik nu doen? Dark roasted?

Erik: Misschien kun je een hapje gaan eten met hem en het gezellig hebben. Mokka.

Vicky: Erik, jij met je hapjes eten en zo, dat werkt niet, ik heb het druk. Wat doe je morgen trouwens? Kijk, begrijp dat dan. Ik ben er de hele dag mee bezig, dat gaat niet, ik heb het hartstikke druk enzo.. maar als ik dan denk aan hoe leuk wij het hebben als we samen zijn..

Erik: Ja..hardstikke he. Pa komt op de koffie en Linda komt langs.

Vicky: fuck jou, met je gore bek.

Erik: Maak je eens niet zo druk. Kijk hoe het gaat. Geniet gewoon.

Vicky: Erik, ik word gek van die man. Ik wil sex met hem ben ik bang, maar als ik daar aan ga beginnen is het hek van de dam.. maar echt, dat lijf van hem. Wil ik dit?

Erik: Dat weet ik niet. Van de ene kant wel, van de andere kant weer niet, denk ik.

Vicky: Hoe zien die kanten er uit dan?

Erik: Dat weet je zelf.

Vicky: Ja. Ik ben pas 26, Erik. Een 26 jarige, opgewonden vrouw.

Erik: Zeg niet steeds mijn naam, Vtoria.

Vicky: Daarmee geef ik de ernst van de situatie aan. Erik.

Erik: Ik vind hem super, dat weet je.

Vicky: Ja.. maar ik ga hier niets mee doen, dat kan ik jou niet aandoen hahaha.

Erik: Ik ben bang dat ik je niet begrijp.

Vicky: Want dan ben jij de laatste van de clan die nog alleen is, hahaha.

Erik: Wat ben ik je toch een walgelijk wijf.

Vicky: Een walgelijk wijf in love ben ik bang.

Erik: Jahe. Leuk hoor.

Vicky: Ja. Ik hang je. Ik ga mezelf gek maken en stort me op het werk. Ik spreek je straks. Overigens, ik zie er fantastisch uit, zal ik op de koffie gaan bij hem en hem gek maken?

Erik: Ik ga slapen.

Vicky: Ok, spre..wa.. wie hoor ik daar?

Erik: Dat hoor je goed.

Vicky: Zo. Kijk eens aan.

Erik: Ja. Ik moet je gaan hangen. Vtoria. Lekker verliefd zijn jij.

Vicky: Kutvent. tuut tuut.

Nine Inch Nails - Closer

As if.

2008-11-26T00:45:00.000-08:00

Zonder bagage

Op een zaterdagmorgen besloot hij een krantje te lezen in zijn favouriete café. Een kopje koffie, een babbel met een vreemdeling, een fijn begin van het weekend zoals hij dat vaker deed. Na een gesprek over de nieuwe guns n' roses cd met een ietswat dominerende gesprekspartneer besloot hij zichzelf te verwennen met wat moois. Aangezien zijn knip geen flappen kon neerleggen voor zijn rondhuppelend jong, zo voor de sinterklaasdagen leek hem dat een goed plan. Wat verdwaald liep hij door de drukke winkelstraat. Dit was niets voor hem. Mannen die wachtend op de vrouw voor de Blokker aan hun 3e sjekkie begonnen, contact zoekend met lotgenoten en groepen Surinamers die met hun complete gezin de gehele breedte van de winkelstraat benutte. Hij vond het allemaal maar benauwend. Eenmaal aangekomen in een nog drukkere winkelketen bekeek hij wat kleding en keek hij al snel naar de uitgang om zo een beter beeld te krijgen van de snelste vluchtroute terug naar zijn café voor een Grimbergen en een tweede poging een gesprek te voeren over muziek. En toen zag hij haar. Zoekend naar passende kleding vanwege haar gezond ogende, zwangere buik. Hij pakte snel een trui uit het rek en staarde enkele seconden naar het, eigenlijk best leuke kledingstuk, terwijl hij de situatie op zich in liet werken. Het was lang geleden dat hij haar had gezien, 6 jaar geleden om precies te zijn. 6 jaar geleden, toen hij zonder een vriendelijk woord besloot het studentenhuis abrupt te verlaten voor de woning waar hij nog steeds in woonde. Zij had zijn beste vriend. Zijn partner, vriend. Destijds leek het deze vriend beter om met een vrouw verder te gaan en zo naarmate de jaren was hij smoorverliefd geworden op zijn vertrouwde huisgenote. En ze waren nog steeds samen. Ze hadden een nieuw huis gekocht en er groeide nieuw leven in haar. Hij werd onzeker van die gedachte, hij hield tenslotte nog steeds vreselijk veel van hem. Hij dacht nog regelmatig aan hun, hoe het met ze ging. Het werd hem te benauwd in de winkel en hij besloot te gaan. Niet verbergen of vluchten, nee, hij wilde gewoon weg daar, meteen. Zijn blik ving haar blik en hij merkte dat ze een beetje schrok. Hij knikte vriendelijk, en dacht hij haar misschien kon feliciteren met hun geluk. Zij keek snel in een rek met kleding en zette haar strakke gezicht op, zoals alleen zij dat kon, en kan. Strak maar ongemakkelijk. Hij liep maar door en bekeek zichzelf in de voorbijkomende winkelruiten, wederom lopend door de winkelstraat. Hij voelde zich lelijk maar besefte dat hij er goed uitzag nadat hij zichzelf enkele minuten had bekeken in de winkelruit van de Blokker. Hij draaide een sjekkie en rookte met de andere mannen. Hij keek nogmaals in de winkelruit en lachte; hij maakte het goed, daar hoefde hij niet aan te twijfelen.

Tijdens een Grimbergen en een gedichtenbundel over Tilburg dacht hij na over de situatie waar hij al veel eerder over na had moeten denken. Het is jammer dat oud verdriet niet afgesloten kon worden. Het moest een plaats krijgen. Het had een plaats gekregen. Een oude vriend. Een oude vriendin. Door hem bij elkaar gekomen en nieuw leven groeide in haar. Dat liet hem glimlachen. Hij was blij voor hun. En met deze constatering verdween het verdriet. Na 6 jaar.

Ramses Shaffy - Zonder Bagage

2008-11-25T13:01:00.000-08:00

Lucky

Vandaag had ik mijn beoordelingsgesprek. Ik vroeg aan mijn leidinggevende of hij er klaar voor was, waarop hij lachte zoals hij dat zo goed kan. Ik kan u zeggen dat mijn beoordeling werd beoordeeld als 'goed, wat neigt naar uitstekend'. En natuurlijk sta ik daar niet van te kijken dus reageerde ik koel en tevreden zoals een verstandige jongeman dient te reageren in een zelfverzekerde situatie. Toevallig viel mijn oog op een vacature die intern zal worden ingevuld en na deze beoordeling zeg ik: YES. I. CAN. Dus Erik zal eens gaan shoppen voor wat leuke, hippe blouses en zal zijn haar eens flink afscheren zodat hij er de komende periode als een doorstromer uitziet. Maar nu: Een oude trainingsbroek, borrelnoten en een laatste poging om the Strangers door te komen.

Molly Johnson - Lucky

(Ik had Dusty Springfield, Amy Winehouse, een tegenvallende Duffy en nu de fantastische Molly Johnson)

2008-11-23T02:41:00.000-08:00

Waarom heb je geen dik en puisterig hoofd.

Mijn vriendin Lilian kwam langs voor een kopje thee gisterenavond. Hoogzwanger maar nooit klagend over wat dan ook verteld ze op kalme toon wat ze gehoord en gezien heeft die week. Over dat ze zoveel mensen tegenkomt die een punt achter hun relatie zetten, en hoe jammer ze dat vind. Ze praat weinig over zichzelf. Soms zegt ze, genoeg gelul, vertel eens iets geks Erik, wetend dat een knipoogmoment met een verstandelijk gehandicapte bij mij kan uitpakken tot een heuse relatie. Soms denk ik dat ze dat zo leuk vind aan mij. Het levende. Het impulsieve. Of is het naiëf, ik weet het niet maar vind het prima. De tevredenheid straalt van haar af. Ze is mooi, zelfs nu ze hoogzwanger is heeft ze een prachtig lijf en heeft ze geen dik, puisterig hoofd gekregen, iets wat me leuk leek om haar hiermee te pesten. Als ik geen liefdevolle moeder zou hebben zou zij die rol op haar nemen. Bezorgt om mijn roekeloze leven vol met steeds weer nieuwe gezichten laat ze mij Erik zijn tijdens haar gezelschap en zoekt ze het verdriet in mij. Vaak heb ik haar meegedeeld dat ze een duf leven heeft. Standaard, met standaard mensen die nooit tevreden zijn en altijd meer willen. Mensen zoals ik, echter volgens een bepaald patroon levend.

Toen ze ging vertelde ze dat ze een witte piano had gekocht. Daarop kon ze over een paar jaar samen met haar dochter liedjes van Marco Borsato zingen. Ik kuste haar. Goed zo meid.

George Gershwin - An American In Paris

2008-11-22T05:56:00.000-08:00

Prins Heerlijk heeft geweldige koffie

De knappe jongen in de bediening van Prins Heerlijk keek wat dromerig uit zijn ogen. Ik wist niet goed of hij mij wilde versieren terwijl hij me aankeek met zijn slaperige ogen of gewoon door een kater niet zo goed wist of hij de dag door ging komen. Toen las ik in de menukaart over het werken en leren voor mensen met een verstandelijke beperking binnen de brasserie en ik schrok een beetje. Een beetje want ik had de jongen net een subtiele knipoog gegeven. Tussen ons, dat kan toch? Een verstandelijk gehandicapte een knipoog geven? Of moet ik me schamen? Ik weet het nog niet. Goed. Prins Heerlijk. De koffie is geweldig.

Guns n' Roses - Chinese Democracy

Luister bijvoorbeeld eens naar het lied 'This I Love'.

2008-11-21T13:23:00.000-08:00

Dennis van de Ven en ome Dré

Teveel cabaret leunt op kankeren en afzeiken. Ik snap wel dat dat verkoopt en dat mensen erom lachen, maar er ontbreekt een soort van bedoeling met het publiek. Of de bedoeling moet zijn dat de cabaretier scheldt, dat zij daarom lachen en dat dat dan humor is? Diep van binnen heb ik natuurlijk wel een missie, een ideaal. We moeten jonge mensen het voer en de energie geven om deze nieuwe eeuw met plezier tegemoed te treden. Ik vind de toon van deze samenleving vrij lelijk. De hedendaagse mens slaagt er goed in zichzelf en vooral andere dwars te zitten. Maar ik vind het zo dom als ergernis de enige bron is waaruit je put. Zoals ik nu doe.

Ome Dré is overleden. Vandaag was zijn begrafenis. De gehele familie was aanwezig en dat was fijn. De uitvaart was zoals ome Dré was; eenvoudig, hartelijk, zorgzaam en liefdevol. De lucht in Oostkapelle was fris, schoon en het was koud en het regende. Alle aanwezige mensen staken hun paraplu naar de hemel; ik bleef in de regen staan terwijl de kist met ome Dré erin zachtjes naar beneden zakte en dacht aan de Volkswagen kever die ik voor 500 gulden van hem kocht toen ik geslaagd was voor mijn rijbewijs. Toen ik in de auto stapte om naar huis te rijden zag ik voor de raam van de overburen een roze slinger hangen. Hoera, een dochter vertelde deze. 'Als je geboren wordt is dat het begin van het einde,' zei mijn moeder kalm.

Led Zeppelin - Stairway to heaven

2008-11-19T09:55:00.000-08:00

Have fun without me

Eigenlijk stond het al een tijdje; die afspraak om met een klein groepje vanavond te swingen met een vele grotere groep mensen tijdens de 'Night of the Proms'. En ik had er zin in. Nu ben ik de afgelopen periode met een studie begonnen en gestopt en heb ik een leuke baan gevonden met een kutsalaris, met als gevolg dat ik op dit moment armer ben als ooit tevoren. Met deze informatie had ik natuurlijk, zonder nadenken mee kunnen gaan dansen. Geld is nooit een probleem met deze vrienden, we lappen altijd voor iemand in nood. Dus ja. Let's do it.

Helaas moet ik meedelen dat het anders is gelopen. Ik heb ze afgebeld, de lieverds. Ik heb gepast. A party without me, so to speak. Ik heb ze ook meteen maar meegedeeld dat ik de lente al aan het voorbereiden ben en dat ik zo in februari wel weer eens wat leuks mee ga doen. Natuurlijk weten hun beter waardoor ze toch een beetje schrokken. Ach. Ze beseften waarschijnlijk dat ik de winter maanden ben gestart omdat ik driving home for Christmas op de radio heb gehoord en ik nu alleen maar wil puzzelen, lezen, muziek luisteren en slapen. Het is herfst. Waarom heeft Cornald Maas ineens die vette haarpluk over zijn voorhoofd? Ik was altijd zo verliefd op hem.

Snoop Dogg - My Medicine

2008-11-19T03:08:00.000-08:00

Ode aan Tilburg

Door Floor Westerburgen (redacteur van de T)

Ik heb je lief. Wat ben je toch heerlijk. Wat houd ik toch van je! We zijn allemaal dolgelukkig dat je eindelijk gestopt bent met roken. Geen gezicht, al die donkere wolken boven je. En met die nare gewoonte verdwenen ook de nare luchten. Alhoewel sommigen die juist een warm hart toedroegen. Wat je zo mooi maakt is dat de arbeider, de harde werker in je niet is verdwenen. Nog steeds loop je voorop. Nog steeds zoek je vernieuwing. Je leeft! Geen wonder dat iedereen graag bij je in de buurt blijft wonen. Je hebt een bijzondere aantrekkingskracht op mensen. Ik weet dat, daarom ben je voor mij ook zo speciaal. Met jou in de buurt is het nooit saai. Vooral in het voorjaar en de zomermaanden ben je onuitputtelijk. Niet te stoppen haast. Je interesses zijn ook zo uiteenlopend: van een voorliefde voor prachtige oude boeken tot mierzoete suikerspinnen en stampende bassen. Wonderbaarlijk trouwens hoe snel je je herstelt na een evenement. Ik heb daar echt wat meer tijd voor nodig. Jij niet, jij staat bij het krieken van de dag weer vol goede moed klaar voor een nieuw avontuur. En hoeveel er ook is genuttigd, ik heb je nooit betrapt op een kater. Een klein poesje hooguit.

Naast de enorme uitspattingen vind ik ook rust in je. Mooie, stille plekken die niemand kent. Die je alleen laat zien als je ernaar op zoek gaat. Plekken waar je kunt dromen, verlangen en genieten. Je ruikt er ook zo heerlijk. Naar pas gemaaid gras of een regenbui na een lange droge periode. Er moet me wel van het hart dat ik het ontzettend jammer vind dat je zoveel aan jezelf laat verbouwen. Vooral je pogingen om alles te liften doen me pijn. Blijf toch met beide benen op de grond. Je bent zo mooi, je hebt dat niet nodig. Ook al ben je de laatste jaren aan het uitdijen, het staat je goed. Je kunt het hebben. Jij straalt van nature, daar zouden velen een moord voor doen. Ben je dan niet trots op jezelf? Het maakt niet uit wat je aantrekt, ieder seizoen onthult weer nieuwe, adembenemende kanten aan je. Ook al ben je inmiddels behoorlijk op leeftijd, je draait je hand niet om voor 2008. Oud en nieuw gaan prima samen in jou. Of het nu gaat om creaties uit de jaren dertig of een beeld anno nu, het siert je.

Heel vroeg in de ochtend zie ik je het liefst. Om te zien hoe je langzaam ontwaakt, hoe je je ogen open doet en de dag over je heen laat komen. Zonder verwachtingen. Je neemt het moment gewoon zoals het komt. Zelfs de liefjes die je er in de loop van de tijd bijnam, kan ik je vergeven. Ze maken je misschien zelfs wel completer. Ik deel je graag.

Ik heb met je gevochten, enorm om je gelachen en bij je uitgehuild. Ik heb veel van je geleerd. Maar ik heb ook heel sterk het gevoel dat ik iets bij kan dragen aan jou. Dat wij je maken wie je bent. Ik voel me thuis. Bij jou. Mijn stad. Tilburg.

Krezip - Out of my bed

2008-11-17T03:41:00.000-08:00

22:25

Erik: tring tring naar moeder.

Moeder: Zoon.

Erik: Moeder. Je zoon gaat naar bed.

Moeder: Wou jij de stem van je moeder nog even horen.

Erik: Ja..

Moeder: Dat is erg lief.

Erik: Ja..

Moeder: Weltrusten jongen.

Erik: Truste mams.

Maceo Parker, Corey Parker - Maceo's Groove

2008-11-11T11:16:00.000-08:00

Onze Joop staat niet in de top 100 van de lekker. Arme Joop. Nu heb ik ooit eens een soepie klaargemaakt uit zijn 'kookschrift van een kookgek' waarvan ik, nadat ik een halve haan, een blok kaas en een complete worst erin moest stoppen, echt heb genoten. En aangezien hij net als mij denkt dat de Hollandse boerenkool weer helemaal hip gaat worden heb ik ervoor gekozen dat Joop nog helemaal happening is. Nu. Het volgende. Ik word 30. En 30 worden vind ik ronduit kut. Alles moet namelijk anders. Dat is zo, echt. Je denkt op je 29e levensjaar dat alles prima verloopt en dat je het eigenlijk perfect hebt geregeld allemaal. Maar niets is minder waar. De laatste paar maanden van je 29 is namelijk alles ineens erg suf en raar en stom enzo, en blijkt dat het in je hoofd allemaal nog beter en leuker en fantastischer kan. Nee, als je 29,5 bent gepasseerd valt alles ineens op zijn plaats. Alles klopt. En die penopauze waar een vriend van me inhangt nu hij 42 is geworden laat ik achterwege als er van mij over 10 jaar word verwacht dat ik daarmee in het diepe spring. Ik doe de penopauze met mijn 30. Ik ben nu als het ware ook 42. (roep ik hard) En ik ga er kalmpjes mee om. Niet met boeken over het dertigersdilemma en zo. Nee. Rustig aan. Ik begin met het kopen van een stuk of vier mokken. Mokken die termen als stijlvol, speels en 30 roepen.

Zo! Dat is er weer uit. Aanstellen is ook een vak.

No Doubt - Hey baby

2008-11-09T12:07:00.000-08:00

Sunday is the golden clasp that binds together the volume of the week (Henry Wadsworth Longfellow)

Ik ben 'Anne Frank: the whole story' aan het kijken. Ik geniet van Hannah Taylor-Gordon. Speels. Zoekend. Slim. Een perfecte Anne Frank. Na deze film is het tijd om te gaan slapen. Nadat ik vrijdag met vriendin Vicky wijn heb gedronken en zaterdag daarmee doorgegaan ben maar dan met vriend Frank is het nu, zondag, tijd om te rusten. Het was fijn in Eindhoven. Het plan was om glow te bezichtigen; een fijne avondwandeling met mooi licht, fijne architectuur en vertrouwd gezelschap. Echter, doordat we elkaar iets te lang niet hadden gezien hebben we aan één stuk door gepraat. Het was als vanouds, heerlijk. Na 3 flessen wijn was het tijd om de kroeg op te zoeken (Pink - Bad Influence), maar eerst even, zo beschonken als we waren, een bezoek aan het Van Abbemuseum (lees: giechelend door de gangen van het museum wandelen, zoekend naar de wijnproeverij welke we niet konden vinden).

Ik was om 15:30, deze middag thuis. Het plan was de gehele dag op mijn rug te zitten voor de televisie met wat fijne films. Aangezien vader en moeder morgen fijn een weekje naar een bungalowpark vertrekken vonden ze het fijn mij nog te zien. We hebben bij de snackbar op de hoek (Smikkelaar in Tilburg, the best) gegeten en heb moeder wat fijne boeken gegeven om te lezen.

Het is zondag. Fijne avond.

2008-08-18T02:02:00.001-07:00

Wil je met me naar de film?

Wil je met mij naar de film?
Ja.
Leuk. Ik was bang dat je nee zou zeggen.
Waarom zou ik nee zeggen?
Omdat je een beetje terughoudend bent.
Ik vind het romantisch als iemand mij mee vraagt naar de bioscoop.
Heb je Wall-E al gezien?
Nee, nog niet.
Misschien kunnen we die gaan kijken?
Misschien.

Midnight meat train

2008-08-10T06:12:00.000-07:00

Vakantie

Slapen

Ik ontvoer deze oeliewoelieboelie als hij de volgende keer weer bij mij komt liggen.

Tengels

Fatality

Priscillaas. En Pricillaas wil graag haar naam naast de foto in plaats van onder de foto; een zaak waar ik de afgelopen 30 minuten

tijd aan heb besteed en ik het nu prima vind dat deze klotezin niet gaat staan waar ik wil!

2008-08-03T14:11:00.000-07:00

Dat ik zag hoe ik zou zijn op mijn 40ste

Nadat ik in mijn korte broek, slippers en slaaphoofd een mok koffie op had in mijn zaterdagochtend meestal middag café besloot ik langs mijn tante te fietsen. Dat is stiekem namelijk al lang geleden. Toen ik voor mijn tante Corrie haar appartementje stond met een bossie roosjes hoorde ik al gesmoezel. wie zouw dé zéén. Een warm onthaal volgde door te vragen wanneer het gips van mijn benen af mocht. Mam was er ook en pa hing in zijn stoel ernaast wat met een conifeer te spelen. Tantetje had twee pinguins gekregen van mijn moeder. Het vrouwtje heette Annie en het mannetje Wilco of Wilbert of iets met een W. Ik vroeg of het de pinguins waren uit de Stamgasten? wat duidelijk te zien was. Een discussie van ongeveer 25 minuten volgde. Mijn tante heeft heel haar huis propvol met spullen. Kranten, lakens, glazen, parkieten en boeken. Buffetkasten. Kruiden. Zo'n huis waar ik op sommige momenten naar kan verlangen om een maandje in opgesloten te worden. Afijn, de verjaardag. Ik ben denk ik 45 minuten geweest. Het was als vanouds. De gesprekken, de mensen, het verplichte zitten. Maar mijn mam vind momenten als dit erg belangrijk. Ze lacht de hele tijd met haar zusjes. Toen ik weer ging kreeg ik een knuffel van mijn tante. Een knuffel en nogmaals de mededeling dat ze het zo leuk vond dat ik er was. Ze keek me aan toen ze het zei, dat doen niet veel mensen. Toen ik naar huis fietste merkte ik dat ik naar het terras fietste. 2 trapisten, een flirt en een pakje Kent was just what I needed.

Wanneer mijn gips eraf gaat. Tsjoerie.

Voor de brakke ochtenden: Turks brood besmeerd met aan de ene kant Ajoaceite (aïoli mayonaise) en aan de andere kant Sambal Oelek (zonder pit). Belggen met een beetje ui, komkommer en tomaat en hiertussen een, in boter gebakken vegetarische burger (mediterraan van Valess). Mocht je erg brak zijn is paprika chips een fijne aanvulling.

Ik heb een hoerige, champagnekleurige muur in mijn kledingkamer. goed te zien door mijn scherpe camera.
Nu nog de gouden spiegel.

2008-08-01T03:49:00.000-07:00

Tatjana

Erik, ik zit dan in de mail hier en ik druk net even verkeerd en krijg ik foto's van dat soap sterretje van goede tijden?
Dat kun je weer wegklikken met het kruisje pa, dat komt omdat je verkeerd hebt geklikt met je muis.
Ja, en dan daarna als ik opnieuw naar mail ga kan ik er weer op klikken en dan krijg ik die Tatjana uit Flodder.
Is ze naakt?
Nee, Nee, Nee, gewoon, heel veel foto's.
Heb je op een knopje met opslaan of openen geklikt?
Nee, gewoon in de mail, ik drukte verkeerd.
Maakt niet uit pa.
Want ik ga daar niet voor betalen hoor.
Dat hoeft niet, je hebt verkeerd geklikt. Maar als jij een foto van Tatjana op je bureaublad wilt kun je deze via google en dan bij afbeeldingen ook makkelijk en gratis vinden hoor.
Neuj neuj, k heb un schoan landschap.
Ik heb Snake Pliskin.
Sneek!
Juist.
Doei jongen.
Doei pa.
..dus ik hoef niet te betalen.
Nee pa, als je niet op opslaan of openen klikt is het prima.
Hedde nog genoeg sigretjes?
Ja, nog een paar pakjes. En ik kom van deze week nog even een bakkie doen.
Aa, leuk jongen. Doei.
Doei pa.

2008-07-30T10:17:00.000-07:00

He said he liked my style, I said I liked his lipps

Tilburg is een beetje een vreemde stad. Afgelopen jaar heb ik nagedacht of ik niet beter naar Breda kon verhuizen. Groot maar toch klein en pittoresk. Gezellig druk en minder groffe mensen als die in Tilburg leven. Tevens sluit de kroeg daar om 02:00 zodat ik om 22:00 al los kan gaan op een dansvloer. In verband de vervelend late sluitingstijd van 04:00 in Tilburg begint in mijn hometown het feestje pas om 01:30. Breda it is dus. En de fantastische ns heeft nachttreinen tussen deze steden dus ik pak fijn om 02:00 de trein naar Tilburg en sta ik om 02:20 mezelf in te zepen onder de douche.

In de zomerperiode is de tuin van de Universiteit in Tilburg omgetoverd tot een gezellig geheel met rosé drinkende mensen. Kleedjes, olijfjes, dat soort bezigheden. I like that. Ook leuk omdat ik deze week met Mark een flesje ging ontkurken om onze ontmoeting te vieren. Broeierig. Koude alcoholische dranken. Blues. En Mark dus. Mark is leuk. Mark is een rustige man met een hele geile motor. En hij is leraar. Ik bedoel, dat werkt gewoon plezierig. Mark komt uit Breda, iets wat hem nog gezelliger maakt. En hij woont in het centrum van Breda, iets wat hem walgelijk leuk maakt. Kortom, ik ben verslaafd aan Mark. Het leuke aan Mark is ook dat hij een scharrel of iets in die richting heeft waar ik niets van af wist. Ik zag meneer staan in Breda, zoenend en wel met een dame die denkt dat het stoer is om een rugzakje om te hebben waar niet meer in kan dan een pakje sigaretten en een tampon. ze had haar uitgroei zwart geverft onder haar mooie bruine haar, what the fuck. Mark zag mij niet. Zijn uitgroei zag mij wel en ik kan u vertellen dat haar gezicht op onweer stond. Ik keek nog even naar de lucht maar deze was helder dus het lag echt aan mij. Ik ben bij een café om het hoekje gaan babbelen en heb Mark een sms gestuurd dat ik met vrienden deze speciale fles ging nuttigen.

Vanavond muzenconcerten in Tilburg. Ik blijf nog even in Tilburg wonen.